rozwiń
rozwiń
zwiń
zwiń
wpisz minimum 3 znaki
Opowieść podręcznej
ocena: 5, głosów: 2
 
powiększenie

Fragmenty

przeczytaj fragment książki
Opowieść podręcznej

ROZDZIAŁ 2
Krzesło, stół, lampa. W górze, na białym suficie, płaskorzeźba w kształcie wieńca – zagipsowana pustka, jak miejsce na twarzy, z którego usunięto oczy. Kiedyś musiał tu wisieć żyrandol. Usunęli wszystko, do czego można by przywiązać linę.
Okno, dwie białe zasłony. Pod oknem szeroki parapet z małą poduszką. Kiedy okno jest częściowo otwarte – a otwiera się tylko częściowo – wpada do pokoju powietrze i porusza zasłony. Mogę sobie wtedy usiąść na krześle czy na parapecie, z założonymi rękami, i patrzeć. Przez okno wpada także słońce, kładąc się na podłodze, drewnianej, z wąskich desek, zapastowanej i wyfroterowanej do połysku. Czuję zapach pasty. Na podłodze leży też owalny dywanik utkany z gałganów. Lubią ten styl: sztuka ludowa, dawna, tworzona przez kobiety w wolnych chwilach z rzeczy już nieprzydatnych. Powrót do wartości tradycyjnych. Nie marnotraw, nie pożądaj. Ja się nie marnuję; dlaczego jeszcze czegoś pożądam?
Na ścianie nad krzesłem obrazek w ramce, ale bez szkła: reprodukcja przedstawiająca kwiaty, niebieskie irysy, akwarela. Kwiaty są w dalszym ciągu dozwolone. Zastanawiam się, czy każda z nas ma taką samą akwarelę, takie samo krzesło, takie same białe zasłony. Przydziałowe?
Wyobraźcie sobie, że jesteście w wojsku – mawiała Ciotka Lydia.
Łóżko. Pojedynczy materac średniej miękkości, przykryty białą kudłatą narzutą. W tym łóżku na nic innego nie ma miejsca poza snem albo bezsennością. Staram się zbyt wiele nie myśleć. Jak wszystko inne, tak samo myśl musi być racjonowana. O wielu sprawach nie da się myśleć. Myślenie może zmniejszyć moje szanse, a ja chcę przetrwać. Wiem, dlaczego akwarela przedstawiająca niebieskie irysy nie ma szkła, dlaczego okno otwiera się tylko częściowo i dlaczego szyby w nim są nietłukące. Nie chodzi o ucieczkę. I tak nie uciekłoby się zbyt daleko. Chodzi o te inne ucieczki, które człowiek znajduje w sobie, jeśli tylko ma coś ostrego.
A więc. Pomijając te szczegóły, mógłby to być pokój gościnny jakiegoś college’u dla mniej ważnych gości; umeblowany pokój do wynajęcia z dawnych czasów, dla pań żyjących w skromnych warunkach. Tak jak my obecnie. W skromnych co prawda, ale przynajmniej są to jakieś warunki.
Krzesło, słońce, kwiaty, to wszystko są rzeczy nie do pogardzenia. Jestem żywa, żyję, oddycham, wyciągam dłoń, wyprostowaną, do słońca. Miejsce, w którym przebywam, to nie więzienie, to przywilej, jak twierdziła Ciotka Lydia, która uwielbiała wszelkie tego typu dywagacje.

