Gdzie wschodzi słońce i kędy zapada

Bibliofilskie wydanie w trzydziestą rocznicę ukazania się poematu. "Według niektórych badaczy jest to "opus magnum" mojej twórczości poetyckiej. Uważam to za możliwe i spowodowane przez ogromną swobodę, z jaką to pisałem. Ta "fuga poetycka" wymyka się wszelkim regułom, a zarazem nadaje kształt mojemu marzeniu o `formie bardziej pojemnej`, mieszającej gatunki i wypisy z danych biograficznych. (...) Zdarza się niekiedy, że tworzymy rzecz niezamierzenie gęstą i przez to ważną, tak też jest z tym poematem. Jest to zanurzenie się w przeszłość, bez chęci gonienia za tym, co aktualne czyli wyłania się z tego obraz, nieco zmitologizowany, zarówno mojej biografii, jak moich okolic rodzinnych. Jest to zarazem operacja przywrócenia rzeczy minionych w ich postaci opierającej się przemijaniu, niejako oczyszczonej. Ze Wstępu Czesława Miłosz