zarejestruj się zaloguj się
:
:
:
:
:
Cień wiatru

Cień wiatru

Wydawnictwo: Muza

Oprawa: miękka

Ilość stron: 520

Wysyłamy w: 24h - 48h + czas dostawypomoc

 
inne wydania produktu - Książki audio na cd

Wybierz produkt z listy

Nasza cena: 25,79

Cena detaliczna: 28,34

U nas taniej o 9%

dodaj do przechowalni Dodaj do koszyka
Powrót
W letni świt 1945 roku dziesięcioletni Daniel Sempere zostaje zaprowadzony przez ojca, księgarza i antykwariusza, do niezwykłego miejsca w sercu starej Barcelony, które wtajemniczonym znane jest jako Cmentarz Zapomnianych Książek. Zgodnie ze zwyczajem Daniel ma wybrać, kierując się właściwie jedynie intuicją, książkę swego życia. Spośród setek tysięcy tomów wybiera nieznaną sobie powieść Cień wiatru niejakiego Juliana Caraxa. Zauroczony powieścią i zafascynowany jej autorem Daniel usiłuje odnaleźć inne jego książki i odkryć tajemnicę pisarza, nie podejrzewając nawet, iż zaczyna się największa i najbardziej niebezpieczna przygoda jego życia, która da również początek niezwykłym opowieściom, wielkim namiętnościom, przeklętym i tragicznym miłościom rozgrywającym się w cudownej scenerii Barcelony gotyckiej i renesansowej, secesyjnej i powojennej.

Szczegółowe informacje:

Dział: Książki

Kategoria: literatura piękna, inne

Wydawnictwo: Muza
Oprawa: miękka
Wymiary: 145x205
Ilość stron: 520
ISBN: 978-83-7495-572-0
EAN: 9788374955720
Wprowadzono: 07.10.2008

Recenzje klientów

i zgarniaj nagrody napisz recenzję

Szotek tomszot(at)wp.pl 29 październik 2007

recenzja nagrodzona 2.00pkt

Po książkę Carlosa Ruiza Zafóna sięgnąłem zupełnie przypadkowo. Pewnego deszczowego popołudnia, przeglądając codzienną prasówkę, trafiłem na krótką, lecz niezmiernie intrygującą wzmiankę na temat powieści niejakiego C. R. Zafóna o niemalże poetyckim tytule – „Cień wiatru”. Bliżej nieznany autor, ciekawie zapowiadająca się fabuła, a całość okraszona nutką tajemniczości zrobiły swoje. Dzień później nabyłem nowiutki egzemplarz powieści Zafóna i... gdyby tylko czas mi na to pozwolił pewnie nie oderwałbym się od lektury nie kończąc na ostatnim z wersów. Ale zacznijmy od początku... Już pierwsze z akapitów powieści uświadomiły mi, że powieść napisana jest specyficznym – bardzo oryginalnym stylem. Autor zręcznie balansuje pomiędzy wzniosłymi, wręcz patetycznymi określeniami, by chwilę później ciętym, inteligentnym humorem uraczyć czytelnika zręcznie wplecioną w fabułę puentą o ponadczasowej wartości. Całość, na tle barwnie i drobiazgowo przedstawionej scenerii tworzy niepowtarzalny klimat od którego nie sposób się oderwać. Jeśli dodać do tego tajemnicę bijącą w zasadzie z każdego, kolejnego rozpoczętego wątku czytelnik bezpowrotnie zagłębia się w unikatowe plenery Barcelony i czując na plecach tętniący chłodem „cień wiatru” podąża wraz z głównym bohaterem ulicami katalońskiej stolicy na spotkanie z niezapomnianą przygodą. A wszystko zaczyna się z chwilą, gdy niespełna dziesięcioletni Daniel na magicznym Cmentarzu Zapomnianych Książek zostaje posiadaczem „Cienia wiatru” - jednej z powieści bliżej nieznanego autora – Juliana Caraxa. Od tej pory młody bohater podążając tropem powieści poznaje dramatyczną historię jej autora, którą buduje cała paleta niezwykłych sekretów, zawiłych intryg, czy też niespełnionych, tragicznych miłości. Podobnie jak wielowątkowość i skrupulatnie skonstruowana fabuła również bogactwo postaci biorących udział w perypetiach Daniela może przyprawić o zawrót głowy. Na kartach powieści spotkamy więc czarujące subtelnością i pięknem kobiety ( Bea, czy też Klara), jak również mroczne, męskie charaktery (inspektor Fumero, czy też tajemniczy Coubert). Skupiając się na niewątpliwych zaletach powieści Zafóna nie należy zapomnieć o jej słabszych stronach. Są to wprawdzie drobne niedociągnięcia i jest ich niewiele, ale dają się zauważyć i wyczuć.. Przede wszystkim powieść ta jest trochę za długa. Zafón często wydłuża niektóre wątki przez co cała akcja traci dynamikę, a tym samym uwagę czytelnika. Poza tym można odnieść wrażenie, że autor próbując uatrakcyjnić fabułę wprowadza zbyt wiele mało istotnych szczegółów, co sprawia że czytelnik może poczuć się niekiedy trochę zagubiony, szczególnie wśród mnogości dat, czy też wykreowanych przez Zafóna postaci. Niezależnie jednak od powyższego recenzowana pozycja jest znakomitą powieścią – z dobrym stylem i niekonwencjonalną fabułą, w której z pewnością każdy znajdzie coś dla siebie. Na mojej top liście „Cień wiatru” jest zdecydowanie w czołówce i myślę, że jeszcze niejednokrotnie dam się ponieść powieści rodem prosto z gorącej Hiszpanii.

Hobbes dorwacgodota(at)wp.pl 2 marzec 2007

recenzja nagrodzona 2.00pkt

Ta książka jest dowodem na to, że czytanie, szukanie i czytanie są człowiekowi tak potrzebne jak tlen, woda czy tandetna rozrywka... Potwierdza się powiedzenie, że książka może zmienić życie czytelnika... Tak jest zapewne i z cieniem wiatru, który nie przeminie z wiatrem, lecz padanie głęboko w pamięć...

Pokaż więcej

aga. 6 grudzień 2008

absolutnie niesamowita książka, pochłania całkowicie tak,że nie można się od niej oderwać

Karolina karolina220(at)onet.eu 21 lipiec 2008

Wspaniała, wciągająca i ciekawa ksiązka. Momentami wzruszająca. Ma zawiłą i porywającą fabułę. Do ostatnich stron trzyma w napięciu. Polecam każdemu!

Karolina 21 lipiec 2008

Piękna, wciągająca i zajmująca książka. Treść bardzo mądra, momentami wzruszająca. Fabuła niezwykle ciekawa i zawiła. Bardzo polecam. Wspaniała. Może nawet najwspanialsza jaką czytałam.

Justyna Gul justa21(at)poczta.fm 13 styczeń 2008

Są takie książki, które nierozerwalnie wiążą się z czytelnikiem zmieniając całe jego życie i określają osobowość. Nie wiem, czy książkę „Cień wiatru” Carlosa Ruiz Zafóna można określić mianem takiej lektury ale na pewno dla jej bohatera Daniela był to „Cień wiatru” autorstwa Juliana Caraxa. Za sprawą ojca dziesięcioletni Daniel wyrusza na tajemniczą wyprawę na Cmentarz Zapomnianych Książek. To sekretne miejsce w Barcelonie kryje nieskończone ilości woluminów, które odrzucone przez rzesze czytelników i zapomniane w mrokach historii czekają na kogoś, kto je pokocha. Taki proces adopcji, instynktowny wybór książki to wybór na całe życie. Nie inaczej było z naszym bohaterem- dał schronienie i otoczył opieką fascynujący „Cień wiatru” a osoba autora już na zawsze miała stać się jego przeznaczeniem, nawet przekleństwem. Wszelkie próby zdobycia innych dzieł Juliana Caraxa kończyły się niepowodzeniem a wokół całego księgozbioru pojawiły się tajemnicze opowieści i niedopowiedzenia. Dodatkowo, zarówno pierwszą nieodw[...]mnioną miłość Daniela jaki i jego samego zaczyna śledzić przerażający osobnik o spalonej twarzy, pachnący popiołem i śmiercią. Przez długie lata chłopiec podejmuje próby rozwikłania zagadki związanej z książkami, których już nie ma. Wszystkie bowiem dzieła Caraxa są palone, wykradane, niszczone, a osoby je posiadające nierzadko znajdują się w prawdziwym niebezpieczeństwie. W dochodzeniu pomaga chłopakowi ojciec, księgarz i antykwariusz oraz niezwykle barwna i kontrowersyjna postać Fermina, bezdomnego znalezionego kiedyś pod mostem. Książka w rękach Daniela wydaje się być katalizatorem tragicznych wydarzeń od interwencji brutalnego sadysty inspektora Fumero po wydarzenia w domu ukochanej Caraxa. Chłopiec z zaciętością podąża krok po kroku za historią pisarza gubiąc się co prawda w kolejności zdarzeń i osobach w nich uczestniczących, ale konsekwentnie dążąc do poznania prawdy. Tym sposobem poznajemy tragiczne losy Juliana Caraxa i jego ukochanej Pénelope, przyjaciół oraz Nurii, która wspierała go przez długie lata licząc na iskierki uczucia. Choć prawda okazuje się tragiczna a osoba Juliana Caraxa zgubiła wiele istnień ludzkich, to jednak Daniel miał szansę wydorośleć i odkryć prawdziwy sens życia. Spotkał też miłość, która tym razem okazała się być spełniona. „Cień wiatru”, parafrazując słowa Daniela „(...) to książka przeklęta o zdradzie i utraconej przyjaźni. To historia o miłości, nienawiści, marzeniach żyjących w cieniu wiatru”. Według mnie to także książka o miłości do słowa pisanego, pasji do tworzenia tak wielkiej, że zabójczej. A już na pewno „Cień wiatru” Carlosa Ruiz Zafona to powieść, która nigdy nie będzie stała samotnia na Cmentarzu Książek Zapomnianych.

Bibliotekarka 26 marzec 2007

"Cień wiatru" podobnie jak "Cień Poego" - to tylko cień... literatury.

matixsss 6 luty 2007

Po przeczytaniu tej ksiażki doszedłem do jednoznacznych wniosków. Tak inspirującej i twórczej książki nie czytałem jeszcze i chyba już nigdy nie przeczytam. Jest w niej wiele zagadkowych i uwikłanych w nieelementarne i niejednoznaczne , przynoszące grozę i radość zarazem wątki. "Cień wiatru" jest godny polecenia zarówno nielubiącym czytać jak i mających za sobą setki przeczytanych książek.

Edan edanor1(at)wp.pl 19 styczeń 2007

Książka jak najbardziej ciekawa. Niekoniecznie wybitnie oryginalna, co nie znaczy jednak, że nie potrafiła mnie wzruszyć. Dużo ładnie sformułowanych aforyzmów, ukazanie także tej ciemnej strony każdego człowieka i cechy postaci, które możemy odnaleźć w każdym z nas to jedne z najważniejszych atutów przemawiających ZA poleceniem tej książki przeze mnie. Swoją drogą to tekst o jeźdźcach apokalipsy uważam za całkowicie udany;)

ewa recepcja(at)galeriafryzur.waw.pl 19 październik 2006

przeczytaj a bedzie to najpiekniejsza ksiazka jaka w zyciu czytales goraco polecam

Magda 10 sierpień 2006

Proszę wszystkich producentów filmów! Nie kręćcie nigdy ekranizacji tego cudeńka... Książka jest wyjatkowa, wprowadza w inny świat. Jest tajemnica, miłość, snsacja wszystko to co wystarczyło mi aby odpocząć po 10 godiznach pracy w biurze...:))

ola ola697(at)interia.pl 5 sierpień 2006

najwspanialsza ksiazka jaka mialam okazje przeczytac. wzrusza, sklania do refleksji, pekne cytaty ("w chwili, kiedy zaczynasz zastanawiac sie, czy kochasz kogos, przestałes go juz kochac na zawsze", "przypadkowe zdarzenia sa bliznami los", "poki nas ktos pamieta wciaz zyjemy" itd.). czyta sie ja "jednym tchem" a potem zaluje, ze sie ja juz skonczylo. jest cuuudowna!!!! jesli znacie jeszcze takie fajne ksiazki to piszcie mi na maila.

alek 4 sierpień 2006

niezapomniania. fascynujaca. wcigajaca..

kacper kac.per(at)onet.eu 4 sierpień 2006

fascynująca książka wywołująca cały wachlarz przeróżnych emocji u czytelnika, od śmiechu po smutek. bardzo ciekawa fabuła. sięgnę po nią z pewnością jeszcze w przyszłości. p o l e c a m s e r d e c z n i e;]

lucy 23 lipiec 2006

Piękna książka. Jedna z takich co to po przeczytaniu pozostawiają jakąś taką pustkę w naszym życiu... Aż ma się pretensje że czytało się za szybko albo że autor mógł jeszcze coś więcej napisać... Na pewno do niej jeszcze wrócę

Zobacz również

Oceniaj
Gandlafa

Zdobywaj
Nagrody

Twoja opinia ma znaczenie - Wyraź ją

:

:


Czekamy na Twoją ocenę nowego wyglądu strony. Napisz nam, co Ci się podoba, co jest do poprawy, a czego brakuje. Wszystkie opinie pomogą nam udoskonalić funkcjonalność strony, bo jest ona tworzona dla Was i z myślą o Was. Jeśli podasz swój adres e-mail lub wystawisz opinię będąc zalogowany, weźmiesz udział w zabawie. Raz dziennie spośród nadesłanych opinii wybierzemy jedną, którą nagrodzimy bonem zakupowym o wartości 20 Silmarili (20 zł), a nadawcom pięciu innych dodamy po 5 punktów do konta klienta. Zależy nam na ocenie rzetelnej i konstruktywnej, niekoniecznie pochwalnej.