Dzwoni dzwonek, który odmierza czas. Bo tutaj czas odmierzają dzwonki, jak kiedyś w klasztorach. I jak w klasztorze jest tu niewiele luster.
Wstaję z krzesła, wysuwam w stronę słońca stopy w czerwonych pantoflach na płaskim obcasie, ze względu na kręgosłup – nie dlatego, że wygodnie byłoby w nich tańczyć. Na łóżku leżą czerwone rękawiczki. Sięgam po nie i naciągam, palec po palcu. Wszystko, poza skrzydłami przy twarzy, jest czerwone – kolor krwi, po którym się nas poznaje. Spódnice do kostek, pełne, marszczone, u góry prosty stanik zakrywający piersi, długie rękawy. No i białe przepisowe skrzydła: zasłaniają nam widok, ale i nas same przed wzrokiem innych. Nigdy nie było mi dobrze w czerwonym, to nie mój kolor. Biorę koszyk na zakupy, wieszam go sobie na ręce.
Drzwi do pokoju – nie mojego pokoju, wzdragam się przed użyciem słowa „mój” – nie są zamknięte na klucz. W gruncie rzeczy w ogóle źle się zamykają. Wychodzę na wypastowany korytarz; przez środek biegnie chodnik w kolorze przykurzonego różu.
Jak ścieżka w lesie, jak dywan dla członków rodziny królewskiej – wskazuje mi drogę.
Chodnik zakręca i spada w dół frontowymi schodami, a ja idę wraz z nim, z ręką na balustradzie, która kiedyś była drzewem, powalonym w innym wieku i wypolerowanym do ciepłego połysku. Dom jest późnowiktoriański, zbudowany dla dużej, zamożnej rodziny. W korytarzu wielki szafkowy zegar, który odmierza czas, a dalej drzwi do statecznego reprezentacyjnego salonu, pełnego aluzji i cielistych odcieni. Salon, w którym nigdy nie siedzę, tylko stoję albo klęczę. Na końcu korytarza, nad frontowymi drzwiami, jest półkoliste okienko z kolorowego szkła: kwiaty, czerwone i niebieskie.
Na ścianie korytarza ostało się lustro. Jeśli odwrócę głowę tak, że osłaniające moją twarz białe skrzydła skierują ku niemu mój wzrok, widzę je, schodząc na dół – okrągłe, wypukłe jak rybie oko, i siebie w nim, zniekształcony cień, parodię jakiejś postaci, baśniową istotę w czerwonym płaszczu, schodzącą ku chwili nieuwagi równoznacznej z niebezpieczeństwem. Siostra skąpana we krwi.
U stóp schodów znajduje się zrobiony z giętego drewna stojak na parasolki i kapelusze. Długie toczone pręty w łagodnym kształcie młodych pędów paproci. Stoi tu kilka parasolek: czarna dla Komendanta, niebieska dla Żony Komendanta i trzecia, przeznaczona dla mnie, oczywiście czerwona. Nie biorę parasolki, przez okno widzę, że dzień jest słoneczny. Zastanawiam się, czy Żona Komendanta jest w salonie. Czasem słyszę, jak się przechadza tam i z powrotem: najpierw ciężki krok, potem lekki, a potem stuknięcie laski, stłumione przez szaroróżowy dywan.
Idę korytarzem, mijam salon i jadalnię, otwieram drzwi na samym końcu korytarza i wchodzę do kuchni. Tu już nie pachnie pastą do podłogi. Przy stole, pokrytym białą poodpryskiwaną emalią, stoi Rita. Jest w swojej zwykłej sukience Marty, ciemnozielonej jak fartuchy chirurgów z poprzedniego czasu. Jej sukienka przypomina moją – jest tak samo długa i skromna, tyle że z fartuszkiem, ale za to bez skrzydeł i woalki. Rita wkłada woalkę, wychodząc, ale nikogo w gruncie rzeczy nie obchodzi, czy ktoś widzi twarz Marty, czy nie. Rita ma podwinięte do łokci rękawy, które odsłaniają ciemne ręce. Robi chleb, rzucając bochenki do ostatecznego krótkiego wyrobienia i uformowania.

Opowieść podręcznej (miękka)

książka

Wydawnictwo: Wielka Litera

Oprawa: miękka

Ilość stron: 368

Wysyłamy w: 24h - 48h

Nasza cena: 27,87

Cena detaliczna: 39,81

U nas taniej o 30%

dodaj do przechowalni dodaj do listy życzeń Dodaj do koszyka
Powrót GRATIS! Do każdego zamówienia zakładka mola książkowego!
  • Opis

  • Szczegółowe informacje

  • Recenzje (5)

  • Inne wydania

Opowieść podręcznej - opis produktu:

Po raz pierwszy książka została opublikowana jeszcze w roku 1985 i zyskała wielkie uznanie nie tylko czytelników, ale i krytyków. W roku 2017 Bruce Miller nakręcił serial pod tym samym tytułem, więc jest okazja zapoznać się z tym poruszającym utworem, który właśnie powrócił na księgarskie półki.

Republika Gilead to prawdziwe piekło dla kobiet. Freda jest Podręczną, co znaczy, że nie ma żadnych praw, pozbawiona została nawet własnego imienia. Ponieważ Freda to tylko nazwa, która opisuje jej przynależność do Komendanta Freda. Egzystencja kobiet sprowadza się do tego, że co miesiąc mają one leżeć i czekać na zapłodnienie gospodarza. Freda wciąż pamięta o swoim poprzednim życiu, o swojej rodzinie, o wolności. A jej rzeczywistość wydaje się koszmarnym snem.

"OPOWIEŚĆ PODRĘCZNEJ" - CZY HISTORIA MOŻE SIĘ POWTÓRZYĆ?

- Margaret Atwood prezentuje wysmakowaną literacko powieść, która ma w sobie elementy antyutopii i science fiction.
- Inna wersja historii świata przedstawiająca świat odwróconej moralności, w której kobieta została sprowadzona do roli niemego reproduktora.
- Na podstawie książki w roku 1990 powstał film o tym samym tytule, w 2017 został nakręcony serial.

Opowieść podręcznej - wybrana recenzja:

MadGa 3/09/2009
recenzja dotyczy produktu: Książki

recenzja nagrodzona 2.00pkt

W tej książce zatraca się granica między przeszłością a przyszłością, ma się wręcz wrażenie, że historia ludzkości zatoczyła pełne koło i w przyszłości powróci do starych, niebezpiecznych poglądów. Taką wizję prezentuje Margaret Atwood w swojej powieści, która w sobie elementy antyutopii i science... (czytaj dalej)

 
 
Opowieść podręcznej Margaret Atwood ? musisz ją przeczytać
 

„Opowieść podręcznej” Margaret Atwood – musisz ją przeczytać, jeśli oglądasz serial Showmax’a


Wyobraźcie sobie świat, w którym współczesne reguły nie istnieją. Świat rodem z najgorszego koszmaru. Wstrząsającą antyutopię odwróconej moralności. Oto „Opowieść podręcznej” – bezsprzecznie najlepsza książka Margaret Atwood, na której podstawie w 1990 roku nakręcono film o tym samym tytule oraz przygotowano serial emitowany właśnie na Showmax’ie.


Czytaj więcej >>

 

 

Opowieść podręcznej - szczegółowe informacje:

Dział: Książki

Promocje: Książki na wakacje, piękne historie, okazje do -60%
Kategoria: literatura piękna, powieść psychologiczna

Wydawnictwo: Wielka Litera
Oprawa:miękka
Okładka:miękka
Wymiary:135x205
Ilość stron:368
ISBN:978-83-8032-171-7
Wprowadzono: 30.04.2017
i zgarniaj nagrody napisz recenzję

Opowieść podręcznej - recenzje klientów

magdalenamag(at)o2.pl 3/09/2009
recenzja dotyczy produktu: Książka

recenzja nagrodzona 2.00pkt

W tej książce zatraca się granica między przeszłością a przyszłością, ma się wręcz wrażenie, że historia ludzkości zatoczyła pełne koło i w przyszłości powróci do starych, niebezpiecznych poglądów. Taką wizję prezentuje Margaret Atwood w swojej powieści, która w sobie elementy antyutopii i science fiction. W jej powieści przyszłość nie ma przynieść szybszego rozwoju nauki, technologii. Wręcz przeciwnie: przynosi zacofanie, fanatyzm religijny i polityczny. Akcja tej powieści toczy się w odległych czasach przyszłości w Stanach Zjednoczonych. Obraz społeczeństwa jest przerażający: władzę sprawują religijni fundamentaliści, dla których najważniejszą kwestią jest wysoki przyrost naturalny, który dostarczy im przyszłych wojowników. Postrzegają więc kobiety tylko i wyłącznie w kwestiach "rozrodczych" - jedynym celem kobiety jest rodzenie dzieci. Wyznacza się więc grono kobiet na rodzicielki, tak zwane podróżne. Odbiera się im wolność, godność. Podczas szkolenia wmawia się, że są tylko naczyniem, które ma służyć mężczyznom i kraju. Tym kobietom odbiera się osobowość, indywidualność. Po przeszkoleniu zostają one wysyłane do mężów, którzy nie doczekali się potomstwa w małżeństwie i zostają przez nich zapładniane. Tytułowa bohaterka też doświadczyła tego losu, została zamknięta w obozie, a potem trafia do domu Komendanta. W tym domu poznaje jednak innego mężczyznę, który pokazuje jej, że można żyć inaczej.
Ta powieść wstrząsa. Niby zbyt nierealna, ale gdzieś pobrzmiewa echo historii, gdzie przecież już tak było. Można potraktować tę powieść jako przestrogę, jako ostrzeżenie, a może jako bolesne przypomnienie, że historia lubi się powtarzać i tak naprawdę niewiele się z niej uczymy. Polecam książkę ze względu na szeroki wachlarz interpretacji. Można patrzeć na nią z różnych perspektyw: religii, narodu, feminizmu, psychologii, socjologii, czy skupić się na warstwie literackiej. I każda z tych kwestii przyniesie wiele odkryć.

19/07/2017
recenzja dotyczy produktu: Książka

Pełna recenzja: http://przymuzyceoksiazkach.pl/2017/07/19/margaret-atwood-opowiesc-podrecznej-recenzja/ Książka o władzy, która zniewala jednostkę, kumulując w sobie najgorsze pomysły znane z historycznych reżimów. To też wciąż aktualny głos w dzisiejszych dyskusjach o prawach kobiet, aborcji, antykoncepcji. Choć to tylko literacka fikcja, to w obliczu zagrożeń z jakimi dziś się spotykamy (choćby ISIS, czy mizoginizm najważniejszej osoby najważniejszego państwa świata) daje dużo do myślenia.

11/06/2017
recenzja dotyczy produktu: Książka

http://kaginbooks.blogspot.com/2017/06/110-opowiesc-podrecznej-margaret-atwood.html

Gdy pojawił się serial o nazwie "Opowieść podręcznej" - żyłam jeszcze w błogiej nieświadomości, że oparty jest na motywach powieści o tym samym tytule. O ja naiwna! Gdzieś w okolicy 6 - może 7 - odcinka dowiedziałam się o książce. I nie czekałam na nic, pożyczyłam sobie (później znajdując PDF u siebie) - i zaczęłam czytać. I przyznaję się bez bicia, że przepadłam, zafascynowana, ale jednocześnie wstrząśnięta. To, co uważałam za serialową fikcję i rewelacyjny pomysł scenarzysty (tylko TROCHĘ mniej odbiegającego od absolutnego idola, czyli Twin Peaks) - okazało się być wersją papierową, wstrząsającą o wiele mocniej...


Ona nazywa się Freda. Żyje w Republice Gilead i jest Podręczną. Złamana, odziana w czerwień i biel, jest "nadzieją narodu" - i pozornie żyje w luksusie. W końcu, żyje w domu Komendanta i jego Żony i jej jedynym zadaniem jest urodzić dziecko. Raz dziennie może opuścić dom i wyruszyć na targ po zakupy. Jest pilnowana przez inną Podręczną, a wszelkie napisy zastąpiono obrazkami - Podręczne nie mogą czytać. Raz w miesiącu bierze udział w "rytuale" - czymś podobnym do gwałtu za, o ironio! zgodą i Fredy i Żony Komendanta i samego Komendanta, modląc się, by została zapłodniona. Bo tylko Podręczne będące w ciąży mają jakąkolwiek wartość w tym dziwnym świecie, w którym przyrost naturalny maleje. Ale Freda pamięta swoje poprzednie życie - i żyje w przekonaniu, że gdzieś tam dla niej jest nadzieja. Los jednak lubi kpić z takich osób. Ile Freda musi przecierpieć...? Tylko ona wie.

Ona - i my, jej milczący świadkowie tragedii.

Gdy sięgałam po tą powieść, wiedziałam, czego mam się spodziewać. Fabuła serialu przygotowała mnie na to, co czekało na mnie w książce. Ale i tak mocno mną wstrząsnęła ta antyutopijna wizja świata. świata, w którym kult ciała, wolność słowa, kolorowe czasopisma, erotyka, książki czy kolory - wszystko to zostaje zakazane i porzucone, a na jego miejsce wchodzą cnoty, cisza, kolory przynależne od roli w społeczeństwie... Straszny świat. I Freda - ta, która żyje na granicy światów, pozornie kobieta złamana, ale jednocześnie płodna, zostaje zmuszona do wcielenia się w rolę Podręcznej. Jej jedynym zadaniem jest bycie zapłodnioną. Tylko zapłodnione, ciężarne Podręczne są czegoś warte - inne są wysyłane do "utylizacji". Co najsmutniejsze, matka Fredy... walczyła o podobny los dla swej córki. Może nie dosłownie, ale ze wspomnień narratorki wynika, że jej matka, podobnie jak wiele innych matek, chciało troski o płodne kobiety. Specjalnej - bowiem świat, w jakim rozgrywa się "Opowieść..." to świat, w którym ciąża jest cudem niezwykłym, a ludzkość stoi na granicy katastrofy. Ale czy na pewno? Dodatkowo dochodzi Republika Gileadu - dziwny, przerażający twór amerykański, który przejął władzę nad Stanami Zjednoczonymi i powoli rozszerza swe wpływy na cały kraj, nękając, tropiąc i mordując wyznawców innej niż katolicka (tak to odebrałam, nie bić) religii. No właśnie - to ważne. Tu wszystko uzależnione jest od religii. Powitanie i odpowiedź, "pranie mózgu" kobietom, pozbawienie ich wszelkich praw i zredukowanie do roli albo "Podręcznej" albo "Żony", albo "Marty" czy "Cory" albo "Gospożony" - czyli tylko do roli pomocy w domu, służącej, tła dla mężczyzny. Bolesny to obraz.

Nie wiesz, komu zaufać. Podręczna, która dziś wychodzi z tobą po zakupy, by cię "pilnować" - jutro może zostać zastąpiona. Twarz, którą ledwo widzisz dziś pod skrzydłami chroniącymi twoje lico, jutro może należeć do kogoś innego. najdrobniejsze nieposłuszeństwo jest karane - boleśnie i brutalnie. powieszenie czy lincz - to nic niezwykłego. W pewnym momencie można się przyzwyczaić! Wszak o taki świat wielu niegdyś walczyło... świat bez przemocy, bez erotyki, bez brzydoty... Ale jednocześnie gdzieś tam istnieje czarny rynek, miejsce, w którym niedozwolone jest dozwolone. Burdele, papierosy, alkohol, narkotyki, czasopisma, kosmetyki, książki... tylko trzeba wiedzieć, jak szukać. Gdzie jest granica, za którą można uciec.

Przyznaję bez bicia, że wizja Republiki Gilead, obrazu, jaki zaserwowała nam Margaret Atwood - to wizja przerażająca. Zła i zmuszająca do refleksji. Wspomnienia Fredy - te aktualne i te przeszłe - mieszają się z sobą i zatracana jest granica między rzeczywistością. Nie wiemy, w którym momencie kobieta opowiada o tym, jak się jej żyje, a o tym, jak była łamana, co przeżywała, czy jak żyła przed wprowadzeniem tego dziwnego "tworu". Ale to wciąga. Wciąga okrutnie, strasznie i robi się solidną przestroga przed tym, jak mogą zachowywać się radykałowie religijni, jeśli dojdą do władzy... Wizja straszna i przerażająca.



Bohaterowie... o bohaterach to mam mieszane uczucia. Freda momentami bowiem mnie denerwowała, miałam wrażenie "lalkowatości" z jej strony, takiej sztuczności i sztywności, ale później dochodziła do mnie całość sytuacji. To, gdzie Freda żyje, w jakim miejscu. Każdy gra tu swoją rolę - niezależnie od siebie. Freda, Nick, Komendant czy nawet Żona - każda osoba jest tylko marionetką w tym dziwnym, ponurym spektaklu, w jakim znalazła się przez przypadek. Nie da się postaci scharakteryzować więc jakoś klasycznie - nie są one papierowe. Patrząc przez pryzmat całości...

No cóż. Nie powiem, to powieść, którą trzeba przeczytać, by zrozumieć. Emocje, jakie towarzyszą lekturze, są często skrajne, często gwałtowne. I zaskakują. Zdecydowanie. Ta powieść zbudza emocje. A zakończenie... cóż. Zakończenie wbija w fotel. Tyle powiem. Dlatego - osobiście gorąco polecam.

28/05/2017
recenzja dotyczy produktu: Książka

Kiedy przez świat przetoczyła się fala katastrof: zanieczyszczenie powietrza, wypadki w elektrowniach atomowych,wysypiska odpadów toksycznych, wycieki z laboratoriów chemicznych i biologicznych, syfilis, AIDS itp., zdolność prokreacyjna ludzkości drastycznie spadła. W samym sercu USA dochodzi do przewrotu i zniszczenia dotychczasowego systemu polityczno-społecznego, a do życia powołana zostaje Republika Gileadu: system totalitarny oparty na patriarchacie i kastach społecznych, w którym bezpłodni przedstawiciele elit mają do dyspozycji Podręczne: kobiety bez prawa do bycia nie tylko kobietą, ale i człowiekiem, bo ich jedyne zadanie to dać się zapłodnić Komendantowi. Reszta społeczeństwa podlega represjom, chociaż i Podręczne traktowane są jak towar, który ma wartość tylko wówczas, gdy rodzi zdrowe dziecko. Jeśli nie rodzi - także trafia na "śmietnik". A wszystko "podparte" słowami wyrwanymi prosto z Biblii: "Mam niewolnicę Bilhę. Zbliż się do niej, aby urodziła dziecię na moich kolanach (...)". Atwood kreśli świat, który najpierw człowiek sam zniszczył, a potem na jego gruzach zbudował nowy bez uczuć, podporządkowany doktrynie i mężczyznom. Wstrząsająca przestroga na przyszłość... Sama powieść świetnie napisana, trzymająca w napięciu, z ciekawą fabułą i bez oczywistych odpowiedzi. Szczerze polecam.

13/05/2017
recenzja dotyczy produktu: Książka

BYĆ KOBIETĄ

?Opowieść Podręcznej? to zdecydowanie opus magnum kanadyjskiej pisarki, słusznie uważanej za jedną z najwybitniejszych współczesnych autorek. Po raz pierwszy opublikowana przed ponad trzydziestoma laty zyskała nie tylko wielką sławę, ale też i równie wielkie uznanie tak czytelników, jak i krytyków. Teraz, za sprawą serialu nakręconego na jej podstawie, pojawiła się kolejna okazja by poznać ten utwór, który powrócił właśnie na księgarskie półki. I warto to zrobić, bo powieść Margaret Atwood to ambitna, poruszająca i przerażając wizja niegościnnej dla kobiet przyszłości, nie pozbawiona jednak minusów.

Być kobietą w Republice Gilead znaczy mniej więcej tyle, co być przedmiotem codziennego użytku. Freda jest Podręczną, a to oznacza, że praktycznie nie ma żadnych praw. Nie może czytać, myśleć, patrzeć ludziom w oczy, z domu swojego Komendanta może wyjść tylko raz dziennie, a i to tylko po zakupy. Zasłania ciało, zasłania twarz? bardziej egzystuje, niż żyje, a jej egzystencja sprowadza się do tego, że póki pozostaje szansa na zajście w ciążę, jest dla niej nadzieja na przetrwanie. Wciąż jednak pamięta o swoim życiu sprzed obecnych czasów, o mężu, córce, pracy, wolności, chce to zachować, wierzy, że coś może się zmienić, ale na to nie ma przecież najmniejszych szans?

Chociaż ?Opowieść Podręcznej? zdobyła m.in. Arthur C. Clarke Award, a także nominację do Nebuli, dość krzywdzącym byłoby zaliczenie jej do powieści fantastycznych. Gatunek ten bowiem, mimo ambitnych korzeni, przede wszystkim kojarzony jest z lekką, prostą rozrywką, co nijak ma się do niniejszego tytułu. Owszem, trudno jest nie zauważyć tutaj elementów science fiction czy speculative fiction, przede wszystkim jednak powieść reprezentuje dystopijną satyrę, w której mieszają się poglądy feministyczne, polityka religia, wojsko, tematy społeczne i obyczajowe. Jest to więc dzieło zaangażowane, co cieszy, gorzej jest z faktem, że ?Pamięć podręcznej? służy feministkom (choć trudno nazwać ją do końca dziełem feministycznym) do manifestowania ich przekonań proaborcyjnych. Fakt ten przeraża równie mocno, jak powieściowe uprzedmiotowienie kobiety ? jak można bowiem zabić dziecko (nikt myślący nie nazwie tego inaczej, oszukiwanie się nic tu nie da, co najwyżej obnaży hipokryzję takiej osoby) nigdy nie zrozumiem. Atwood jako osoba mądra i inteligenta, która w innych powieściach nie wkraczała na podobny grunt, wykazuje się tu niekonsekwencją poglądów, a szkoda.

Dobrze jednak, że ?Opowieść Podręcznej? traktuje przede wszystkim o czymś innym. O władzy totalnej, jej mechanizmach i przerażającym zniewoleniu jednostki. Jednostki, nie tylko kobiet, bo nie one jedyne są tu pokrzywdzone. Powieść staje się na tym polu odbiciem sytuacji w krajach arabskich, co pozostaje tematem mocno aktualnym. Fundamentalizm i segregacja, zniewolenie i odczłowieczenie ? co ciekawe wszystko to staje w opozycji z wszelkimi proaborcyjnymi poglądami, które przecież segregują płody i odbierają im ich prawa. Przypadek? Sprzeczność? Dobrze, że powieść da się jednak odczytywać na wielu różnych polach.

Pod względem stylu ?Podręczna?? to powieść znakomicie napisana, wysmakowana literacko i ukazująca świadomość autorki odnośnie własnych pisarskich możliwości. Przy okazji to także dziecko swoich czasów, również (a raczej przede wszystkim) pod względem treści. Chuck Palahniuk miał rację mówiąc, że konserwatywna władza rodzi liberalne trendy ? podobnie liberalna zwraca ludzi w stronę konserwatywnych poglądów. Zawsze potrzebujemy ojca, przeciw któremu możemy się buntować, Atwood tą powieścią dała upust swojemu buntowi. W konsekwencji pozwoliła się też ponieść emocjom, ale i tak stworzyła intrygujący i skłaniający do myślenia utwór. Warto po niego sięgnąć, warto pochylić się i przeanalizować ? z tym zgodzić, przeciw tamtemu zbuntować. Wyrobić własne zdanie. I posłuchać przestrogi , bo to, co spotyka Podręczną może spotkać każdego z nas, zależy z której strony powieje wiatr fundamentalizmu. Bo na podstawowym, odartym z detali poziomie ?Opowieść podręcznej? to nic innego, jak wariacja na temat ?Procesu? Kafki, z tym, że nie ograniczona jak on do jednej tylko osoby.

Książkowe bestsellery z tych samych kategorii

Margaret Atwood - przeczytaj też

Burza. Czarci pomiot Projekt Szekspir

M. Atwood

książka

28,66 zł taniej -28%

Maddaddam

M. Atwood

książka

33,83 zł taniej -15%

ORYKS I DERKACZ

M. Atwood

książka

25,39 zł taniej -33%

Rok Potopu

M. Atwood

książka

26,67 zł taniej -33%

Serce umiera ostatnie

M. Atwood

książka

27,86 zł taniej -30%

Zobacz również

We wspólnym rytmie

J. Moyes

książka

27,87 zł taniej -30%

Mitologia nordycka

N. Gaiman

książka

20,24 zł taniej -30%

Leśna polana Leśna trylogia, Tom 1

K. Michalak

książka

25,77 zł taniej -30%

Szpieg

P. Coelho

książka

25,77 zł taniej -30%

Ciekawe pomysły Gandalfa

książka

15.96 zł

taniej -0%

Tomek i przyjaciele. Wyprawa poza wyspę Sodor...

Ta pięknie ilustrowana książeczka to prawdziwa gratka dla miłośników niebieskiej lokomotywy. Opowiada ona o najnowszych przygodach Tomka, które można obejrzeć w filmie zatytułowanym `Podróż poza wyspę Sodor`. Tomek ma niezwykły talent do pakowania się w kłopoty. I tym razem wpada na niezbyt mądry pomysł - samotną wyprawę poza Sodor. Kiedy niebieska...

książka

20.87 zł

taniej -25%

Bajki kameruńskie Najpiękniejsze opowieści ...

Bajki z Afryki, które poruszają serca dzieci i dorosłych. W większości wiosek afrykańskich przestrzeń bajek jest taka sama. Noc, ognisko, słuchacze siedzący w półokręgu na matach albo taboretach. Jeśli są same dzieci, to siedzą na ziemi naprzeciw gawędziarza. Co najważniejsze - wbrew wszelkim schematom - publiczność słuchająca bajek, to nie tylko dzieci!...

książka

26.92 zł

taniej -25%

Opowieści z angielskiego dworu Karol Diana Camilla

Pierwsza część trylogii przedstawia początki skomplikowanego związku księcia Walii z dwiema najważniejszymi kobietami jego życia, Dianą Spencer i Camillą Shand. Akcja powieści osadzonej w sytuacji społeczno-politycznej Wielkiej Brytanii i Europy zaczyna się w latach siedemdziesiątych XX wieku, a kończy w roku 2005. Skupia się na życiu dwóch sławnych...

książka

34.84 zł

taniej -30%

Zanzibar - wyspa skarbów Opowieści ze świata...

Beata Lewandowska-Kaftan - z wykształcenia geograf, z zawodu wydawca, z zamiłowania... kobieta w podróży. Przez ponad 30 lat pracowała dla szacownych oficyn polskich i międzynarodowych koncernów wydawniczych. 15 lat temu zakochała się w Afryce od pierwszego wejrzenia i wciąż tam wraca - jak do domu. Podróżowała po Kenii, Tanzanii i Zanzibarze, Ugandzie,...

książka

26.11 zł

taniej -25%

W co wierzą chrześcijanie? Opowieść o Bogu i o...

W co wierzą chrześcijanie? Prawdy wiary wyrażone językiem uniwersalnym. Czy każdy, kto uważa siebie za chrześcijanina, wie, w co właściwie wierzy? - pyta prowokacyjnie autorka i w sposób nowatorski prezentuje czytelnikowi najważniejsze prawdy wiary, które przekazuje Pismo Święte i Skład Apostolski. Książka Anny Wierzbickiej to opowieść o wierze...

książka

41.55 zł

taniej -15%

Obcy w mieście Żołnierze radzieccy w pamięci,...

Zuzanna Grębecka antropolożka kultury, etnolożka, pracuje w Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się antropologią komunizmu, współczesną i tradycyjną kulturą duchową, kulturą popularną, historią i kulturą państw postkomunistycznych (przede wszystkim Polski, Białorusi, Rosji, krajów nadbałtyckich). Opublikowała dwie monografie:...

Brak list życzeń:

Utwórz

zamówienie tradycyjne
Brak produktów w koszyku
Brak produktów w koszyku
Łączna wartość zamówienia: 0 zł0 zł
Dostawa i płatność › Płatność ›
rozwiń
Wpisz numer
Swojego zamówienia (xxxxxx/rrrr)
Sprawdź

Powiadom kiedy produkt będzie dostępny

Wpisz swój adres e-mail: