Nierozpoznani - Grzegorz Strumyk - Książka | Gandalf.com.pl
Ulubione
Kategorie
przeczytaj fragment przeczytaj fragment

Nierozpoznani

książka

Nierozpoznani - opis produktu:

Nierozpoznani to powieść utrzymana w ryzach współczesnego dekadentyzmu, który bardziej przejawia się w chęci bycia dekadentem, niż w realizacji takiego zamiaru. Właśnie dlatego bohaterowie tej książki, przemierzając wielkomiejską przestrzeń raczej marzą jedynie o własnym miejscu niż go poszukują. Można ich nazwać artystami, ale największa sztuka wyraża się w ich pragnieniu odkrycia prawdy o sobie. Tytułowi nierozpoznani to bowiem ludzie nierozpoznani przez siebie samych i zagubieni w meandrach wrażliwego usposobienia. Najwyrazistszym tłem ich zmagań ze zwyczajnością i przeciętnością, jest taniec, który, dzięki subtelnym, uwodzącym wręcz opisom Grzegorza Strumyka, staje się godnym najwyższego podziwu. Opisy te tworzą hipnotyzującą atmosferę, przypominającą atmosferę wypełnionego opiumowym dymem karawanseraju.

Książka Nierozpoznani pochodzi z wydawnictwa Forma. Autorem książki jest Grzegorz Strumyk. Książka Nierozpoznani liczy 92 stron. Jej wymiary to 180x140. Publikacja dostępna jest również w formie elektronicznej.
S
Szczegóły
  • Dział: Książki
  • Wydawnictwo: Forma
  • Oprawa: miękka
  • Wymiary: 180x140
  • Ilość stron: 92
  • ISBN: 978-83-60881-08-8
  • Wprowadzono: 25.11.2008

Książkowe bestsellery z tych samych kategorii

  • -35%
Instagram bez filtra Historia od środka miękka
29,18 zł 44.90
Dodaj do koszyka
  • -40%
Słońce w mroku twarda
32,94 zł 54.89
Dodaj do koszyka
  • -35%
Ikabog twarda
29,18 zł 44.90
Dodaj do koszyka
  • -41%
Przeplatanki rymowanki Zgraja Mikołaja twarda
19,46 zł 32.98
Dodaj do koszyka
  • -34%
Amerykański brud miękka
29,63 zł 44.90
Dodaj do koszyka
  • -33%
Wielka księga Bożego Narodzenia twarda
18,76 zł 28.00
Dodaj do koszyka

Grzegorz Strumyk - przeczytaj też

  • -9%
Kra miękka
27,24 zł 29.93
Dodaj do koszyka
  • -82%
Re_le rutki miękka
3,76 zł 20.91
Dodaj do koszyka

Recenzje
image Nie wiesz, czy kupić? Sprawdź recenzje
Książka
Nierozpoznani

4/5 ( 3 oceny )
    5
    1
    4
    1
    3
    1
    2
    0
    1
    0

Zaloguj się i napisz recenzję na min. 700 znaków. Akceptując regulamin bierzesz udział w cotygodniowym plebiscycie. Do wygrania kupon 50 PLN i 15 punktów klienta.

imię, nazwisko lub nick:
Twoja ocena:
Twoja recenzja:
Wprowadź tekst z obrazka:

W przypadku naruszenia Regulaminu Twój wpis zostanie usunięty.

brak oceny

Sylwusia2

  • 30-08-2009
  • 11:07

recenzja nagrodzona 2.00pkt

Grzegorz Strumyk w książce „Nierozpoznani” udowadnia, że nie ma sobie równych w lirycznym portretowaniu jednostek, którym niedzisiejsza wrażliwość nie pozwala na pogodzenie się ze światem. Proza Grzegorza Strumyka nie jest łatwa w odbiorze. Rozedrgany, rozgorączkowany język, wymykający się nieraz składni i gramatyce, oraz krótkie równoważniki zdań, które nagle przemieniają się w kwieciste opisy, stanowią dla czytelnika nie lada wyzwanie.

Zdania Strumyka trzeba czytać kilkakrotnie – czy to dla właściwego uchwycenia ich sensu, czy dla dostrzeżenia piękna frazy. Nie bez znaczenia pozostaje tu to, że Strumyk jest także poetą, artystą plastykiem i fotografikiem, jednakże liryzm i malarska subtelność jego prozatorskich wypowiedzi stoją w jaskrawej sprzeczności z tematyką powieści i opowiadań twórcy. Strumyk nie waha się opisywać najczarniejszych stron ludzkiej egzystencji – bólu, ułomności ludzkiego ciała, wreszcie wykluczenia, jak miało to miejsce chociażby w najgłośniejszej (adaptowanej nawet w ramach spektaklu Teatru TV) powieści „Łzy”, w której para bezdomnych odnajduje swoje miejsce w życiu w samym środku wielkomiejskiego zgiełku, a zarazem z dala od brutalnej rzeczywistości.

„Nierozpoznani”, najnowsza powieść Strumyka, penetruje podobne rejony i choć jej bohaterowie zajmują zupełnie inne miejsce w drabinie społecznej, nieprzystosowanie do życia stawia ich na równi z kloszardami z „Łez”. Trójka dwudziestolatków z „Nierozpoznanych” to pogrobowcy dekadentyzmu – nieco wyabstrahowane ze współczesnej rzeczywistości jednostki, które swoje istnienie wiążą z wypowiadaniem się poprzez sztukę. Czy też należy powiedzieć, że bohaterowie raczej chcieliby widzieć siebie w roli wrażliwych artystów.

Owi „piękni dwudziestoletni” spotykają na swojej drodze dużo starszego od nich tancerza, który w przyjaźni z młodymi adeptami sztuki widzi szansę na powrót do prawdziwego życia. Mężczyzna jest dla nich kimś w rodzaju starszego, doświadczonego brata, przewodnika po świecie, a nawet sponsora. Wspólnie snują plany o powołaniu do życia „Miejsca”, całodobowego klubu, który mieściłby w sobie księgarnię, kawiarnię, galerię i stał się punktem spotkań podobnych im wrażliwców i zapaleńców. O ile jednak dla młodych pozostaje to wyłącznie fantazją, która pozwala im uciec od bolączek codzienności, dla ich towarzysza staje się idée fixe, którą z uporem maniaka próbuje wcielić w życie, widząc w wyimaginowanym „Miejscu” (a także w nieco nachalnej przyjaźni) szansę na rekompensatę własnych niepowodzeń. Niespełniony, zarówno w życiu zawodowym, jak i osobistym, próbuje po raz ostatni udowodnić swoją wartość.

Coraz wyraziściej dostrzega jednak, że jego życie było tańcem na wyimaginowanej linie i że w środowisku knajpiano-artystycznym staje się pośmiewiskiem, podstarzałym widmem. Mężczyzna rozpaczliwie poszukuje więc akceptacji i uznania swojego talentu. W przejmującej scenie upadlającej wizyty na warsztatach tańca bohater, zapytany, dlaczego pragnie zaprezentować swój układ taneczny, mówi wprost: „Bo mnie nikt nie widział”. Trudno o bardziej wyraziste przyznanie się do własnej porażki, a jednocześnie komentarz do książki Strumyka, będącej zajmującym opisem poszukiwania własnego „ja” oraz wiwisekcją wzajemnej nieprzystawalności ludzkich mikroświatów.

Czy recenzja była pomocna?