rozwiń
rozwiń
zwiń
zwiń
wpisz minimum 3 znaki
Więźniowie niebepieczni Ukryty świat penitencjarny
ocena: 6, głosów: 2
 

Fragmenty

przeczytaj fragment książki
Więźniowie niebepieczni Ukryty świat penitencjarny

Spis treści:
Wprowadzenie     9


Część I. Więźniowie „niebezpieczni” – prezentacja zagadnień    15


rozdział 1. Więźniowie „niebezpieczni” – kontekst pojęciowy    17


1.1. Skazany „niebezpieczny” a przestępca „niebezpieczny”    17
1.2. Tymczasowo aresztowany „niebezpieczny” a skazany
„niebezpieczny”   19
1.3. Osadzeni „niebezpieczni” w perspektywie czasowej
(1991–2010)   29


rozdział 2. Więźniowie „niebezpieczni” – kontekst klasyfikacyjny
w aspekcie penitencjarnym    39


2.1. Klasyfikowanie więźniów – dziejowe ujęcie polskiej
myśli penitencjarnej   39
2.2. Współczesne przesłanki klasyfikowania do więźniów
„niebezpiecznych”   64
2.3. Procedury kwalifikowania, weryfikowania i odwoływania
statusu osadzonego „niebezpiecznego”  72


Rozdział 3. Więźniowie „niebezpieczni” – kontekst instytucjonalny    81


3.1. Oddziały dla osadzonych „niebezpiecznych” –
sens i idea przewodnia    81
3.2. Zabezpieczenia techniczno-ochronne na specjalnych oddziałach     90
3.3. Uniformizacja odzieży osadzonych N jako element
przyporządkowania, dyscyplinowania i stygmatyzowania   104


Rozdział 4. Więźniowie „niebezpieczni” – kontekst resocjalizacyjny   111


4.1. Resocjalizacyjny aspekt kontaktów skazanych „niebezpiecznych”
ze światem zewnętrznym   111
4.2. Znaczenie zajęć sportowych, kulturalno-oświatowych
oraz posługi duszpasterskiej w funkcjonowaniu więźniów N   132
4.3. Istota zatrudnienia i edukacji szkolnej wśród skazanych
zakwalifikowanych do „niebezpiecznych”   148

Rozdział 5. Więźniowie „niebezpieczni” – kontekst problemowy   165


5.1. Skazani ze statusem N a zjawisko podkultury więziennej   165
5.2. Samouszkodzenia w środowisku „niebezpiecznych”   171
5.3. Personel więzienny w pracy ze skazanymi „niebezpiecznymi” –
zagrożenia   184


Część II. Więźniowie „niebezpieczni” – badania własne   197


rozdział 1. Wybór orientacji metodologicznej   199


1.1. Paradygmatyczna perspektywa poznawcza   199
1.2. Przedmiot, cel i problemy badawcze – algorytm poznawczy   205
1.3. Więzienie jako miejsce eksploracji – dobór próby badawczej
Sylwetki skazanych   208
1.4. Instrumenty zbierania danych w konwencji jakościowej   218
1.5. Strategia interpretacji materiału badawczego   221


rozdział 2. Pokrzywdzeni przez wszystkich – Oni mnie uniewinnią
na 99% [...]   225


2.1. Życiowa filozofia przestępcza – [...] miał być obity, a na końcu
wyszło na to, że musi być zabity   225
2.2. Dlaczego tu? Dlaczego na oddziale N? – [...] a ja obciąłem głowę
i wyrzuciłem do sadzawki   232
2.3. Być więźniem „niebezpiecznym” – [...] nie posiadam uczuć
wyższych, więc ja nie czuję się winny...   241


rozdział 3. Maksymalne zawężenie przestrzeni życiowej –
[...] tu się wyniszczam, bo nic nie mogę zrobić ze sobą   247


3.1. Oddziały specjalne dla „niebezpiecznych” – Ja bym te oddziały
to w ogóle skasował, bo tutaj się tylko człowiek zasklepia, zamyka i „rdzewieje” nienawiść [...]   247
3.2. Warunki socjalno-bytowe – [...] moja cela wyglądała praktycznie
jak namiastka wolności   255
3.3. Zabezpieczenia techniczno-ochronne w oddziałach –
[...] kamera na kąt, jak idę się wyłamać, wyjszczać, to też,
bo musi być, tak jest   261
3.4. Odzież więzienna – [...] on jest na czerwono, to musi
być skurwysyn [...]   270
3.5. Personel penitencjarny – [...] to są gestapowcy, to nie są ludzie,
to są, kurwa, gestapowcy, oni się urodzili o sześćdziesiąt trzy lata
za późno   275

rozdział 4. Krzywe zwierciadło resocjalizacji – czy ktoś wychodzi
normalny z więzienia?   283


4.1. Trudne myśli – [...] skończę ze sobą i chuj, pierdolę,
nie będę siedział   283
4.2. Relacje rodzinne – [...] matka mordercy, matka zbrodniarza
czy ojciec zbrodniarza. Wytykanie palcami [...]   288
4.3. Proces resocjalizacji – Resocjalizacja? Muszę to słowo wyśmiać
[...] więzienie jest takim światem, gdzie resocjalizacja nie istnieje   297
4.4. Mglista przyszłość – [...] byłem podejrzany o dziewięć zabójstw,
kto mnie przyjmie do pracy?   304


rozdział 5. Z historią życia w tle... – opowieści o trudnym losie
i złej przeszłości   311


5.1. Kamil, 38 lat – Do tej sprawy policjanta teraz mam siedem
zarzutów [...] zabójstwo jego mam nieudowodnione, ja miałem
alibi, niemal żadnych śladów [...]   312
5.2. Andrzej, 35 lat – [...] ja nie ukrywam, że ona była w tym
pomieszczeniu, ale ją przekazaliśmy innym ludziom i ona została
wywieziona za granicę [...]   315
5.3. Mirosław, 52 lata – [...] stawia nam zarzuty rejonowa
prokuratorka o zabójstwo z poćwiartowaniem, bo znaleziono
głowę i rękę tylko, w sadzawce [...]   318
5.4. Emil 25, lat – [...] tylko że nie wziąłem pod uwagę jednego:
że te osoby mają to wszystko, ale nie kradną, zarabiają to uczciwą
pracą albo dostają od rodziców pieniądze na to, a ja musiałem sobie
radzić sam, bo ja od nikogo tych pieniędzy nie dostałem   325


Konkluzje – wokół dylematów sprawiedliwej kary, procesu
resocjalizacji i izolacji – implikacje dla praktyki penitencjarnej   331


Bibliografia   341

Wprowadzenie


Więziennictwo polskie stanęło od samego początku swej działalności na zasadniczym stanowisku, że celem pozbawienia wolności jest poprawa więźnia i jego umoralnienie. Dążyło się i dąży do tego, by ludzi, których niezdrowe warunki życiowe popychały do popełnienia przestępstwa, przerobić na jednostki użyteczne dla społeczeństwa.


Instytucja więzienia ma długą, pamiętającą zamierzchłe czasy, tradycję. Niełatwo jednak wskazać etiologiczną płaszczyznę jej powstania oraz zalążki jej tworzenia. Stanisław Pławski twierdzi, że początkowo instytucja ta miała niewiele wspólnego z więziennictwem w nowoczesnym tego słowa znaczeniu. Było to jedynie miejsce przymusowego izolowania jednostki, którą wtrącano do ciemnych i zimnych lochów, gdzie oczekiwała na wykonanie kary śmierci albo innej kary kaleczącej.
W prawie starożytnym i rzymskim celem kary był jedynie odwet za popełnione przestępstwo oraz represja w postaci kar cielesnych i kary śmierci. Więzienie w okresie obowiązywania tych koncepcji kary było więc jedynie prowizorycznym miejscem zatrzymania przestępcy, do czasu wykonania na nim kary właściwej. Całe dziesiątki lat, bo aż do końca XVI wieku, więzienie było tylko karą poboczną, jednym ze środków pomsty i gniewu, a jeszcze w tym okresie przetrzymywano ludzi w lochach podziemnych, które stanowiły miejsce tortur i kaźni. Myśli penitencjarne przeobrażały się powoli, zmieniając swe oblicze w zależności od epoki. Wreszcie w końcu XVIII wieku pojawiają się próby zreformowania więziennictwa. Największy wkład wniósł anglik John Hovard, „który wydobył na światło dzienne tajemnice więzień Europy i w jaskrawych barwach naszkicował straszny ich stan ówczesny”. Hovard wymienił też wiele wskazówek mających na celu zreformowanie więziennictwa. Można by je ująć następująco:


[...] więzienie ma na celu chwilowe usunięcie ze społeczeństwa człowieka przestępnego, aby nie mógł on popełniać nieprzerwanie dalszych przestępstw. Jednak zamykać w więzieniu należy z tą myślą, żeby w czasie odbywania kary więzień poprawił się i wyszedł z więzienia jako człowiek uleczony ze swych skłonności do zła.


Zatem nowoczesne więziennictwo jest dziełem XIX wieku, jak twierdzi Leon Rabinowicz, a wszystko przedtem było epoką przedhistoryczną, okresem średniowiecznego wprost barbarzyństwa, prehistorią.
W tym czasie w wielu zakresach zmieniono sens i koncepcję kary pozbawienia wolności, przenosząc punkt nacisku z zemsty i represyjnego spojrzenia na jej w miarę ludzki wymiar oraz podkreślając funkcję wychowawczą tej kary.
Według współczesnego polskiego prawa penitencjarnego wykonywanie kary pozbawienia wolności przez stosowanie oddziaływań resocjalizacyjnych ma niejako modelować umysły skazanych, wyprowadzając ich ze świata przestępstwa i myśli antyspołecznych, a kierując ku poczuciu odpowiedzialności i funkcjonowaniu w środowisku otwartym zgodnie z kanonami wyznaczonymi przez społeczeństwo. Znaczy to, że poprawa pensjonariusza instytucji korekcyjnej ma się odbywać przez zwrócenie w jego stronę zindywidualizowanych działań wychowawczych. Należałoby też jednak uwzględniać pracę skazanych, naukę, zajęcia kulturalno-oświatowe, sportowe, kontakt ze społeczeństwem i rodziną, jak również wsparcie procesu resocjalizacji o nowatorskie oddziaływania, skutkujące m.in. przemianą tożsamości indywidualnej i społecznej osoby dopuszczającej się czynu karalnego, a dokonujące się przez „stymulowanie rozwoju jej struktur poznawczych i twórczych oraz wyposażenie jej w nowe indywidualne i społeczne kompetencje”.
Henryk Machel twierdzi, że przed resocjalizacją penitencjarną stawia się zazwyczaj dwa cele – cel minimum i cel maksimum. Ten pierwszy można określić jako stan osobowości osadzonego, umożliwienie mu funkcjonowania w środowisku otwartym (po zwolnieniu z więzienia) w sposób nienaruszający przepisów legislacyjnych. Osiągnięcie tego celu chroni niegdysiejszego przestępcę przed recydywą. Natomiast cel maksimum można zdefiniować jako taki stan osobowości pensjonariusza zakładu karnego, który pozwoli mu funkcjonować w społeczeństwie nie tylko w sposób nieignorujący zasad prawnych, lecz jednocześnie przestrzegający wielu istotnych dla społeczeństwa prawideł moralnych. Mieczysław Ciosek natomiast stoi na stanowisku, że


[...] usuwanie podmiotowych przyczyn motywacji aspołecznych czy antyspołecznych w warunkach więziennych, a więc w środowisku obiektywnie trudnym, w otoczeniu ludzi, z których wielu takiej zmianie nie sprzyja, często w stanie osobistego poczucia krzywdy i upokorzenia więźnia, jego niechęci, a nawet nienawiści wobec tych, którzy mają u niego te zmiany powodować, jest zadaniem bardzo problematycznym. Wydaje się mimo to, że w pojedynczych tylko przypadkach przy jakimś szczególnie korzystnym układzie związków między osobami prowadzącymi resocjalizację, a człowiekiem, który na nią pozwala, dochodzić może do względnie trwałych, pożądanych społecznie zmian w jego doświadczeniu.


W rodzimych zakładach karnych i aresztach śledczych przebywają osoby, które należy izolować od pozostałych osadzonych. Dzieje się tak z powodu popełnienia przez nich specyficznego przestępstwa bądź niewłaściwego zachowania już w trakcie pobytu w placówce. Oni też muszą być poddani innym niż pozostali procedurom i umieszczeni w specjalnym oddziale lub celi, gdzie stosuje się zwielokrotnione zabezpieczenie techniczno-ochronne. Mowa o osadzonych „niebezpiecznych”, których uczyniłem podmiotem niniejszego opracowania. Na potrzeby pracy osadzonymi „niebezpiecznymi” będę określał skazanych/tymczasowo aresztowanych, stwarzających poważne zagrożenie społeczne albo poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa zakładu/aresztu, których osadza się w wyznaczonym oddziale lub celi zakładu karnego typu zamkniętego/aresztu śledczego w warunkach zapewniających wzmożoną ochronę społeczeństwa i bezpieczeństwo tego zakładu/aresztu.
Przypuszczalnie prawodawca karą pozbawienia wolności (art. 67 § 1 kodeksu karnego wykonawczego z 1997 roku) obejmuje całą społeczność osób skazanych, włącznie ze skazanymi odbywającymi karę pozbawienia wolności w oddziale dla „niebezpiecznych”. Wydaje się, że o ile ustawodawczy cel kary pozbawienia wolności jest w miarę realny w odniesieniu do ogółu skazanych, dając niejednokrotnie oczekiwane wyniki, o tyle w stosunku do osadzonych N te rezultaty wydają się wątpliwe i umiarkowanie prawdopodobne. Wszak w penitencjarnym podejściu podkreśla się dostrojenie wpływu poprawczego do usposobienia osadzonych zakwalifikowanych jako „niebezpieczni” oraz do warunków, w których odbywają karę. W podejściu ochronnym natomiast mowa o takim wpływie na osadzonych, by zostały utrzymane niezbędny ład i dyscyplina dające poczucie ogólnego bezpieczeństwa. Niezwykle istotne, a zarazem trudne wydaje się znalezienie konsensusu między jednym a drugim podejściem. Nierzadko działania resocjalizacyjne podejmowane w stosunku do skazanych kończą się fiaskiem, a spodziewane rezultaty tej działalności nigdy się nie pojawią. Niepowodzenia, porażki i zwątpienia w sens procesu resocjalizacji są wpisane w istotę kary pozbawienia wolności. W związku z powyższym sygnalizuje się potrzebę zastąpienia kary pozbawienia wolności środkami nieizolacyjnymi. Pomimo wymownych argumentów przemawiających przeciwko bezwzględnej karze pozbawienia wolności instytucji penitencjarnej nie da się zlikwidować. Są i zawsze będą takie osoby, których jedynym miejscem funkcjonowania będzie zakład karny, a ich pobyt w nim stanie się jedyną sensowną reakcją społeczeństwa na przestępcze zachowanie tych jednostek.
W niniejszej książce starałem się, po pierwsze, ukazać względnie szerokie perspektywy postępowania penitencjarnego, stosowanego w polskich zakładach karnych, po drugie zaś – i to jest istotą pracy – zaprezentować niszową, jak dotąd, problematykę resocjalizacyjnej pracy z „niebezpiecznymi”, uwzględniając jej aspekty ochronne. Wprowadzeniem do rozważań teoretycznych dotyczących „niebezpiecznych” jest w każdym podrozdziale niniejszego opracowania w miarę wielopłaszczyznowe i holistyczne spojrzenie na wiele zagadnień i kwestii powiązanych z nimi merytorycznie. Zatem rozpoczynam od ogólnego postrzegania problemu, a następnie przechodzę na poziom szczegółu, starając się kreślić poszczególne już wówczas ramy tematyczne dotyczące kategorii osadzonych „niebezpiecznych”. Nie było to zadanie łatwe, biorąc pod uwagę niedostatek literatury przedmiotu z omawianego zagadnienia.
Pracę podzieliłem na dwie korespondujące ze sobą części. Pierwsza ma charakter teoretyczny i składa się na nią pięć rozdziałów przybliżających wielość zagadnień, które stanowią istotę funkcjonowania w izolacji więźniów „niebezpiecznych”. W rozdziale pierwszym zaprezentowałem definicyjne ujęcie zagadnienia, wskazując na sprzeczności i niejasności w formułowaniu i używaniu niektórych terminów. Po wstępnych ustaleniach terminologicznych przechodzę do przedstawienia określonych kontekstów, ważnych z punktu widzenia pracy z osobami pozbawionymi wolności zakwalifikowanymi do kategorii „niebezpiecznych”. Rozdział drugi to próba retrospektywnego spojrzenia na klasyfikacyjne perspektywy w wymiarze więziennym. Omawiam w nim polską myśl penitencjarną w aspekcie historycznym, uwzględniając przy tym zagadnienie „niebezpiecznych”. Nie pomijam obecnych kryteriów klasyfikowania osadzonych do N, opisując procedurę weryfikowania i odwoływania statusu osadzonego „niebezpiecznego”. Rozdział trzeci natomiast poświęcam przede wszystkim kwestii oddziałów specjalnych. Koncentruję się tu na techniczno-ochronnych zabezpieczeniach, wskazując na ich zasięg, unormowania oraz płaszczyzny codziennego obcowania z nimi ich pensjonariuszy.
W kolejnym rozdziale poruszam trudny obszar działalności resocjalizacyjnej, której powinni być poddani osadzeni „niebezpieczni”. Koncentruję się tu na naprawczym aspekcie kontaktów skazanych ze światem zewnętrznym. Przybliżam też sens zajęć sportowych, kulturalno-oświatowych, duszpasterstwa oraz pracy i edukacji szkolnej w funkcjonowaniu „niebezpiecznych”. Rozdział ten jest o tyle istotny, że pokazuje możliwości pracy z „niebezpiecznymi” w warunkach ścisłej izolacji, która ma z założenia wymiar nadrzędny w stosunku do naprawczego.
W rozdziale piątym, ostatnim w części pierwszej, kreślę problemowy kontekst podjętej tematyki, mówiąc o ewentualnym łączeniu ze sobą osadzonych „niebezpiecznych” ze zjawiskiem podkultury więziennej oraz odnosząc się do zagadnienia samouszkodzeń w środowisku inkarcerowanych. W końcowej części rozdziału wskazuję na potencjalne zagrożenia dla personelu penitencjarnego pracującego z więźniami N.
Część druga publikacji stanowi relację z badań własnych. Również składa się z pięciu rozdziałów, z czego rozdział pierwszy to prezentacja koncepcji metodologicznej. Pozostałe cztery rozdziały zawierają analizę zgromadzonego materiału badawczego. Podrozdziały tworzące rozdziały drugi, trzeci i czwarty odnoszą się bezpośrednio do przyjętych problemów badawczych. Rozdział piąty zaś to historie czwórki moich rozmówców ukazujące skomplikowany świat uwarunkowań ludzkiej egzystencji, prowadzących w konsekwencji do przestępstwa. Okoliczności przestępczych czynów oraz nietuzinkowość postrzegania przez nich świata upoważniają mnie do powściągliwości przy komentowaniu historii życia tych badanych, gdyż każda z nich jest komentarzem samym w sobie.
Nie ulega wątpliwości, że permanentnie izolowany człowiek tworzy swoistą rzeczywistość wyobrażeniową, co niejednokrotnie przekłada się na brak realnego spojrzenia na świat „tu i teraz” oraz świat poza murem więziennym. Należy więc mieć na uwadze, że treści zawarte w rozdziałach badawczych były konstruowane w przestrzeni zdeformowanej sensorycznie i poznawczo. Tam, gdzie funkcjonują moi rozmówcy, zmienia się wizja otoczenia, a pojęcia nabierają innych znaczeń. Skazani tworzą wówczas subiektywne scenariusze, nierzadko mutując jego obraz. Mimo wszystko pozwala to choćby częściowo przybliżyć swoistość środowiska więźniów „niebezpiecznych”, wzbogacając – mam nadzieję – obecny stan wiedzy na temat ich funkcjonowania, myślenia i postrzegania oraz rodzimą refleksję naukową w tym zakresie.

Więźniowie niebepieczni
Ukryty świat penitencjarny (miękka)

książka

Wydawnictwo: Impuls

Oprawa: miękka

Ilość stron: 362

Dostępność: niedostępny

Nasza cena: 67,83

Cena detaliczna: 79,80

U nas taniej o 15%

dodaj do przechowalni dodaj do listy życzeń

Przy zakupie 5 egz.
Cena hurtowa:

63,84

Powrót Darmowa wysyłka dla zamówień od 99zł. SPRAWDŹ!
  • Opis

  • Szczegółowe informacje

  • Recenzje (0)

Więźniowie niebepieczni, Ukryty świat penitencjarny - opis produktu:

W niniejszej książce starałem się, po pierwsze, ukazać względnie szerokie perspektywy postępowania penitencjarnego, stosowanego w polskich zakładach karnych, po drugie zaś - i to jest istotą pracy - zaprezentować niszową, jak dotąd, problematykę resocjalizacyjnej pracy z `niebezpiecznymi`, uwzględniając jej aspekty ochronne. Wprowadzeniem do rozważań teoretycznych dotyczących `niebezpiecznych` jest w każdym podrozdziale niniejszego opracowania w miarę wielopłaszczyznowe i holistyczne spojrzenie na wiele zagadnień i kwestii powiązanych z nimi merytorycznie. Zatem rozpoczynam od ogólnego postrzegania problemu, a następnie przechodzę na poziom szczegółu, starając się kreślić poszczególne już wówczas ramy tematyczne dotyczące kategorii osadzonych `niebezpiecznych`. Nie było to zadanie łatwe, biorąc pod uwagę niedostatek literatury przedmiotu z omawianego zagadnienia.

Pracę podzieliłem na dwie korespondujące ze sobą części. Pierwsza ma charakter teoretyczny i składa się na nią pięć rozdziałów przybliżających wielość zagadnień, które stanowią istotę funkcjonowania w izolacji więźniów `niebezpiecznych`...

Część druga publikacji stanowi relację z badań własnych. Również składa się z pięciu rozdziałów, z czego rozdział pierwszy to prezentacja koncepcji metodologicznej. Pozostałe cztery rozdziały zawierają analizę zgromadzonego materiału badawczego...

Nie ulega wątpliwości, że permanentnie izolowany człowiek tworzy swoistą rzeczywistość wyobrażeniową, co niejednokrotnie przekłada się na brak realnego spojrzenia na świat `tu i teraz` oraz świat poza murem więziennym. Należy więc mieć na uwadze, że treści zawarte w rozdziałach badawczych były konstruowane w przestrzeni zdeformowanej sensorycznie i poznawczo. Tam, gdzie funkcjonują moi rozmówcy, zmienia się wizja otoczenia, a pojęcia nabierają innych znaczeń. Skazani tworzą wówczas subiektywne scenariusze, nierzadko mutując jego obraz. Mimo wszystko pozwala to choćby częściowo przybliżyć swoistość środowiska więźniów `niebezpiecznych`, wzbogacając - mam nadzieję - obecny stan wiedzy na temat ich funkcjonowania, myślenia i postrzegania oraz rodzimą refleksję naukową w tym zakresie.

Autor

Więźniowie niebepieczni, Ukryty świat penitencjarny - szczegółowe informacje:

Dział: Książki
Wydawnictwo: Impuls
Oprawa:miękka
Okładka:miękka
Wymiary:160x235
Ilość stron:362
ISBN:9788378500636
Wprowadzono: 06.11.2012
i zgarniaj nagrody napisz recenzję

Więźniowie niebepieczni, Ukryty świat penitencjarny - recenzje klientów


Podobał Ci się ten tytuł? Zainspirował Cię? A może nie zgadzasz sie z autorem, opowiedz nam o tym, opisz swoje doznania związane z lekturą.
10.00

Książkowe bestsellery z tych samych kategorii

Obcym alfabetem. Jak ludzie Kremla i ...

G. Rzeczkowski

książka (miękka)

25,85 zł taniej -35%

Nietoperz i suszone cytryny

M. Meller

książka (miękka)

27,89 zł taniej -30%

Odbiorę ci wszystko

R. Lillegraven

książka (miękka)

25,79 zł taniej -35%

Dziewczyna o czterech palcach

M. Krajewski

książka (miękka)

25,79 zł taniej -35%

Ciekawe pomysły Gandalfa

książka

25.13 zł

taniej -30%

Więźniowie przeszłości

Więźniowie przeszłości to pasjonująca historia miłości przeciwstawionej czarnej magii, historia konfliktów wewnętrznych i międzyludzkich, zmagań, które wywierają nieodwracalny wpływ na charakterologiczną i duchową kondycję człowieka. To opowieść o dorastaniu w nieświadomości swoich uczuć, potrzeb i talentów, o życiu determinowanym przeszłością....

książka

48.76 zł

taniej -6%

Więźniowie poszkodowani psychospołeczne...

W niniejszej pracy Autor poddał analizie resocjalizację poszkodowanych w rozumieniu oddziaływań wychowawczych, które w kontekście więziennictwa nazywane są resocjalizacją penitencjarną. Głównym celem przedstawianych badań w polecanej publikacji jest rozpoznanie uczestnictwa w resocjalizacji penitencjarnej skazanych mających status osób poszkodowanych....

książka

17.07 zł

taniej -57%

Więźniowie miłości

Książę Christi an Severn ma za sobą kilka strasznych lat we francuskiej niewoli. Przy życiu trzymało go jedynie pragnienie zemsty. Teraz jest wolny i gotowy wymierzyć swym wrogom własną sprawiedliwość. Lecz spotkanie z hrabiną Gillian Greendale uświadamia mu, że są rzeczy ważniejsze niż zemsta... Piękna Gillian ma za sobą kilka strasznych lat u boku...

książka

28.27 zł

taniej -29%

Więźniowie geografii, czyli wszystko, co...

Świeże i oryginalne spojrzenie na geopolitykę stojącą za dzisiejszymi problemami polityki międzynarodowej. Przywódcy wszystkich państw i narodów są ograniczeni przez geografię. Ich wybory krępują góry, rzeki, morza i beton. Dlatego, chcąc nadążać za wydarzeniami na świecie, powinniśmy rozumieć ludzi, idee i ruchy społeczne, a dla uzyskania pełnego...

ebook

27.39 zł

taniej -20%

Więźniowie miłości - mobi, epub

Mężczyźni, którzy zamknęli swe serca przed miłością, i kobiety, które potrafią je otworzyć, w nowym cyklu mistrzyniUwięzione serca. Książę Christian Severn ma za sobą kilka strasznych lat we francuskiej niewoli. Przy życiu trzymało go jedynie pragnienie zemsty. Teraz jest wolny i gotowy wymierzyć swym wrogom własną sprawiedliwość. Lecz spotkanie...

ebook

26.81 zł

taniej -10%

Więźniowie geografii, czyli wszystko, co...

Świeże i oryginalne spojrzenie na geopolitykę stojącą za dzisiejszymi problemami polityki międzynarodowej. Przywódcy wszystkich państw i narodów są ograniczeni przez geografię. Ich wybory krępują góry, rzeki, morza i beton. Dlatego, chcąc nadążać za wydarzeniami na świecie, powinniśmy rozumieć ludzi, idee i ruchy społeczne, a dla uzyskania pełnego obrazu...

Brak list życzeń:

Utwórz

zamówienie tradycyjne
Brak produktów w koszyku
Brak produktów w koszyku

2.99

14.99

2.99

1.98

Łączna wartość zamówienia: 0 zł0 zł
Dostawa i płatność › Płatność › przejdź do koszyka
rozwiń
Wpisz numer
Swojego zamówienia (xxxxxx/rrrr)
Sprawdź

Powiadom kiedy produkt będzie dostępny

Wpisz swój adres e-mail: