Kości, które nosisz w kieszeni - Łukasz Barys - Książka | Gandalf.com.pl
SPRAWDŹ STATUS ZAMÓWIENIA
POMOC I KONTAKT
Ulubione
Kategorie

Kości, które nosisz w kieszeni

  • Bestseller
    image-bestseller
  • Promocja
    image-promocja

książka

Kości, które nosisz w kieszeni - opis produktu:

Książka nominowana do Paszportów Polityki 2021!

Pod naszymi domami piętrzą się kości. Można po nie sięgnąć i schować je do kieszeni.

Zmarli nie lubią siedzieć w grobach, księżniczka zamienia się w rzekę, włókniarki straszą w centrum handlowym albo opowiadają o dawnych czasach i niedostatku. Bohaterka zmaga się z rodziną, historią i codziennością pełną norm i zasad, do których nie sposób się dostosować.

Łukasz Barys prowadzi nas przez cmentarze, szkoły i dzielnice prowincjonalnego miasta, ukazując dorastanie w sposób baśniowy, ale dojmująco prawdziwy.

Kości, które nosisz w kieszeni - o czym jest książka?


Przed Tobą kolejna pozycja książkowa warta uwagi- Kości, które nosisz w kieszeni, od Łukasz Barys. Kości, które nosisz w kieszeni spełnia wszystkie cechy swojego gatunku, przypadnie więc do gustu nawet tym najbardziej wymagającym czytelnikom. Jeśli zainteresowała Cię ta pozycja, sięgnij po inne tytuły autora- Łukasz Barys. Nie będziesz żałował! Kości, które nosisz w kieszeni i o wiele więcej tylko na Gandalf.com.pl!

Kości, które nosisz w kieszeni - opinie


Jeśli nadal nie jesteś pewny książki Kości, które nosisz w kieszeni, zapoznaj się z ocenami i recenzjami naszych klientów. Może oni przekonają Cię, że Kości, które nosisz w kieszeni - Łukasz Barys to pozycja warta Twojej uwagi. Po przeczytaniu książki Kości, które nosisz w kieszeni nie zapomnij zostawić swojej recenzji i wziąć udziału w konkursie! Wybierz książkę Kości, które nosisz w kieszeni, sprawdź inne tytuły, których autorem jest Łukasz Barys i przeczytaj biografię. To wszystko tylko na Gandalf.com.pl!
Zobacz pozostałe recenzje!

Książka Kości, które nosisz w kieszeni pochodzi z wydawnictwa Cyranka. Autorem książki jest Łukasz Barys. Należy do gatunków: literatura piękna, powieść społeczno-obyczajowa. Książka Kości, które nosisz w kieszeni liczy 144 stron. Jej wymiary to 140x208. Oprawa jest miękka. Publikacja dostępna jest również w formie elektronicznej.
S
Szczegóły
Dział: Książki
Promocje: wysyłka 24h,  Paszport Polityki,  Dzień Kobiet
Kategoria: literatura piękna,  powieść społeczno-obyczajowa
Wyróżnione: nagrody literackie
Wydawnictwo: Cyranka
Oprawa: miękka
Okładka: miękka
Wymiary: 140x208
Ilość stron: 144
ISBN: 9788396147301
Wprowadzono: 19.01.2022

Książkowe bestsellery z tych samych kategorii

-45% Bestseller Wpadka roku
Wpadka roku Książka 24,70 zł 44.90
Dodaj do koszyka
-27% Bestseller Ten dzień
Ten dzień Książka 32,77 zł 44.89
Dodaj do koszyka
-43% Bestseller Córka generała
Córka generała Książka 24,45 zł 42.90
Dodaj do koszyka
-36% Bestseller Zwycięscy
Zwycięscy Niepołomice Tom 3 Książka 26,87 zł 41.99
Dodaj do koszyka
-29% Bestseller Start a Fire
Start a Fire Runda druga Książka 35,43 zł 49.90
Dodaj do koszyka
-26% Bestseller Karma
Karma Książka 31,01 zł 41.90
Dodaj do koszyka

RECENZJE - książki - Kości, które nosisz w kieszeni - Łukasz Barys

Zaloguj się i napisz recenzję - co tydzień do wygrania kod wart 50 zł, darmowa dostawa i punkty Klienta.

4/5 ( 1 ocena )
  • 5
    0
  • 4
    1
  • 3
    0
  • 2
    0
  • 1
    0

Wpisz swoje imię lub nick:
Oceń produkt:
Napisz oryginalną recenzję:

Gipsy Girl

ilość recenzji:31

5-02-2022 12:50

?Kości, które nosisz w kieszeni? Łukasza Barysa to powieść z Paszportem Polityki za 2021 rok i jak przystało na nagrodzoną książkę, zrobiła na mnie duże wrażenie i to niewątpliwie za sprawą ukazanego w niej małomiasteczkowego, prowincjonalnego życia, szczerze, bez upiększeń, w całej swej porażającej brzydotą formie.
Książka Barysa to opowieść o nastoletniej Uli i biedzie. Tak, bieda jest towarzyszem życia dziewczyny. Jest obecna w jej rodzinnym domu, ciasnym, niezasobnym, lichym, zamieszkiwanym przez jej rodzinę - matkę utrzymującą trójkę dzieci z pensji kasjerki w Biedronce, babkę, starą i schorowaną oraz pleśń pęczniejącą na suficie. Dziewczyna ma świadomość swojego statusu - osoby pochodzącej z biednej rodziny; niechcianej, odrzucanej i wyśmiewanej przez rówieśników (?Ula śmierdziula?). Jednak Ula, bez epatowania nieszczęściem i użalania się nad sobą, opowiada o swoim życiu. Bez emocji zatem relacjonuje pojawianie się kolejnych ?tatuśków?, których matka, spragniona miłości, sprowadza do domu. Tak samo mówi o umierającej na raka babce, nie szczędząc fizjologicznych szczegółów czy o Waci - koleżance babki, ?meliniarze?, alkoholiczce, bitej przez syna, która miała ?kiełbie we łbie i cementowa zasmażkę zamiast mózgu? . Taki jest po prostu świat, w którym przyszło jej żyć - świat pełen biedy, brzydoty, szpetoty i.. kości. Bo te, oczywiście, niejednokrotnie pojawiają się w utworze - brązowe, poplamione, kości zwierzęce na podwórku i w kieszeni młodszej siostry; kości na cmentarzu; trzaskające kości w ciele babki; źródło Pabianki, które wybiło w kościach i na koniec, jakby zamykająca klamrą utwór, ?koścista lista obecności?, na którą Ula wpisała się nieżyjącemu już dziadkowi, grzebiąc zwłoki psa.
Debiutancka powieść Barysa to także swoista wędrówka po Pabianicach, bo tam właśnie umieścił autor akcję swego utworu, pełna wspomnień o pabianickich postaciach takich jak Dora Diamant od Kafki, księżniczka Pabianka, Tereska z filmu ?Cześć Tereska?. Razem z Ulą wędrujemy zatem ulicami tego miasta, mijamy dawne manufaktury żydowskich i niemieckich fabrykantów, centrum czyli dom handlowy ?Trzy Korony?. Poznajemy też inną stronę miasta, ciucholandy, w których za grosze kupuje ubrania (drapiące i śmierdzące) dla rodzeństwa, skwerek meneli, ulicę Piękną, ?piękną na zasadzie ironii?, a tak właściwie to pełną obskurnych kamienic, zamieszkałych przez miejską biedotę, no i cmentarz. Cmentarz jest w ogóle szczególnym miejscem dla Uli, tam bowiem, zamiast na zajęciach pozalekcyjnych np. z tenisa, spędza swój wolny czas, przyglądając się bogatym nagrobkom potentatów pabianickiego włókiennictwa skontrastowanym z plastikową obudową grobu dziadków. Tam też ?poznaje? swoją najlepszą koleżankę, 15-letnią, dawno zmarłą Mariannę Kindler córkę fabrykantów, z którą się ?spotyka?, ?rozmawia?, by w końcu ?śmiertelnie? na nią się obrazić?
Takie łączenie świata realnego z onirycznymi, magicznymi wizjami, jawy ze snem, odwiedzinami zza grobu, pojawia się kilkakrotnie w powieści, pogłębiając i tak już obecną w niej ciężką, niespokojną, przytłaczającą atmosferę z wszechobecną śmiercią, umieraniem, odchodzeniem.
Ciekawy jest też sposób prowadzenia narracji w powieści. To Ula jest tu nastoletnim narratorem, ale zdarza się, że autor jakby o tym zapominał, snując rozważania daleko wykraczające poza mentalność i przeżycia dziewczyny. Narracja staje się wtedy dojrzalsza i ciekawsza, refleksje bardziej dociekliwe i błyskotliwe, niezwykle trafnie komentujące rzeczywistość. Trochę przypomina mi to sytuację z książki Zawady ?Rozdeptałem czarnego kota przez przypadek?, w której to dziecięcy narrator tłumaczy świat z perspektywy dorosłego, dojrzałego człowieka o sporym doświadczeniu życiowym. Zresztą dostrzegam pewne podobieństwo między bohaterami obu książek - Ulą i Franciszkiem, obydwoje mierzą się ze swoim trudnym losem, na który nie narzekają, ale przyjmują z pokorą.
I na koniec jeszcze kilka słów na temat języka powieści - jest on niby zwykły, codzienny, ale barwny, pełen niebanalnych, obrazowych, metafor. Do tego dochodzi ironia oraz pojawiający się gdzieniegdzie czarny humor i towarzyszący mu śmiech przez łzy. Taka to smutna, gorzka, ale prawdziwa i przejmująca swoją surowością, opowieść o Polsce B i ludziach zmagających się ze swoim życiem - szarym, biednym, pełnym trosk i kłopotów.
Wyjątkowy debiut, wyjątkowa lektura! Szczerze polecam.

Czy recenzja była pomocna?