Zwierzęta zodiaku w kutlurze Japonii - Magdalena Tomaszewska-Bolałek - Książka | Gandalf.com.pl
Ulubione
Kategorie

Zwierzęta zodiaku w kutlurze Japonii

książka

  • Wydawnictwo Hanami
  • Oprawa miękka
  • Ilość stron 200
  • GRATIS! Do każdego zamówienia zakładka mola książkowego!
  • Wysyłamy w 24h - 48h + czas dostawy

Zwierzęta zodiaku w kutlurze Japonii - opis produktu:

Jikkan junishi (zwany również eto) jest to japoński system liczenia dni, miesięcy i lat, używany również do określania pór dnia i kierunków. Pochodzi ze Starożytnych Chin, gdzie występuje pod nazwą: kalendarz chiński czy zodiak chiński. Jego podstawą jest cykl sześćdziesięcioletni, powstały na skutek oddziaływania na siebie dziesięciu Gałęzi Niebiańskich (jikkan) i dwunastu Gałęzi Ziemskich (junishi) układających się w pary powtarzające się, co sześćdziesiąt lat.

Chińczycy zauważyli, że planeta Jowisz obiega cały pas Zodiaku w ciągu dwunastu lat. Wykorzystując ten fakt każdy rok określano nazwą tego sektora, w którym znajdował się Jowisz. Dwunastu latom przyporządkowano dwanaście zwierząt: szczura, woła, tygrysa, królika, smoka, węża, konia, owcę, małpę, koguta, psa i dzika. Na podstawie kalendarza chińskiego sporządza się horoskop, w którym pojawiają się jako symbole zwierzęta i przypisuje im się pewne charakterystyczne atrybuty osobowości i cechy. Zarówno w Chinach jak i Japonii znanych jest wiele podań związanych z dwunastoma znakami zodiaku.
Tygrys był dla Japończyków zwierzęciem równie mitycznym jak smok. Szczur w kulturze Kraju Kwitnącej Wiśni, tak samo jak w kulturze europejskiej, postrzegany jest jako szkodnik i złodziej. Kot nie znalazł się w ogóle w panteonie zwierząt patronujących znakom zodiaku. Wół stał się synonimem pracowitości i dobroduszności. W tej książce można odnaleźć mity, podania ludowe, przesądy oraz przysłowia, które legły u podnóża takiego postrzegania zwierząt związanych z zodiakiem w Japonii. W publikacji nie brakuje również odniesień do japońskiej religii, sztuki czy pop kultury.

Książka Zwierzęta zodiaku w kutlurze Japonii pochodzi z wydawnictwa Hanami. Autorem książki jest Magdalena Tomaszewska-Bolałek. Należy do gatunków: ezoteryka, wróżby, horoskopy. Książka Zwierzęta zodiaku w kutlurze Japonii liczy 200 stron. Jej wymiary to 124x195.
S
Szczegóły
  • Dział: Książki
  • Kategoria: ezoteryka,  wróżby,  horoskopy
  • Wydawnictwo: Hanami
  • Oprawa: miękka
  • Wymiary: 124x195
  • Ilość stron: 200
  • ISBN: 978-83-607-4001-9
  • Wprowadzono: 28.05.2007

Książkowe bestsellery z tych samych kategorii

Magdalena Tomaszewska-Bolałek - przeczytaj też

Recenzje
image Nie wiesz, czy kupić? Sprawdź recenzje
Książka
Zwierzęta zodiaku w kutlurze Japonii

5/5 ( 11 ocen )
  • 5
    11
  • 4
    0
  • 3
    0
  • 2
    0
  • 1
    0

Zaloguj się i napisz recenzję na min. 700 znaków. Akceptując regulamin bierzesz udział w cotygodniowym plebiscycie. Do wygrania kupon 50 PLN i 15 punktów klienta.

imię, nazwisko lub nick:
Twoja ocena:
Twoja recenzja:
Wprowadź tekst z obrazka:

W przypadku naruszenia Regulaminu Twój wpis zostanie usunięty.

brak oceny
Twórca Recenzji Tygodnia! - nagroda w ramach cotygodniowego konkursu "Zdobądź punkty za recenzje" Gandalf.com.pl

Popkulturowy Kociołek

23-04-2019 15:24

Japonia to kraj wielu niezrozumiałych dla przeciętnego Europejczyka tradycji i przesądów. Wiele z nich jest ściśle powiązana z chińskimi znakami zodiaku, które stały się nieodzownym elementem tamtejszej kultury. Autorka książki, pani Magdalena Tomaszewska-Bolałek, stara się przedstawić czytelnikowi w swoim dziele, nie tylko obraz samych zwierzęcych patronów ludzi, ale również jaki wpływ miały one na sztukę i historię Kraju Kwitnącej Wiśni.

Na samym początku na czytelnika czeka wstęp, w którym autorka prezentuje zasady pisowni, wyjaśnia specyfikę chińskiego zodiaku i jego historię oraz to jak został on zaimplementowany asymilowany przez Japończyków.

Po takim wprowadzaniu przechodzi się do sekcji zasadniczej książki, opisu poszczególnych zodiaków. Przy każdym zwierzęcym patronie, znajduje się krótka encyklopedyczna informacja o danym gatunku oraz jak postrzegany jest w on w kulturze. Uzupełnieniem fachowej wiedzy, są różne opowieści i bajania związane z poszczególnymi zwierzętami, szczególnie te opisujące jak dany przedstawiciel fauny, znalazł się w panteonie zodiakalnym. Zwieńczeniem poszczególnych podrozdziałów są wybrane przysłowia (z rodzimymi odpowiednikami lub tłumaczeniem ich znaczenia).


Druga część książki to prezentacja wybranych Japońskich przesądów i powiązanych z tym talizmanów oraz opis tego, jak zwierzęcy zodiak wpływał na historię i sztukę (nawet tą współczesną) Japonii.

Kwestia najważniejsza - książka dedykowana jest określonej grupie odbiorców, którzy są zafascynowani kulturą i sztuką dalekiego wschodu (Japonii) i z ogromnym apetytem pochłaniają wszelkie dzieła literackie, pozwalające powiększyć ich wiedzę na dany temat. Cała reszta raczej tytułem nie będzie zainteresowana, a nawet jeśli trafi on w ich ręce, szybko odczują oni znużenie.

Jeżeli chodzi zaś o treść merytoryczną książki, stoi ona na dobrym poziomie. Niemal całość przekazana jest w przystępnej dla zwykłego czytelnika formie. Wyjątkiem od tego jest początek książki, w którym zastosowano dość specyficzną formę przekazu, dającą czytelnikowi wrażenie czytania pracy naukowej (dotyczy to jednak tylko wstępu, później jest o wiele lepiej). Jedyne co może przeszkadzać w odbiorze całości, jest brak ujednolicenia pisania nazw własnych, raz pisane są one małą literą, kiedy indzie dużą, raz normalną czcionką kiedy indziej kursywą. Większość czytelników z pewnością nie zwróciłaby na to większej uwagi, gdyby nie fakt, że we wstępie autorka poświęciła kawałek miejsca na wyjaśnienie zasad pisowni, pokazując jak, powinny one wyglądać.


Opisane historie i opowiadania dotyczące poszczególnych zwierząt są ciekawe i dobrze opracowane. Ubolewam jednak nad faktem, że część dotycząca wpływy znaków zodiaku na kulturę i sztukę jest tutaj taka krótka. Właśnie ten element książki jest moim zdaniem najlepszy i gdyby tylko zajmował on większą część, pozycja mogłaby zainteresować bardziej rozległą grypę czytelników. Kompletnie niezrozumiały jest dla mnie za to sposób umieszczania w książce zdjęć (notabene same zdjęcia są interesujące i warte uwagi). Odniosłem wrażenie (być może mylne), że są one dawane w zupełnie losowych miejscach. Przykładowo przy jednym z opisywanych znaków znajduje się zdjęcie prezentujące Ema (małe drewniane tabliczki z obrazkiem, na których wypisuje się swoje życzenia), ale na ich temat autorka pisze dopiero kilka stron dalej. Być może jest w tym jakaś ukryta logika, której niestety ja nie odkryłem.

Czy recenzja była pomocna?