Ostatnie życzenie Wiedźmin Tom 1 - Andrzej Sapkowski - Książka | Gandalf.com.pl
Ulubione
Kategorie
przeczytaj fragment

Ostatnie życzenie Wiedźmin Tom 1 (miękka)

Opowiadania

książka

  • Wydawnictwo SuperNowa
  • z serii Wiedźmin
  • Oprawa miękka
  • Ilość stron 332
  • GRATIS! Do każdego zamówienia zakładka mola książkowego!
  • Wysyłamy w 24h - 48h + czas dostawy

Ostatnie życzenie Wiedźmin Tom 1, Opowiadania - opis produktu:

`Wiedźmin. Ostatnie życzenie` to pierwszy (według fikcyjnej chronologii) z dwóch zbiorów opowiadań (drugi to Miecz przeznaczenia), poprzedzających główną sagę o Wiedźminie. Ich autorem jest Andrzej Sapkowski. Pierwsze wydanie polskie ukazało się w 1993 r., a pierwsze wydanie angielskie w 2007 r. Tom 1 Wiedźmina został również przetłumaczony na kilka innych języków.

Wiedźmin. Ostatnie życzenie - co zawiera książka?


Zbiór Ostatnie życzenie zawiera siedem opowiadań i stanowi przykład powieści szkatułkowej. Geralt z Rivii, ze względu na rany odniesione w walce, spoczywa w świątyni pod opieką kapłanek. W tym czasie przypominają mu się ostatnie wydarzenia z jego życia. Każda retrospekcja jest krótką historią i stanowi odrębne opowiadanie. Wszystkie razem tworzą spójny obraz słynnego Wiedźmina. Tom 1 stanowi wstęp do całego cyklu Andrzeja Sapkowskiego, poświęconego Geraltowi.

Wiedźmin tom 1 - lista opowiadań


Książka Andrzeja Sapkowskiego Ostatnie życzenie zawiera 7 odrębnych, ale ściśle powiązanych ze sobą opowiadań. Są to:
- Głos rozsądku,
- Wiedźmin,
- Ziarno prawdy,
- Mniejsze zło,
- Kwestia ceny,
- Kraniec świata,
- Ostatnie życzenie.

Ostatnie życzenie. Wiedźmin - fabuła opowiadań


Główne opowiadanie zbioru stanowi Głos rozsądku. Jego akcja rozgrywa się przede wszystkim w świątyni bogini Melitete, gdzie Geraltem opiekuje się młoda kapłanka Iola. W pierwszym ze snów, opisanym w opowiadaniu Wiedźmin, Biały Wilk wspomina walkę z księżniczką zamienioną w strzygę. Kolejne, Ziarno prawdy, to historia miłosna Nivellena, człowieka zamienionego w potwora oraz rusałki Veereny. Czwarte opowiadanie z tomu Wiedźmin. Ostatnie życzenie, czyli Mniejsze zło, dotyczy konfliktu maga Stregobora oraz królewny Renfri. Geralt podejmuje w nim decyzję, przez którą zyskuje miano Rzeźnika z Blaviken. W Kwestii ceny główny bohater trafia na przyjęcie na dworze królowej Cintry, Calanthe. Dzięki prawu niespodzianki zyskuje coś bardzo cennego... Kraniec świata to natomiast Dolina Kwiatów, za którą rozpościera się świat niezamieszkały przez ludzi. Wiedźmin trafia tam wraz ze swoim kompanem, bardem Jaskrem. Obaj próbują zmierzyć się z silvanem. Opowiadanie Ostatnie życzenie jest z kolei historią miłosną samego Geralta. Historią, która zaważy na całym jego późniejszym życiu - a wszystko za sprawą czarodziejki Yennefer.

Sapkowski Ostatnie życzenie - adaptacje


Kilka opowiadań z `Ostatniego życzenia` Sapkowskiego zostało zaadaptowanych na potrzeby telewizji i gier komputerowych. Historie te wykorzystano między innymi w polskim serialu Wiedźmin z 2002 roku (w którym główną rolę zagrał Michał Żebrowski), jak również ekranizacji Netflixa z 2019. Elementy Wiedźmina tomu 1 trafiły również do gier komputerowych Wiedźmin i Wiedźmin 3: Dziki Gon.

Ostatnie życzenie - inspiracje


Pisząc książkę Ostatnie życzenie Sapkowski czerpał inspiracje m.in. z klasycznych baśni. Prawo niespodzianki nawiązuje na przykład do podobnego prawa ustanowionego w baśni braci Grimm pod tytułem Rumpelstiltskin, pochodzącej z XIX wieku. W Ziarnie prawdy i zamianie człowieka w potwora można natomiast doszukiwać się odwołania do Pięknej i Bestii. W obu przypadkach kluczowa okazuje się miłość. Renfri z opowiadania Mniejsze zło wydaje się z kolei być kolejnym wcieleniem Królewny Śnieżki, której towarzyszy siedmiu pomocników.

Książka Ostatnie życzenie Wiedźmin Tom 1 Opowiadania, pochodzi z wydawnictwa SuperNowa. Autorem książki jest Andrzej Sapkowski. Należy do gatunków: fantastyka, fantasy, miecz i magia. Książka Ostatnie życzenie Wiedźmin Tom 1 liczy 332 stron. Jej wymiary to 125x195. Oprawa jest miękka. Ostatnie życzenie Wiedźmin Tom 1 jest częścią serii Wiedźmin. Książka należy do bestsellerów wszech czasów.
S
Szczegóły

Książkowe bestsellery z tych samych kategorii

  • -36%
Diuna Kroniki Diuny Tom 1 miękka
25,54 zł 39.90
Dodaj do koszyka
  • -25%
Czas pogardy Wiedźmin. Tom 4 miękka
41,16 zł 54.87
Dodaj do koszyka
  • -25%
Krew elfów Wiedźmin. Tom 3 miękka
41,16 zł 54.87
Dodaj do koszyka
  • -25%
Chrzest ognia Wiedźmin. Tom 5 miękka
41,16 zł 54.87
Dodaj do koszyka
  • -25%
Wieża Jaskółki Wiedźmin. Tom 6 miękka
41,16 zł 54.87
Dodaj do koszyka
  • -25%
Pani Jeziora Wiedźmin. Tom 7 miękka
41,16 zł 54.87
Dodaj do koszyka

Andrzej Sapkowski - przeczytaj też

  • -32%
Chrzest ognia Wiedźmin Tom 5 miękka
31,34 zł 46.08
Dodaj do koszyka
  • -25%
Chrzest ognia Wiedźmin. Tom 5 miękka
41,16 zł 54.87
Dodaj do koszyka
  • -25%
Czas pogardy Wiedźmin. Tom 4 miękka
41,16 zł 54.87
Dodaj do koszyka
  • -25%
Krew elfów Wiedźmin. Tom 3 miękka
41,16 zł 54.87
Dodaj do koszyka
  • -25%
Pani Jeziora Wiedźmin. Tom 7 miękka
41,16 zł 54.87
Dodaj do koszyka
  • -25%
Sezon burz Wiedźmin. Tom 8 miękka
41,16 zł 54.87
Dodaj do koszyka
  • -23%
Wiedźmin Tomy 1-8 (okładka filmowa) pakiet
339,49 zł 440.88
Dodaj do koszyka
  • -25%
Wieża Jaskółki Wiedźmin. Tom 6 miękka
41,16 zł 54.87
Dodaj do koszyka

Polecane

  • -25%
Sezon burz Wiedźmin. Tom 8 miękka
41,16 zł 54.87
Dodaj do koszyka
  • -30%
Upiór w ruderze miękka
31,43 zł 44.90
Dodaj do koszyka
  • -30%
Ja, inkwizytor. Przeklęte kobiety miękka
30,69 zł 43.84
Dodaj do koszyka
  • -30%
Totalna magia miękka
27,23 zł 38.89
Dodaj do koszyka
  • -31%

Recenzje
image Nie wiesz, czy kupić? Sprawdź recenzje
Książka
Ostatnie życzenie Wiedźmin Tom 1, Opowiadania

4.8/5 ( 57 ocen )
    5
    51
    4
    2
    3
    1
    2
    2
    1
    1

Zaloguj się i napisz recenzję na min. 700 znaków. Akceptując regulamin bierzesz udział w cotygodniowym plebiscycie. Do wygrania kupon 50 PLN i 15 punktów klienta.

imię, nazwisko lub nick:
Twoja ocena:
Twoja recenzja:
Wprowadź tekst z obrazka:

W przypadku naruszenia Regulaminu Twój wpis zostanie usunięty.

brak oceny

KONRAD2487

  • 2-12-2011
  • 20:37

recenzja nagrodzona 10.00pkt

Nie często spotykam się z tak słynnymi książkami. Nadszedł czas, kiedy po kilku, a może kilkunastu miesiącach wzbraniania się, aby stanąć z wiedźminem oko w oko - musiałem go przeczytać. Powieść przetrwała próbę czasu i odcisnęła swój ślad na wielu płaszczyznach artystycznych, bo przecież powstały filmy, gry komputerowe i opowiadania, których wątki ciągną się wokół Geralta i jego przyjaciół. Powieść i całą serie stworzył genialny polski autor fantasty Andrzej Sapkowski. Ma on na swoim koncie wiele innych nagrodzonych serii literackich, opowiadań i książek. W 2003 roku zdobył jedną z najbardziej prestiżowych polskich nagród przyznawanych najlepszym autorom. Książkę świetnie się czyta na ta cechę wpłynęły zabawne dialogi, bogaty zasób słownictwa gwarowego, staropolskiego, potocznego, a także słowiańskiego. Kolejną zaletą jest obszerny fantastyczny świat trzymający w swych objęciach wiedźminów, elfów, krasnoludów, diabłów, czarowników, potworów, których nie sposób wszystkich wymienić. Autor w swej powieści miesza świat tajemniczej magii z realizmem, co wpływa na to, że książkę czyta się ze swobodą jednocześnie śledząc kolejne wydarzenia jesteśmy coraz bardziej ciekawi, co się stanie. Bohaterowie wzbudzają w nas przeróżne uczucia i są tak wykreowani, że zapadają na długo w pamięć. Jednak jest pewna wada w dotycząca postaci nie są one opisywane szczegółowo i tak aby można je było sobie wyobrazić, jednak patrząc z drugiej strony może właśnie w ten sposób autor chce nas zainspirować, bo daje każdemu czytelnikowi swobodę tworzenia obrazu w swojej głowie. Godne zaznaczenia jest także to, że Sapkowski nie skupił się na zaszufladkowaniu świata przedstawionego w ramy, co także inspiruje i zachęca do interpretacji go na różne sposoby. Autor pisze, że wiedźmin zgładził potwora na polanie. Jeden uzna, że to mroczna polana z powyłamywanymi drzewami i sino brązowymi zaroślami kryjącymi w swych przestrzeniach wielorakie różności, a drugi, że to całkiem inna sceneria. I tak może wada zamieni się w jedną z ważniejszych zalet książki. Czytając Ostatnie życzenie towarzyszymy głównemu bohaterowi wiedźminowi w wykonywaniu pracy. Podróżuje on po całym kraju próbując zarobić na to, co jest mu niezbędne do życia. Razem z nim przeżywamy sukcesy i porażki czy spotkania z potworami i ludźmi, z którymi próbuje wynegocjować rozsądną cenę za zabicie dręczyciela. Powieść czyta się swobodnie i jest ona naprawdę dobra na coraz to zimniejsze wieczory z kubkiem ciepłej herbaty. Dla wszystkich fanów tego typu literatury książka okaże się bezkonkurencyjnie najlepsza. Jednak dla mnie - niezapalonego amatora fantastyki i fantasty to będzie tylko ciekawa opowieść o fikcyjnym świecie i bohaterach. Nie twierdzę, że książka jest zła. Doskonale wypełniła mi czas i sadze, że w niedługim czasie sięgnę po kolejny tom, a może nawet ekranizację czy grę. Polecam tym, któży jeszcze nie czytali.

Czy recenzja była pomocna?

Maciek

  • 4-08-2020
  • 07:35

Książka opowiada historię wiedźmina Geralta. Wiedźmini to ludzie, którzy przeszli straszną kurację (wielu jej nie przeżywa), aby zdobyć umiejętności potrzebne do zabijania potworów i na tym polega ich profesja - są maszynkami do zabijania i tak są postrzegani przez świat ludzi. Okazuje się jednak, że życie Geralta to coś więcej niż tylko niekończąca się sieczka z potworami i nasz bohater ma poważne dylematy moralne (nie wszystko co ma rogi to potwór, a zło kryje się też w ludziach). Na zachętę dorzucę kilka cytatów:

"- Zło to zło, Stregoborze - rzekł poważnie wiedźmin wstając. - Mniejsze, większe, średnie, wszystko jedno, proporcje są umowne a granice zatarte. Nie jestem świątobliwym pustelnikiem, nie samo dobro czyniłem w życiu. Ale jeżeli mam wybierać pomiędzy jednym złem a drugim, to wolę nie wybierać wcale."

"- Geralt - powiedział nagle. - Przecież potwory są. Może nie jest ich tyle, co niegdyś, może nie czają się za każdym drzewem w lesie, ale przecież są. Istnieją. Czemu więc przypisać, że ludzie dodatkowo wymyślają takie, które nie istnieją. Mało tego, wierzą w to, co wymyślają? Hę? Geralcie z Rivii, słynny wiedźminie? Nie zastanawiałeś się nad przyczyną?
- Zastanawiałem, słynny poeto. I znam tę przyczynę.
- Ciekawym.
- Ludzie(...) lubią wymyślać potwory i potworności. Sami sobie wydają się wtedy mniej potworni. Gdy piją na umór, oszukują, kradną, leją żonę lejcami, morzą głodem babkę staruszkę, tłuką siekierą schwytanego w paści lisa lub szpikują strzałami ostatniego pozostałego na świecie jednorożca, lubią myśleć, że jednak potworniejsza od nich jest Mora wchodząca do chat o brzasku. Wtedy jakoś lżej im się robi na sercu. I łatwiej im żyć."

"- Wielmożni - rzekł wreszcie jeden. - Ostawcie nas w pokoju i nie gadajcie do nas, miłości prosim. Myśmy są porządni złodzieje, nie jacyś polityczni. Myśmy się na władzę nie zamachiwali. Myśmy ino kradli."

Czy recenzja była pomocna?
Twórca Recenzji Tygodnia! - nagroda w ramach cotygodniowego konkursu "Zdobądź punkty za recenzje" Gandalf.com.pl

Ewelina Wieczorek

  • 17-06-2020
  • 08:49

"Ostatnie życzenie" jest pierwszą częścią cyklu o wiedźminie Geraltcie z Rivii, którą czytelnicy powinni traktować jako wprowadzenie do świata. Znajdujemy tu sześć różnych opowiadań, mających miejsce w przeszłości Geralta, poprzetykanych aktualnymi wydarzeniami nazwanymi Głosami rozsądku. Ile rozsądku znajdziecie w tych głosach oraz ile rozsądku znalazł Geralt, tego dowiecie się z lektury, nie winnam spojlerować. :)

Przyznam, że całą przygodę z Wiedźminem zaczęłam od "Krwi elfów", czyli od trzeciego tomu. Brnęłam przez kolejne kartki, jakbym ugrzęzła w błocie po pas. Niczego nie rozumiałam, wiele wątków pojawiało się znikąd, itp. Polecam więc najpierw zajrzeć do tych opowiadań - potrafią sporo naprostować. W jednym z opowiadań ("Kwestia ceny"), na przykład, bliżej poznajemy matkę i babkę Ciri (kto to jest, chyba nie muszę tłumaczyć?), a także pewnego zaczarowanego w jeża mężczyznę - bezpośrednią przyczynę konfliktu na sali w trakcie zaręczynowego bankietu. Kolejne ("Ziarno prawdy" czy "Wiedźmin") ukazują nam sedno profesji Geralta, gdzie krążymy między groźnymi potworami a tymi bezpiecznymi, choć czy bezpieczny potwór nie brzmi jak oksymoron? Doświadczamy scen walki... chociaż w całej książce toczy się walka. Niezwykle brutalna i dla dorosłych.

Innymi opowieściami są: "Mniejsze zło", "Kraniec świata" oraz "Ostatnie życzenie", będące idealnym zwieńczeniem książki - Yennefer, czarodziejka o fiołkowych oczach, potrafi namieszać więcej niż uwięziony w dzbanku djinn.

Sapkowski cudownie operuje językiem, mocno profesjonalnie. Książka nie należy do łatwych, bo przy czytaniu należy się skupić, coby nie pominąć ważnego momentu. Przyznam, że z początku miałam lekki problem z kwiecistym słownictwem (szczególnie u wiejskich bohaterów), gdzie zamiast d**y mamy rzyć, burdelów - zamtuzy, a ponadto mnóstwo nazw przeróżnych broni czy imion nieraz tak dziwnych, że aż wywołujących radość.

Krótkie słowa podsumowania? Namęczycie się przy czytaniu, poznacie nowe słowa, określenia, zwroty, poczujecie się nieco niedoinformowani, ale warto! Ostatnie życzenie to świetna zapowiedź kolejnych tomów cyklu. Polecam ją wszystkim i każdemu z osobna. :)

Czy recenzja była pomocna?
brak oceny

Mateusz Dziadkowiec

  • 10-01-2019
  • 18:49

Witaj.

Zanim przeczytałem tę książkę, wiele słyszałem o Wiedźminie i twórczości Pana Sapkowskiego, więc jako wielbiciel fantasy nie mogłem nie przeczytać tej książki, zwłaszcza, że jest ona utrzymana w klimacie słowiańskim. Sam pomysł na postać Wiedźmina jest genialny w swej prostocie, gdyż jest to postać której brakowało w słowiańskim świecie, przepełnionym wszelakimi bestiami, którymi jakiś twardziel musiał się zająć. I choć spodziewałem się czegoś lepszego to i tak jest to świetna i bardzo inspirująca książka.

Polecam.

Jeśli jesteś ciekaw nowych pomysłów, to zachęcam do przeczytania mojej powieści, która nosi tytuł Podmuch i jest powieścią fantasy, opartą na legendach Podhalańskich.

Bywaj!

Czy recenzja była pomocna?
brak oceny

Hrosskar

  • 19-03-2018
  • 19:17

Od wielu lat sukcesywnie obiecywałem sobie, że w końcu ponownie przeczytam Sagę o Wiedźminie, jednak zawsze odkładałem to na później. W ten sposób minęło już ładnych parę lat od mojej poprzedniej lektury. W tym roku postanowiłem to zmienić i sięgnąłem po pierwszy zbiór opowiadań - Ostatnie życzenie, rozpoczynający historię Geralta z Rivii.

Ostatnie życzenie składa się z sześciu opowiadań, a każde z nich pokazuję jedną z przygód wiedźmina Geralta. Pomiędzy nimi znajdziemy krótkie teksty zatytułowane Głos rozsądku, które przedstawiają proces rekonwalescencji głównego bohatera w świątyni Melitele u Nenneke. Jest to wynik spotkania Geralta ze strzygą, które zostało opisane w pierwszym z opowiadań. Natomiast kolejne niejako nakreślają postać głównego bohatera oraz pokazują jego wcześniejsze przygody.

Opowiadania są bardzo różne. Przy niektórych świetnie się bawiłem, przy innych mniej, ale nie da się ukryć, że autor bardzo starannie i wnikliwie przemyślał pomysł na ich fabułę. I tak na przykład w opowiadaniu Mniejsze zło autor wykorzystał historię Śnieżki i siedmiu krasnoludków do stworzenia historii jednej z bohaterek, ale jej losy wcale nie kończą się szczęśliwie... W jeszcze innym opowiadaniu za szkielet posłużyła Sapkowskiego baśń Piękna i bestia. W tej historii młody chłopak zostaje przeklęty szkaradnym wyglądem po splądrowaniu świątyni, ale spotyka prawdziwą miłość, która przybiera dość nieoczekiwaną postać i go odczarowuje. Nawiązań do znanych opowieści, historii, czy baśni jest zdecydowanie więcej. Lecz co ważne, nie są one jedynie puszczeniem oka do czytelnika, lecz stanowią bardzo ważną część całej historii. Nie odnosi się przy tym wcale wrażenia, że to tylko retelling znanych historii, wręcz przeciwnie. To od samego początku przemyślany i zaplanowany zabieg, który Sapkowskiemu wyszedł znakomicie.

Kolejnym z elementów, za które uwielbiam historie o Geralcie jest humor oraz język. Ten pierwszy jest lekko ironiczny, czasami zgryźliwy, wynikający często z sytuacji w jakiej znaleźli się bohaterowie. Nie sposób nie wspomnieć również o dialogach, które zostały świetnie napisane. Niejednokrotnie śmiałem się z zabawnej rozmowy bohaterów, szczególnie kiedy pojawia się Jaskier, trubadur i przyjaciel Geralta. Zaś język jest tutaj bardzo zróżnicowany ? autor używa wielu słów, które często można spotkać jedynie w książkach sprzed wielu dziesięcioleci, jeśli nie stuleci. Są również przekleństwa, ale także bardzo naukowe i rzeczowe dysputy. Taka mieszanka może wydawać się dziwna, lecz w wydaniu Sapkowskiego tworzy to niepowtarzalny urok.

Andrzej Sapkowski stworzył także niezwykły, ale zarazem niebezpieczny świat, który z wielką przyjemnością odkrywałem po raz kolejny, dostrzegając kolejne jego niuanse i tajemnice. Autor wykorzystał w jego tworzeniu bardzo dużo folkloru słowiańskiego i stąd na każdym kroku można spotkać upiory, bazyliszki, wiły, utopce i wiele innych? I wobec takich potworów nie wystarczy tylko miecz i płonąca żagiew. Tutaj potrzeba zawodowców ? wiedźminów. Są to mistrzowie magii i miecza, którzy przeszli skomplikowany i zabójczy trening, w wyniku którego jawią się jako osoby pozbawione emocji i bardzo tajemnicze, ale niezrównane w walce z potworami i nie tylko? Geralt to postać skomplikowana, z własnymi zasadami i przekonaniami. Zwalcza zło i wszelkie kreatury, jakie napotyka na drodze, żeby ludzie mogli żyć w spokoju. Nie jest to jednak zwykły rębajło, który macha mieczem i zabija wszystko co się rusza na drodze. To wykształcony i inteligentny człowiek, który posiada ogromną wiedzę nie tylko na temat potworów i ziół, ale który potrafi również snuć inteligentne rozważania. Od samego początku, kiedy tylko go poznałem ogromnie go polubiłem i wciąż do tej pory jest jednym z moich ulubionych bohaterów literackich.

Ostatnie życzenie jest bardzo dobrym zbiorem opowiadań, w którym mamy okazję poznać wiedźmina Geralta i kilka z jego przygód. Pomimo że czytałem tę książkę wiele lat temu, to miejscami odkrywałem historie w niej zawarte zupełnie na nowo. Lektura tego zbioru była jak spotkanie z dawno niewidzianym przyjacielem. Polecam!

hrosskar.blogspot.com

Czy recenzja była pomocna?
brak oceny

raven-and-books.blogspot.com

  • 12-09-2017
  • 22:10

Pierwsza część słynnej serii Andrzeja Sapkowskiego składa się z kilku opowiadań, a jedno z nich jest kontynuowane z przerwami. Początkowo byłam niechętnie nastawiona do tego zabiegu, lecz potem zmieniłam zdanie, ponieważ takie rozmieszczenie sprawia, że książkę czyta się o wiele szybciej. Nie musimy się też męczyć z zapamiętywaniem różnych szczegółów wiedźmińskiego świata, bo każde opowiadanie (oprócz tego, które wymieniłam wcześniej) przedstawia odrębną historię z życia Geralta, a jest ich naprawdę wiele (szczegółów, rzecz jasna).
No właśnie, co z elementami świata przedstawionego? Jak dla mnie, nic dodać nic ująć. Andrzej Sapkowski stworzył tak klimatyczny i magiczny świat fantasy oparty na mitologii słowiańskiej, że czytelnik z łatwością wciągnie się w wir wydarzeń. Sprzyja temu również szybka i wartka akcja, czyli nieodłączny warunek opowiadań. Fabuła zaś, co prawda nie ciągnie się na tyle długo, aby się nad nią rozpisywać, ale jest naprawdę ciekawa i tajemnicza, a to z kolei w połączeniu z wyjątkowym charakterem Geralta tworzy mieszankę doskonałą. Główny bohater jednocześnie jest tak intrygujący i zagadkowy, że póki nie dowiemy się wszystkiego o jego przeszłości, nie odetchniemy spokojnie.


Wiedźmin: Ostatnie życzenie to książka, która nie bez powodu zyskała taką sławę. Po pierwsze, wyrazisty i jedyny w swoim rodzaju główny bohater. Po drugie, tajemniczy i klimatyczny świat. Po trzecie, szybka akcja i dużo wydarzeń. Książkę czyta się w mgnieniu oka i jest ona bez wątpienia warta uwagi.

Dla kogo:
miłośników fantasy i mitologii słowiańskiej,
tych, co lubią formę opowiadania,
tych, co pragną przeczytać coś porządnego,
tych, co lubią książki z wyrazistym/-mi bohaterem/-rami

Moja ocena:
Pozostaje mi tylko zabrać się za pozostałe części serii - 8/10

Czy recenzja była pomocna?
brak oceny

raven-and-books.blogspot.com

  • 12-09-2017
  • 22:10

Pierwsza część słynnej serii Andrzeja Sapkowskiego składa się z kilku opowiadań, a jedno z nich jest kontynuowane z przerwami. Początkowo byłam niechętnie nastawiona do tego zabiegu, lecz potem zmieniłam zdanie, ponieważ takie rozmieszczenie sprawia, że książkę czyta się o wiele szybciej. Nie musimy się też męczyć z zapamiętywaniem różnych szczegółów wiedźmińskiego świata, bo każde opowiadanie (oprócz tego, które wymieniłam wcześniej) przedstawia odrębną historię z życia Geralta, a jest ich naprawdę wiele (szczegółów, rzecz jasna).
No właśnie, co z elementami świata przedstawionego? Jak dla mnie, nic dodać nic ująć. Andrzej Sapkowski stworzył tak klimatyczny i magiczny świat fantasy oparty na mitologii słowiańskiej, że czytelnik z łatwością wciągnie się w wir wydarzeń. Sprzyja temu również szybka i wartka akcja, czyli nieodłączny warunek opowiadań. Fabuła zaś, co prawda nie ciągnie się na tyle długo, aby się nad nią rozpisywać, ale jest naprawdę ciekawa i tajemnicza, a to z kolei w połączeniu z wyjątkowym charakterem Geralta tworzy mieszankę doskonałą. Główny bohater jednocześnie jest tak intrygujący i zagadkowy, że póki nie dowiemy się wszystkiego o jego przeszłości, nie odetchniemy spokojnie.


Wiedźmin: Ostatnie życzenie to książka, która nie bez powodu zyskała taką sławę. Po pierwsze, wyrazisty i jedyny w swoim rodzaju główny bohater. Po drugie, tajemniczy i klimatyczny świat. Po trzecie, szybka akcja i dużo wydarzeń. Książkę czyta się w mgnieniu oka i jest ona bez wątpienia warta uwagi.

Dla kogo:
miłośników fantasy i mitologii słowiańskiej,
tych, co lubią formę opowiadania,
tych, co pragną przeczytać coś porządnego,
tych, co lubią książki z wyrazistym/-mi bohaterem/-rami

Moja ocena:
Pozostaje mi tylko zabrać się za pozostałe części serii - 8/10.

Czy recenzja była pomocna?
brak oceny

erigone

  • 12-02-2017
  • 17:02

Książka super, nie mogłam się oderwać, jak od wszystkich w serii. Polecam czytać ją jako pierwszą, gdyż później wszystko będzie bardziej zrozumiałe

Czy recenzja była pomocna?
brak oceny

Aleksandra

  • 15-12-2016
  • 18:42

"Ostatnie życzenie" to zbiór opowiadań, które przybliżają losy Wiedźmina przed początkiem trylogii. Miałam nieco obaw zanim po nią sięgnęłam, ale teraz z pełnym przekonaniem mogę teraz stwierdzić, że każda książka Sapkowskiego jest tak samo dobra i uraduje wszystkich miłośników fantasy. Książka odsłania wiele ciekawych faktów, m.in.: jak nasz główny bohater spotyka Yennefer i Jaskiera i wielu innych bohaterów. Książka jest świetna i czyta się ją z ogromną przyjemnością ze względu na barwny język, ciekawe dialogi i zworty akcji. Szczerze polecam!

Czy recenzja była pomocna?
brak oceny

Adam

  • 25-10-2016
  • 09:40

Seria opowiadań o Białym Wilku, Geralcie z Rivii, czy innymi słowy naszym polskim wiedźminie urzeka, rozśmiesza, bawi, wzrusza, bawi się emocjami czytelnika, przy czym subtelnie prowadzi go za rękę, w stronę pełnoprawnych książek Sapkowskiego. Wprowadza w uniwersum, niczym odcinki pilotażowe serialu. Pojedyncze historyjki pozornie nie są ze sobą połączone, ale sposób, w jaki zostały umiejscowione w książce, wprowadzone w dialogi i opisane, daje uczucie siedzenia z Geraltem przy kominku, słuchając jego opowieści z przeszłości i oddając się wyobrażonemu światu. Ostatnie życzenie jest tak polskie, jak tylko może być; bohaterowie mają nasze charaktery, nasze zachowania, nasze upodobania i zwyczaje, stwory, na które poluje wiedźmin zaczerpnięte są z naszej starosłowiańskiej kultury. Jest doskonałym wprowadzeniem do sagi o wiedźminie, zachęcają do podjęcia podróży, do zanurzenia się w ten niesamowity świat.

Czy recenzja była pomocna?
brak oceny

Elfik Book

  • 17-01-2015
  • 12:34

Geralt jest wiedźminem. Zajmuje się zabijaniem potworów za pieniądze. Nie jest to zwykły człowiek. Nawet nie jest zwykłym wiedźminem. Ma swój kodeks, swoje prawa, których przestrzega. Nigdy nie zabija, jeśli nie musi. Gdy tylko to możliwe odczynia urok. Wędruje po dolinach i górach w poszukiwaniu pracy. W swojej profesji trafia na różnych ludzi. Niektórzy pragną uczciwie mu zapłacić i dać pracę godną wiedźmina, inni pragną go wykorzystać do swoich niecnych czynów. Aż w pewnym momencie przyszedł czas, gdy Geralt wybrał się do świątyni Maltate. Tam znajduje swoje wspomnienia i być może przyszłość.

"Saga o Wiedźminie" to była dla mnie jedna z największych zagadek literackich, z jaką się spotkałam. Nie miałam żadnej wiedzy o tej sławnej serii Sapkowskiego poza świadomością, że jest to fantastyka. Dużo osób polecało mi ją. Wiele też twierdziło, że to seria nie dla dziewczyny. Nie ma prawa spodobać się niewinnej istotce o różowych skarpetkach. Jednak ja nigdy nie byłam zbyt dziewczęca (w stereotypowym mniemaniu), dlatego właśnie postanowiłam sięgnąć po początek historii. Uważałam, że to wstyd nie przeczytać, a co dopiero w ogóle nie wiedzieć, o czym jest Wiedźmin. W końcu to klasyka naszej polskiej fantastyki. Czy żałuję, że przeczytałam ten 0.1(?) tom? Odpowiedź jest prosta i brzmi nie. Każdy aspekt książki bardzo mi się spodobał i uważam, że to również książka dla dziewczyn.

Pierwsze co od razu na wstępie zwróciło moją uwagę to język autora. Jest bardzo dobry. Nie jest to język prosty i banalny. Zawiera dużo słów trudnych i rzadko używanych, niektóre to archaizmy. Jednak jest on typowo literacki - płynny i barwny. Każde słowo idealnie pasuje do siebie, nie tworząc przy tym doskonałego tekstu, który odstrasza. Mimo wielu nowych słów i dość dużej potrzeby skupienia nie mogłam się oderwać od książki. Wszystko, co czytałam, sprawiało, że przenosiłam się do tego świata i przeżywałam wszystkie te przygody razem z bohaterami.

Książka ma nietypowy podział rozdziałów. Między rozdziałami znajdują się jakby podrozdziały nazwane "Głos rozsądku". To właśnie te podrozdziały ukazują nam czas teraźniejszy, a te tradycyjne rozdziały to takie retrospekcje, gdzie Geralt opowiada nam o sobie i przede wszystkim swoich przygodach, choć lepiej zabrzmiałoby pracy. Mnie osobiście taka mieszanka bardzo się podobała i nie ukrywam, że z chęcią dalej czytałabym wspomnienia tego niezwykłego wiedźmina. Choć już posiadam wiedzę, że kolejne tomy są napisane już w tradycyjny sposób.

W powieści było bardzo dużo odwołań do naszej dawnej kultury. Wszystkie te dziwne stworzenia, potwory miały swoje pochodzenia z różnych kultur, lecz przede wszystkim z naszej słowiańskiej. Nie raz słyszałam o strzygach, czy innych dziwnych chochlikach. Autor bardzo rozbudował tę wiedzę i jak mniemam dodał własne pomysły, co razem stworzyło wielki bestiariusz. Cieszę się, że ktoś zwrócił uwagę na nasze dawne wierzenia i w tak naturalny sposób wplótł je do opowieści o wiedźminie. Samo stworzenia wiedźmina jest dla mnie wyjątkowo oryginalnym pomysłem, nie wiem, czy jest on wymyślony od podstaw, czy ma swoje korzenie w jakiś wierzeniach. Jednak nie ma wątpliwości, że jestem zafascynowana pomysłowością Sapkowskiego.

Największym plusem tej opowieści bez wątpienia jest główny bohater - białowłosy wiedźmin. Geralt jest postacią nie do rozszyfrowania. Zachowuje się inaczej niż zwykli ludzie, ale też inaczej niż czarodzieje, czy inne stworzenia magiczne. Jednak nie zmienia to faktu, że ma typowo ludzkie odczucia. Jak każdy popełnia błędy i cierpi. Jak każdy kocha i darzy ludzi przyjaźnią. A przy tym pozostaje wiedźminem, walczącym na śmierć i życie z potworami, by dawać bezpieczeństwo. Gdy czytałam o jego losach, byłam zafascynowana. Obserwowanie tych wszystkich wydarzeń było trochę jak zakazany owoc. Wchodziliśmy w tajemne kręgi wcześniej znane tylko Geraltowi. To jakby pozwolił nam zobaczyć swoją duszę. Bardzo się do niego przywiązałam. Między nami potoczyła się cienka nić porozumienia. Jestem pewna, że po którymś tomie Geralt zajmie wysokie miejsce wśród moich ulubionych bohaterów.

Nie wiedziałam czego spodziewać się po lekturze tej książki. Naprawdę miałam wiele obaw, co do tej opowieści. Boimy się nieznanego i tak właśnie było w moim przypadku. Moja wiedza po jednym tomie nadal jest znikoma, co pewnie znawcy i fani od razu zauważą w mojej recenzji, która zapewne ma wiele błędów (wybaczcie, poprawię się). Jednak swoją wiedzę na pewno w najbliższym czasie pogłębię i postaram się lepiej poznać świat wykreowany przez Sapkowskiego. Dla mnie to nowe doświadczenie i dające dużo wiedzy. Nie ma wątpliwości, że w najbliższym czasie sięgnę po kolejne tomy. A książkę polecam każdemu miłośnikowi fantastyki. Dla osób ubóstwiających ten gatunek to pozycja obowiązkowa.

Czy recenzja była pomocna?
brak oceny

Cahia

cahia_055(at)onet.pl
  • 10-03-2011
  • 17:49

Wiedźmin nie jest rębajłą pokroju Conana. To mistrz miecza i fachowiec czarostwa strzegący moralnej i biologicznej równowagi w cudownym świecie fantasy. Z woli Andrzeja Sapkowskiego w ów świat pełen potworów i bujnych charakterów, skomplikowanych intryg i eksplodujących namiętności Geralt wnosi nasze problemy, mitologie i ówczesny punkt widzenia. Przewrotne i wzruszające opowieści, które są wprowadzeniem do kilkutomowej sagi. Gorąco polecam.

Czy recenzja była pomocna?