Jest taka historia... - Beata Ostrowicka - Książka | Gandalf.com.pl
Ulubione
Kategorie

Jest taka historia... (twarda)

opowieść o Januszu Korczaku

książka

  • Wydawnictwo Literatura
  • Oprawa twarda
  • Ilość stron 64
  • GRATIS! Do każdego zamówienia zakładka mola książkowego!
  • Dostępność niedostępny

Jest taka historia..., opowieść o Januszu Korczaku - opis produktu:

Na ulicy Krochmalnej 92 był wielki, biały budynek z tablicą "Dom Sierot". I tam Frania po raz pierwszy zobaczyła Panadoktora. Stał przed głównym wejściem i czekał na dzieci, żeby się z nimi przywitać. Babcia, gdy to opowiada, a lubi tę część, mówi: "Pandoktor się do nas uśmiechał. Jak tylko go zobaczyłam, to wiedziałam, że Pandoktor to dobry człowiek". I mówi "Pandoktor" tak, jakby to był jeden wyraz.

Wzruszająca opowieść o wychowankach warszawskiego Domu Sierot i o ich ukochanym opiekunie, Januszu Korczaku - pedagogu, który poświęcił całe życie, broniąc praw dziecka i żądając ich równouprawnienia.

Ilustrator: Jola Richter-Magnuszewska
Kategoria wiekowa: 7+

Książka objęta patronatem gandalf.com.pl

Książka Jest taka historia... opowieść o Januszu Korczaku, pochodzi z wydawnictwa Literatura. Autorem książki jest Beata Ostrowicka. Książka Jest taka historia... liczy 64 stron. Jej wymiary to 165x235. Oprawa jest twarda.
S
Szczegóły
  • Dział: Książki
  • Wydawnictwo: Literatura
  • Oprawa: twarda
  • Okładka: twarda
  • Wymiary: 165x235
  • Ilość stron: 64
  • ISBN: 978-83-7672-146-0
  • Wprowadzono: 10.02.2012

Książkowe bestsellery z tych samych kategorii

  • -34%
Instagram bez filtra Historia od środka miękka
29,63 zł 44.90
Dodaj do koszyka
  • -40%
Słońce w mroku twarda
32,94 zł 54.89
Dodaj do koszyka
  • -35%
Ikabog twarda
29,18 zł 44.90
Dodaj do koszyka
  • -39%
Przeplatanki rymowanki Zgraja Mikołaja twarda
20,12 zł 32.98
Dodaj do koszyka
  • -30%
Amerykański brud miękka
31,43 zł 44.90
Dodaj do koszyka
  • -30%
Wielka księga Bożego Narodzenia twarda
19,60 zł 28.00
Dodaj do koszyka

Beata Ostrowicka - przeczytaj też

  • -21%
Dobranocki na Gwiazdkę twarda
47,21 zł 59.76
Dodaj do koszyka
  • -10%
Elementarz przyrodniczy Poczytam ci, mamo twarda
33,13 zł 36.81
Dodaj do koszyka
  • -22%
  • -4%
O Lence Antku i planowaniu twarda
28,63 zł 29.83
Dodaj do koszyka
  • -22%
Podarunek Królowej Jadwigi twarda
19,37 zł 24.83
Dodaj do koszyka
  • -10%
Szczygły twarda
28,64 zł 31.83
Dodaj do koszyka

Recenzje
image Nie wiesz, czy kupić? Sprawdź recenzje
Książka
Jest taka historia..., opowieść o Januszu Korczaku

4.8/5 ( 6 ocen )
    5
    5
    4
    1
    3
    0
    2
    0
    1
    0

Zaloguj się i napisz recenzję na min. 700 znaków. Akceptując regulamin bierzesz udział w cotygodniowym plebiscycie. Do wygrania kupon 50 PLN i 15 punktów klienta.

imię, nazwisko lub nick:
Twoja ocena:
Twoja recenzja:
Wprowadź tekst z obrazka:

W przypadku naruszenia Regulaminu Twój wpis zostanie usunięty.

brak oceny

Sylwia Węgielewska / magicznyswiatksiazki.pl

  • 8-07-2014
  • 17:10

Książka autorstwa Beaty Ostrowickiej to niezwykła opowieść o człowieku, który do końca swoich dni pozostał wierny wyznawanym przez siebie ideałom, który poświęcił dosłownie wszystko, nawet własne życie, dla dobra dzieci, które miał pod swoją opieką. Lekarz, pedagog, pisarz, publicysta, działacz społeczny, ale przede wszystkim prekursor nowego systemu wychowawczego, opartego na partnerstwie, który miał zapewnić dzieciom to, że wyrosną na mądrych, uczciwych i szczęśliwych dorosłych. Właśnie o nim opowiada książka Beaty Ostrowickiej, o wielkim człowieku, jakim był i jakim już na zawsze pozostanie Janusz Korczak.

"Poważnie to podchodził do naszych problemów, naszych spraw. Można mu było wszystko powiedzieć. Ale w środku, w sercu, to chyba był chłopcem."

Całą historię poznajemy dzięki wspomnieniom prababci Jaśka - pani Frani. I choć chłopczyk słyszał ją już wielokrotnie z ust swojej babci (bo tak właśnie na nią mówił, nie prababcia a babcia) i mimo tego, że są w niej zarówno wesołe jak i bardzo smutne fragmenty, za każdym razem jest chętny, aby posłuchać jej jeszcze raz. A teraz właśnie nadarzyła się ku temu idealna okazja. Jaś zachorował i musi leżeć w łóżeczku. Opiekująca się nim babcia Frania na prośbę malca powraca wspomnieniami do czasów swojego dzieciństwa. Kiedy była jeszcze bardzo malutka, straciła oboje rodziców, przez co trafiła do sierocińca. Nie było to jednak przyjemne miejsce. Na dzieci krzyczano, nosili byle jakie ubrania, często nie mieli co jeść. Aż któregoś dnia zjawiła się pewna pani w pięknej czarnej sukni, która zabrała małą Franię oraz resztę dzieci na ulicę Krochmalną 92. Czekał tam na nich wielki, biały Dom oraz uśmiechnięty Pandoktor (tak dzieci zaczęły nazywać Janusza Korczaka), a Frania wiedziała już, że to musi być dobry człowiek. Stał się on dla nich nowym tatą, a pani, która je tu sprowadziła, mamą. Oboje troszczyli się o swoich wychowanków najlepiej jak potrafili, zapewniając im wszystko, co było potrzebne, aby mieli szczęśliwe dzieciństwo. Pani Frania wspomina, że "To był raczej dom niż placówka opiekuńcza (...) I dzieci tutaj zaczynały się uśmiechać". Starsza kobieta opowiada nam, w jak niezwykły sposób Pandoktor prowadził ich nowy Dom. Tu każdy miał swoje obowiązku, każde dziecko musiało robić coś dla Domu. Miało być to dla nich nauką samodzielności i poczucia odpowiedzialności. Miały możliwość redagowania własnej gazetki pt "Tygodnik Domu Sierot", a także pisania do "Małego Przeglądu", do którego teksty nadsyłać mogły dzieci z całej Polski. Poza tym istniały specjalne zeszyty, w których np zapisywano, o co dziecko się zakłada - np że przez jakiś określony czas będzie miało dobre oceny, albo nie będzie mówiło brzydkich słów. Jeśli wygrało się zakład, Pandoktor płacił dwa cukierki będąc przy tym bardzo dumnym z tego, że dane dziecko sprostało wyzwaniu, które samo sobie wyznaczyło. Można było się nawet bić! Ale zawsze uczciwie, tzn że większy i silniejszy nie mógł stawać w szranki ze słabszym przeciwnikiem. Oczywiście to również należało zapisać w zeszycie. Była również specjalna skrzynka na listy, do której dzieci wrzucały karteczki z wyjaśnieniami różnych sytuacji, prośbami czy skargami. Pandoktor później wszystkie je czytał i odpowiadał dzieciom na zadane przez nich pytania. Ale i to nie wszystko! Dzieci miały nawet prawdziwy Sąd oraz specjalne święta. Po co to wszystko? Dla Janusza Korczaka dzieci były równie ważne, co dorośli. Mawiał, że "nie ma dzieci, tylko są ludzie". Lubił je i rozumiał. Słuchał tego, co mówią. Pytał, co czują, co lubią a czego nie, jakie mają marzenia, czy czegoś się boją. Uważał, że "dziecko ma prawo do godności (...), szacunku, bezpieczeństwa, miłości. Do tego wszystkiego, do czego mają prawo dorośli. Dziecko ma prawo domagać się tego od nich. I nie wolno go lekceważyć". Nic więc dziwnego, że dzieci wzrastały w Domu naprawdę szczęśliwe i że na ich ustach często gościł uśmiech. Aż przyszła wojna... a następnie rok 1940, kiedy to wychowankowie Domu oraz ich opiekunowie zmuszeni byli przenieść się do getta, a dwa lata później podążyli w swą ostatnią podróż do Treblinki. I choć Pandoktor nie musiał sam ginąć, mógł się uratować, to "przecież nie mógł zostawić swoich dzieci. Dzieci są najważniejsze."

Przepiękna, wzruszająca i chwytająca za serce historia. Hołd dla wielkiego człowieka, który do samego końca pozostał ze swoimi dziećmi, który nie opuścił ich w najcięższej próbie. Wielka miłość, altruizm i poświęcenie, na które w dzisiejszych czasach niewielu by się zdecydowało. Czytając tę opowieść, czułam wzbierające w mych oczach łzy, a wewnątrz zawiązujący się węzeł ze wzruszenia. Choć książka skierowana jest do dzieci powyżej siódmego roku, uważam, że powinni przeczytać ją również dorośli. Emocje, które towarzyszą lekturze... tego nie da się wyrazić żadnymi słowami, to trzeba poczuć samemu, aby w pełni móc je zrozumieć. Warto, naprawdę warto sięgnąć po dzieło Beaty Ostrowickiej. Niezwykle ważna książka, z wielkim przesłaniem, o którym każdy z nas powinien zawsze pamiętać - dzieci są najważniejsze, ich dzieciństwo powinno być szczęśliwe, aby wyrosły na dobrych, zadowolonych z życia ludzi. Dzieci to nasze wspólne dobro, nasza przyszłość...

Moja ocena: 6/6

Czy recenzja była pomocna?
brak oceny

Aga_Ledw.

  • 29-02-2012
  • 11:48

Wzruszająca opowieść o wychowankach warszawskiego Domu Sierot i o ich ukochanym opiekunie, Januszu Korczaku – pedagogu, który poświęcił całe życie, żądając równouprawnienia dzieci i broniąc ich praw.
Przeziębionemu Jaśkowi babcia opowiada o sierocińcu w Warszawie, w którym się wychowała. Snuje historię o swojej przyjaciółce Różyczce, o małym, zagubionym Aronie, o nierozłącznych przyjaciółkach Geni i Basi oraz o mnóstwie innych dzieci, które tam, na ulicy Krochmalnej 92, miały swoje schronienie, ukochane miejsce na ziemi. Babcia z radością wspomina wspólne zabawy na świeżym powietrzu z Panemdoktorem, ale i obowiązkowe prace przy których dzieciom pomagała ich opiekunka – Stefa Wilczyńska. Wyjaśnia też wnukowi, na czym polegał system wychowawczy Korczaka. Opowiada o dziecięcym sejmie, który ustalał obowiązujące w domu prawa, o sądzie, gazetce, zakładach i wymianach. Kończy swoją historię smutną opowieścią o ostatnim marszu dzieci i Panadoktora na Umschlagplatz.

Książkę napisała Beata Ostrowicka – autorka nagradzanych, nominowanych i wyróżnianych w wielu konkursach literackich książek dla dzieci i młodzieży. Jej Ale ja tak chcę! zostało Książką Roku 2006, a Świat do góry nogami  wpisano na Listę Honorowa H. Ch. Andersena. Jako dziecko bardzo dużo czytała i nie lubiła pisać wypracowań z języka polskiego. Jako osoba dorosła nadal jest molem książkowym i polubiła pisanie – najbardziej książek zainspirowanych sytuacjami z życia jej rodziny. Od urodzenia mieszka w Krakowie. Żona Michała, mama Kuby i Huberta.
Książkę zilustrowała Jola Richter Magnuszewska – ukończyła Akademię Górniczo-Hutniczą w Krakowie. Ilustruje książki dla dzieci, współpracuje ze „Świerszczykiem”. Mieszka  w Dolinie Skotawy, w samym sercu  lasu, wraz  z mężem, dwoma synkami, trzema kotami, bernardynką, bokserem i trzema kurami. Wspólnie prowadzą pracownię „Z Innej Bajki”, w której powstają przedmioty z drewna ocalałego malowane naiwnie nieco.

Czy recenzja była pomocna?