rozwiń
rozwiń
zwiń
zwiń
wpisz minimum 3 znaki
Znajdź mnie jeszcze raz
ocena: 6, głosów: 10
 
powiększenie

Fragmenty

przeczytaj fragment książki
Znajdź mnie jeszcze raz

Mona Moorea

Życie to test wyboru. Czasem wybieramy dobrze, a czasem źle. Jednak nie sam wybór jest najważniejszy, lecz jego konsekwencje, których często nie jesteśmy w stanie przewidzieć. Gdyby udało się cofnąć czas i podjąć decyzję jeszcze raz – czy nie byłoby wspaniale?
Nazywam się Mona Moorea. Tak jak wyspa wulkaniczna w archipelagu Wysp Towarzystwa, wchodząca w skład Polinezji Francuskiej, położona siedemnaście kilometrów na północny zachód od Tahiti. Ma kształt serca.
Jestem pisarką. Siedzę na łóżku, ubrana tylko w moje ulubione perfumy, i zajadam stres. Najbardziej lubię mleczną czekoladę. Ale uzależniona jestem od nutelli.
Na wprost łóżka wisi ogromne lustro. Patrzę. Widzę siebie – ją.
Jestem dorosłą kobietą z przeszłością, małą zagubioną dziewczynką w zwiewnym przezroczystym peniuarze, włosy zaplotłam w dwa warkoczyki i związałam kokardkami. Jestem małą dużą dziewczynką. Na moim nocnym stoliku leży mnóstwo kolorowych tabletek – wymieszały się z emenemsami i skittlesami. Połykam je na zmianę. Tabletki połykam, cukierki ciumkam lub gryzę. Ciumkam, gdy mi się nudzi i nie wiem, co ze sobą zrobić, ze swoim ciałem i językiem. Już jest ze mną na tyle dobrze, że nie krzywdzę siebie – nie trzeba wiązać mi rąk, nie próbuję też przegryźć sobie języka. Jestem prawie zdrowa. Prawie robi różnicę, dlatego w pokoju są kamery, a za ścianą w sąsiednim pokoju siedzi moja kapo-pielęgniara. Tak. Pielęgniara, a nie pielęgniarka.
Ta mogłaby wystartować w MMA z Pudzianowskim i zmiotłaby go w pierwszej rundzie.
Gdy jestem zniecierpliwiona, pobudzona – wtedy emenemsy gryzę. Metodycznie i z wielkim zaangażowaniem. Kto by pomyślał, że można poświęcić tej czynności więcej niż jedną myśli i jedno zdanie. Ja byłam w tym mistrzynią. Potrafiłam, rozgryzając jednego cukierka po drugim – najlepsze były te orzechy w polewie – wyobrażać sobie, że rozgryzam jaja każdego fiuta, który mnie skrzywdził… Każdy cukierek to jeden palant, który mnie przeleciał, zwiódł, uwiódł i zostawił z rzuconą jak ochłap z pańskiego stołu obietnicą załatwienia czegoś tam. Kiedyś. Jak to dobrze, że firma Mars Incorporated wyprodukowała ich tak dużo. Emenemsów rzecz jasna. Tak dużo, ilu podłych gnoi kręci się po tym świecie. A ja wiem, że jestem spełnieniem marzeń każdego faceta. Ale nie wiem, kim jestem. To znaczy: kim jestem naprawdę. Choć gdy patrzę w lustro, to widzę kogoś całkiem innego niż ci, którzy patrzą na mnie. Patrzę w lustro i staram się dostrzec to piękno, o którym mówią.
Patrzę w lustro i widzę oczy – zajmują większą część twarzy. To oczy wystraszonego szczeniaka. Widzę nastolatkę – byłą antymiss w wyborach, które zorganizowali chłopcy w ósmej klasie.
Widzę niepewną siebie kobietę, która umiera ze strachu, że ktoś się zorientuje, że ta nieprzystępność, niezachwiana pewność siebie i oziębłość to tylko pozór. Ochrona przed tymi, którzy, dowiedziawszy się, jak jest ultraczuła i wrażliwa, z pewnością by ją zniszczyli.
Wątpię, czy dożyję dnia, gdy zobaczę w lustrzanym odbiciu tę samą osobę, którą widzą inni.
Jestem numerologiczną siódemką z dwójki i piątki.
To prawdziwy koszmar.
Jestem pisarką. Ale chyba już to mówiłam. To jest akurat fantastyczne. Piszę powieści obyczajowe i dzięki temu moje życie jest niesamowicie ciekawe, pełne historii prawdziwych i wymyślonych, ludzi realnych i papierowych. Jednym i drugim towarzyszą emocje, a te są zawsze. Wywołują trzęsienie myśli, wdzierają się w układ krwionośny i powodują erupcję serca.
Cisza krzyczy, pył wulkaniczny opada. I nie ma już nic.
Umaluję oczy. Czarna kreska na górnej powiece. Coś lub ktoś prowadzi moją rękę, tuszuje rzęsy, na powiekach kładzie beżowy cień.
Usta wyraźnie zaznaczone czerwoną pomadką.
Jestem, a jakby mnie nie było. Mówię, a jakbym nie mówiła. Marzę o herbacie. Samo myślenie o tym, że już za trzy minuty usiądę w fotelu, podwinę nogi, przykryję się pledem i obejmę dłońmi kubek z gorącym napojem, napawa mnie rozkoszą.
Rozkosz wzrośnie, gdy pomyślę jeszcze o tym, że włączę muzykę. Zgaszę światło, zapalę świece. I będę tak sobie siedziała cichutko, sama w tej ciszy.
Uwielbiam to. Ten stan. Oszczędnie piję tę herbatę, uważając przy tym, by nie uronić ani kropelki. Dzisiaj jest miętowa z czekoladą. Bo skończyła się o smaku grzanego wina.
O Boże, jak ja uwielbiam ten stan.
Żeby jeszcze można było przy tym o niczym nie myśleć.
Albo… albo chociaż o niczym nieprzyjemnym.
Nigdy wcześniej nie pomyślałabym, że takie siedzenie w ciemnościach, przyglądanie się płomieniom świec w rytm płynącej muzyki i popijanie herbatki może dostarczyć mi takich doznań. Orgazm to nic w porównaniu z tym. Nic nie odda tego nastroju.
Ja – sama ze sobą.
Żebym jeszcze miała sobie do powiedzenia coś miłego. Albo… albo chociaż cokolwiek.
Coś upadło. Ostry, metaliczny dźwięk zakłócił tę moją prywatną ciszę. Tę psychiczną „izolatkę”, do której uciekam wtedy, gdy moje skołatane, oszalałe, zdezorientowane myśli nie są już w stanie usiedzieć na miejscu, w głowie, i za wszelką cenę chcą się wydostać.
Żeby jeszcze chciały się wydostać naprawdę. Albo… albo chociaż chciały zostać.
Wiem, co upadło na podłogę. Wiem, co rozdarło moją ciszę. Nawet nie muszę się schylać, żeby mieć tę pewność.
Uwielbiam siadać z podwiniętymi nogami w fotelu. Zapadać się w nim. Jeden łokieć na oparciu, drugi na kolanie. Ten z oparcia ułożył się jakoś inaczej. Nienaturalnie.
Dłoń puściła już kubek z herbatą. Ale to nie było gwałtowne rozstanie. Bez żadnej szamotaniny, bez łez jak w kłótni kochanków.
Pełen spokój… Kontrola.
Nadgarstek lekko opada za brzeg oparcia.
Jest ciemno. Ciemno w pokoju i w duszy. I ta dusza się wierci. Chce się uwolnić. Bo nie lubi ciemności. Dusza nie lubi mroku.
Patrzę na płomień świecy, a w jego blasku widzę cztery poprzeczne kreski na nadgarstku. Widzę, jak nabiegają krwią. I nic. Oprócz czerwonej kreski nic się nie dzieje.
Podnoszę to, co upadło.
Robię kolejne cztery nacięcia. Nawet nie boli.
Żeby bolało. Albo… albo żeby chociaż już przestało boleć coś innego.
Te nacięcia w moim sercu.
Uwielbiam tę ciszę. Chcę być sama. Już tak do końca chcę być sama. Siedzieć w ciemności, słuchać muzyki i sączyć herbatę.
Sama ze sobą. Ja i ja. Ona i ona… Ja i ona.
Nic mi ostatnio nie wychodzi. Nawet noże były zbyt tępe.
Coraz mniej rozumiem z tego, co dzieje się wokół mnie. Chociaż się staram. Za słabo? Zrobię znowu osiem nacięć i tym razem się uda. Łatwo jest się unicestwić. To proste, choć trudne.
Ale co z tymi, którzy zostają?
Można brać odpowiedzialność za swoje życie, ale czy można żonglować życiem najbliższych?
Pora wstać z fotela. Włączyć światło. Zamiast Ordonówny słuchać hip-hopu.
Tylko dlaczego tak ciężko mi się podnieść?
Płyta się skończyła. Świece zgasły. Herbaty już nie ma. I cisza jakby inaczej brzmi.
Flesz. Budzę się i nie wiem, co stało się przed chwilą.
Tylko rząd nacięć na nadgarstkach świadczy o tym, że przed chwilą stało się coś, czego nie pamiętam. Kto mi to zrobił?

Godzinę później…
Ocknęłam się w hotelowym pokoju, przerażona rozglądałam się po obcym miejscu, poszukując odpowiedzi na pytanie, gdzie jestem. Menu hotelowej restauracji leżące na biurku rzuciło trochę światła na moją sytuację. Podbiegłam do okna, ale było już ciemno i niewiele zobaczyłam. Nie mam pojęcia, skąd wzięłam się w Krakowie. Mam płytkie nacięcia na nadgarstkach. Kto mi to zrobił? Skąd się tutaj wzięłam?
Telefon, gdzie jest mój telefon? W panice biegam po pokoju, który chyba muszę jednak dobrze znać, bo poruszam się bardzo sprawnie. Wiem, gdzie jest łazienka, szafa, gdzie leżą moje rzeczy.
Jest, nareszcie. Przebiegam obok szafy w przedpokoju, szafy z lustrem, i hamuję w miejscu na widok kobiety w odbiciu.
– Kim jesteś? – pytam, patrząc na ładną blondynkę.
– No wiesz, jak możesz zadawać mi takie pytania? Jestem Marilyn, nie poznajesz mnie? Nie poznajesz siebie? Przyjrzyj się uważnie – platynowe włosy, lekko falujące, koralowa pomadka na lekko wydętych wargach, jasny cień na powiece i czarna kreska. Pieprzyk na prawym policzku. Natura dała mi go w kolorze cielistym, ale bardziej sexy jest czarny, więc maluję go kredką – odzywa się głos w mojej głowie.
Telefon. Dzwoni. Szukałam go, a teraz ktoś szuka mnie.
– Halo, kochanie, nareszcie odebrałaś! Gdzie jesteś? Tak bardzo się martwimy o ciebie. Wszyscy cię szukamy.
Jezu, jacy wszyscy – myślę gorączkowo, próbując przypomnieć sobie, do kogo należy głos w słuchawce. Bezskutecznie.
– Bardzo przepraszam, kto mówi? – Czuję się zagubiona.
Zapada cisza. Rozłączył się? Nie, słyszę ciężki oddech, głębokie westchnienie.
– To ja, Mitch. Kochanie, co się z tobą dzieje?
Lustro, w które patrzyłam przed chwilą, pokrywa się siecią pęknięć, wędrują po nim od góry do dołu cienkie linie, każda w swoją stronę. Nie widzę już tam siebie, nie umiem dostrzec nikogo. W moje ciało, skórę wbija się w sto, dwieście, może trzysta cienkich ostrzy sztyletów.
– Kochanie, to ja, Mitch. Nie ma cię w domu od trzech dni! – Podnosi głos.
Mitch! Mój Mitch! Intensywnie szukam w pamięci. Oddycham płytko i szybko, zaczyna kręcić mi się w głowie. Boże, tylko nie teraz, nie gdy jestem tak blisko. Serce nieco zwalnia, już sobie przypominam. Ponownie patrzę w lustro, które na powrót jest czystą, jednolitą taflą, w której odbija się atrakcyjna, pewna siebie blondynka.
On wciąż krzyczy w słuchawkę. Nie rozróżniam słów. Mówię całkiem spokojnie:
– Przyjedź po mnie, proszę. Jestem w hotelu… – znowu spoglądam na leżącą na biurku firmową papeterię – …Fortuna, w Krakowie. I naprawdę nie wiem, jak się tu znalazłam.

Znajdź mnie jeszcze raz

książka

Wydawnictwo: Replika

Oprawa: miękka

Ilość stron: 240

Wysyłamy w: 24h - 48h + czas dostawy

Nasza cena: 19,70

Cena detaliczna: 32,82

U nas taniej o 40%

dodaj do przechowalni dodaj do listy życzeń Dodaj do koszyka
Powrót Darmowa wysyłka dla zamówień od 99zł. SPRAWDŹ!
  • Opis

  • Szczegółowe informacje

  • Recenzje (1)

Znajdź mnie jeszcze raz - opis produktu:

Kobieta, której fotografia znajduje się na okładce, do złudzenia przypomina legendę amerykańskiego kina Marylin Monoroe. Uchodzi ona za symbol kobiecości i takie nawiązanie nie dziwi, bo najnowsza książka Moniki Sawickiej o kobiecości właśnie mówi. Pozornie książka to luźno związane losy czworga młodych ludzi. Zagłębiając się w lekturę dowiadujemy się, co tak naprawdę ich łączy.

Marie to trzynastolatka, która na temat własnej i innych ludzi seksualności ma spaczone pojęcie. Laura to reprezentantka postawy hedonistycznej - nieco szalona, pragnie cieszyć się każdą chwilą życia i czerpać z niego pełnymi garściami. Jej największym pragnieniem jest miłość i śmiało o nią walczy. Kasia - ma zaledwie pięć lat, ale jej krótkie życie to pasmo cierpień i dramatów. I jest jeszcze Marcin - to pozornie typowy zbuntowany nastolatek, który jest całkowicie oddany Marie. Jego niebezpieczna natura może być jednak przyczyną kłopotów. Wszystkie te osoby łączy Mona. To dzięki niej powieść zaskakuje.

ZNAJDŹ MNIE JESZCZE RAZ - CO W ŻYCIU JEST PRAWDZIWE, A CO NIE

- Książka w prosty sposób nawiązuje do kultowej postaci Marylin Monoroe.
- Powieść należy do nurtu literatury kobiecej.
- Bohaterzy to jeszcze całkiem młodzi ludzie, ale borykają się z zupełnie dorosłymi problemami.

Znajdź mnie jeszcze raz - wybrana recenzja:

Joanna A. PrzeCzytajka 5/06/2018
recenzja dotyczy produktu: Książki

RECENZJA PRZEDPREMIEROWA I PATRONACKA
?Znajdź mnie jeszcze raz? to najnowsza powieść autorstwa Moniki Sawickiej. Jest to również powieść nad którą mój blog objął patronat medialny, z którego jestem niezmiernie dumna.

Podobno wszystkie odpowiedzi są w nas ? trzeba tylko zadać... (czytaj dalej)

Znajdź mnie jeszcze raz - szczegółowe informacje:

Dział: Książki

Kategoria: literatura piękna, dla kobiet

Wydawnictwo: Replika
Oprawa:miękka
Wymiary:130x200
Ilość stron:240
ISBN:978-83-7674-664-7
Wprowadzono: 15.01.2018
i zgarniaj nagrody napisz recenzję

Znajdź mnie jeszcze raz - recenzje klientów

5/06/2018
recenzja dotyczy produktu: Książka

RECENZJA PRZEDPREMIEROWA I PATRONACKA
?Znajdź mnie jeszcze raz? to najnowsza powieść autorstwa Moniki Sawickiej. Jest to również powieść nad którą mój blog objął patronat medialny, z którego jestem niezmiernie dumna.

Podobno wszystkie odpowiedzi są w nas ? trzeba tylko zadać

odpowiednie pytanie, by odmienić swoje życie.

Kobieta przedstawiająca się jako Marylin Monroe ? śmiała, czasem kapryśna i niemiła, jednak posiadająca w sobie jakiś magnez, który sprawia, że nie można oderwać od niej oczu.
Marie ? trzynastolatka ze spaczonym poglądem na własną seksualność.
Laura ? zwariowana młoda dziewczyna, która pragnie cieszyć się życiem. Poszukiwaczka miłości, pragnie jej i ma odwagę o nią walczyć.
Marcin ? zbuntowany nastolatek, całkowicie oddany Marie. Przebiegły i bardzo inteligentny, jest również niezwykle niebezpieczny.
Kasia ? najmłodsza z nich wszystkich, ma zaledwie pięć lat, ale doświadczenia jej krótkiego życia złamałyby wielu starszych od niej.
Jest jeszcze Mona, która w przedziwny sposób splata historie ich wszystkich.

Temat, który poruszyłam w tej historii, być może będzie dla Ciebie szokujący i sprawi, że gdy dotrzesz z Moną do ostatniej strony, nie będziesz mogła ukryć zdziwienia, zaskoczenia, a na usta zaczną cisnąć Ci się pytania: Ale jak to jest możliwe? Dlaczego? Czy to prawda?
Tak. To prawda.
/M. Sawicka/


?Znajdź mnie jeszcze raz? Moniki Sawickiej nie należy do kanonu książek lekkich i łatwych w odbiorze. Zresztą na wstępie sama autorka zwraca się do swojego czytelnika słowami, że jeśli oczekuje po lekturze jedynie samego relaksu, to nie jest to książka dla niego.
Potwierdzam zatem, że powieść Moniki Sawickiej może wywołać spore poruszenie wśród czytelników. Szczegółów zdradzać nie zamierzam, ale dla mnie historia Mony stała się wielkim polem do zastanowienia. Treść książki może szokować, zadziwiać. Wiele osób może odebrać ją z niedowierzaniem, zapewniam jednak, że historia, którą Monika Sawicka porusza w swej powieści jest udokumentowana medycznie.

Autorka w ?Znajdź mnie jeszcze raz? prowadzi nas przez skomplikowane historie poszczególnych postaci, które poznajemy kolejno z każdą stroną. Losy bohaterów początkowo wydają się być zupełnie od siebie oddalone, niczym niepowiązane. Ich przeróżne osobiste doświadczenia, reakcje, emocje w nich drzemiące i zmieniające się tak szybko, że czasem trudno nadążyć, uczucia przechodzące ze skrajności w skrajność?Wszyscy Ci bohaterowie Marylin Monroe, Marie, Kasia, Laura i Marcin są zupełnie od siebie odmienne, pozornie nie związane ze sobą...a jednak wszystkie te postaci łączy Mona. To ona jest najważniejsza. Bez niej żadna pozostała postać nie istniałabym.
Są to niezmiernie skomplikowane zależności, które autorka wyjaśnia nam powoli, snując swoją opowieść barwnym i dosadnym językiem.


Kiedy zaczniecie czytać ?Znajdź mnie jeszcze raz? może Wam się wydawać, że nic się w tej powieści ?kupy? nie trzyma. Niech więc nie zwiodą Was pozory! Czytajcie uważnie i świadomie! Poświęćcie każdej postaci tyle czasu, o ile ona prosi. Nie czytajcie tej powieści pobieżnie, szkoda tracić tego, co w niej najcenniejsze. A najważniejsze w tej powieści jest to, by uwierzyć, że takie rzeczy się dzieją, że mogą nie być fikcją, że może obok Was żyje ktoś, kto zmaga się z tym samym problemem co Mona.
Miejcie otwarty umysł i chęci do poznawania tego, o czym się nie mówi, bo to że się nie mówi nie znaczy, że problem nie istnieje. On rzeczywiście istnieje.
A może dzięki lekturze będziecie w stanie inaczej spojrzeć na kogoś, kto do tej pory wydawał Wam się jedynie zdziwaczałym sąsiadem pozbawionym ?piątej klepki?. Może właśnie po lekturze ?Znajdź mnie jeszcze raz? będziecie mogli komuś pomóc zrozumieć samego siebie.

Kiedy ja sama sięgałam po ?Znajdź mnie jeszcze raz? po raz pierwszy ? to miałam różne odczucia. Książka wywoływała w mojej głowie zamęt, chwilami męczyłam się bardzo szukając powiązania pomiędzy bohaterami, a nie mogłam go dostrzec. Dopiero później, kiedy zaczynało się wszystko wyjaśniać i wiedziałam już, że moje domysły szły dobrym tropem, chociaż nie tym właściwym, to lektura okazała się być ogromnie przejmująca. Długo nie mogłam dojść do siebie po jej przeczytaniu. Koniecznie musiałam przeczytać ją ponownie, gdyż pewne niuanse jeszcze mnie nurtowały. I tak jak uprzedzała autorka po skończonej lekturze miałam w głowie kalejdoskop pytań: jak to możliwe? Czy mogło tak być? Dlaczego tak się dzieje? Co może być przyczyną tego wszystkiego?
Przydatne okazują się również notatki uzupełniające powieść na samym końcu ? one stanowią dopełnienie. Znajdziecie tam stricte fachowe wyjaśnienie problemu opisywanego przez autorkę w powieści.

Polecam ?Znajdź mnie jeszcze raz? wszystkim tym osobom, które nie boją się podejmować trudnych oraz szokujących tematów, trzeba być bowiem emocjonalnie dojrzałym czytelnikiem, by w pełni odkryć piękno tej książki i jej przesłanie.

Książkowe bestsellery z tych samych kategorii

Zagubiona

K. Michalak

książka (miękka)

26,69 zł taniej -33%

Jeszcze się kiedyś spotkamy

M. Witkiewicz

książka (miękka)

25,89 zł taniej -35%

Kolejne 365 dni

B. Lipińska

książka (miękka)

23,89 zł taniej -40%

Jak nie zostałem poetą

S. Twardoch

książka (twarda)

24,59 zł taniej -35%

Monika Sawicka - przeczytaj też

Gdyby nie ty

M. Sawicka

książka (miękka)

23,19 zł taniej -37%

Kruchość porcelany

M. Sawicka

książka (miękka)

19,70 zł taniej -40%

Mimo wszystko

M. Sawicka

książka (miękka)

22,67 zł taniej -24%

Za rok o tej porze

M. Sawicka

książka (miękka)

17,93 zł taniej -59%

Zobacz również

Szczęście na wyciągnięcie ręki Uśmiech ...

A. Krawczyk

książka (miękka)

25,85 zł taniej -35%

After. Płomień pod moją skórą After, ...

A. Todd

książka (miękka)

29,09 zł taniej -35%

Pestki

A. Ciarkowska

książka (twarda)

25,85 zł taniej -35%

Kołysanka z Auschwitz

M. Escobar

książka (twarda)

24,99 zł taniej -37%

Ciekawe pomysły Gandalfa

książka

19.74 zł

taniej -10%

Znajdź i policz

Znajdź i policz to książka, w której znajdziesz 92 tematyczne rozkładówki, z setkami ilustracji, wśród których ukrywa się intruz oraz 184 strony do kolorowania i prawie 100 intruzów do znalezienia.

książka

19.14 zł

taniej -52%

Znajdź mnie zanim oni to zrobią

Czasem widzimy tylko to, co chcemy zobaczyć. Czasem to, co widzimy, zmienia nasze spojrzenie na świat. Rosa, dziewczyna Jara Costello, popełniła samobójstwo, kiedy oboje studiowali w Cambridge. Nie ma dnia, żeby Jar o niej nie myślał. Minęło pięć lat, ale mężczyzna nadal obsesyjnie podejrzewa, że Rosa - jego jedyna miłość - żyje. Dręczą go wizje...

książka

23.12 zł

taniej -39%

Znajdź ją

"Od lat spod pióra Lisy Gardner wychodzą jedne z najlepszych thrillerów na rynku. Niemniej Znajdź ją to nowa jakość: pełna napięcia i suspensu, urzeka misternie skonstruowaną intrygą. Ogromny ładunek emocjonalny i niezwykła siła, jaka z niej emanuje, czynią tę powieść lekturą obowiązkową". - Harlan Coben Flora Dane była ofiarą. Siedem lat...

książka

23.92 zł

taniej -40%

Znajdź mnie Przygoda w górach

Oto Zwiedzalscy - rodzinka podróżników, miłośników przygód i gubienia ulubionych przedmiotów. Tym razem wybrali się w Tatry, poza zdobyciem szczytu, mają w planach zwiedzanie jaskini, zjazd kolejką linową i wiele innych atrakcji.

książka

23.91 zł

taniej -40%

Znajdź mnie Przygoda w mieście

Znajdź mnie to książka przeznaczona dla najmłodszych odbiorców. Celem jej jest pomoc w rozwoju percepcji wzrokowej dziecka. Publikacja prezentuje dzień z życia rodziny ? od wschodu do zachodu słońca. W publikacji znalazłyby się różnorodne zadania, np.: znajdź rzeczy, które tworzą parę (np. lewy i prawy but), znajdź drugą część, znajdź różnice, znajdź...

ebook

29.35 zł

taniej -20%

Znajdź ją - mp3

Od lat spod pióra Lisy Gardner wychodzą jedne z najlepszych thrillerów na rynku. Niemniej Znajdź ją to nowa jakość: pełna napięcia i suspensu, urzeka misternie skonstruowaną intrygą. Ogromny ładunek emocjonalny i niezwykła siła, jaka z niej emanuje, czynią tę powieść lekturą obowiązkową. Harlan Coben Flora Dane była ofiarą. Siedem lat temu Flora,...

Brak list życzeń:

Utwórz

zamówienie tradycyjne
Brak produktów w koszyku
Brak produktów w koszyku

23.89

2.99

14.99

14.99

2.99

1.98

8.99

Łączna wartość zamówienia: 0 zł0 zł
Dostawa i płatność › Płatność › przejdź do koszyka
rozwiń
Wpisz numer
Swojego zamówienia (xxxxxx/rrrr)
Sprawdź

Powiadom kiedy produkt będzie dostępny

Wpisz swój adres e-mail: