Tajemna historia moskwy - Ekaterina Sedia - Książka | Gandalf.com.pl
Ulubione
Kategorie
przeczytaj fragment

tajemna historia moskwy

książka

  • Wydawnictwo Mag
  • Oprawa miękka
  • Ilość stron 289
  • GRATIS! Do każdego zamówienia zakładka mola książkowego!
  • Dostępność niedostępny

tajemna historia moskwy - opis produktu:

Tajemna historia Moskwy to pomysłowy koktajl złożony w równych częściach z Bułhakowa i Gaimana - mroczny, niepokojący, śmiały i cierpki, jaka może być tylko prawdziwa rosyjska literatura. W swojej powieści Ekaterina pełnymi garściami czerpie inspirację ze starych rosyjskich baśni i podań ludowych przy jednoczesnym umiejscowieniu historii we współczesnej Moskwie.
Każde miasto ma sekretne miejsca. Moskwa w burzliwych latach dziewięćdziesiątych XXw. nie jest inna, jej mieszkańcy szukają bezpieczeństwa w świecie pod ulicami - w mrocznym, otchłannym świecie magii, płaczących drzew i kawek albinosów, gdzie wypędzone pogańskie bóstwa i baśniowe stwory szepczą dziwne opowieści tym, którzy chcą słuchać. Galina jest młodą kobietą pochwyconą, jak ludzie jej współcześni, w pozorną anarchię nowej Rosji. W tym chaosie jej siostra Maria przemienia się w kawkę i odlatuje - co skłania Galinę do dołączenia do Jakowa, policjanta prowadzącego dochodzenie w sprawie lawiny zaginięć. Poszukiwania zaprowadzą ich do podziemnego królestwa prawd i archetypów, gdzie znajdą się pomiędzy rzeczywistością i mitem, przeszłością i teraźniejszością, honorem i zdradą - do tajemnej historii Moskwy.
Tłumacz: Maria Frąc

Książka tajemna historia moskwy pochodzi z wydawnictwa Mag. Autorem książki jest Ekaterina Sedia. Książka tajemna historia moskwy liczy 289 stron. Jej wymiary to 125x195.
S
Szczegóły
  • Dział: Książki
  • Wydawnictwo: Mag
  • Oprawa: miękka
  • Wymiary: 125x195
  • Ilość stron: 289
  • ISBN: 978-13-7480-101-0
  • Wprowadzono: 16.10.2008

Książkowe bestsellery z tych samych kategorii

  • -15%
Zakładka drewniana Kobieta z balonem  
10,44 zł 12.29
Dodaj do koszyka
Zakładka do książki Buses  
7,97 zł
Dodaj do koszyka
  • -9%
Zakładka 42 ze wstążką Pieprz  
9,50 zł 10.43
Dodaj do koszyka

Recenzje
image Nie wiesz, czy kupić? Sprawdź recenzje
Książka
tajemna historia moskwy

3/5 ( 2 oceny )
    5
    0
    4
    1
    3
    0
    2
    1
    1
    0

Zaloguj się i napisz recenzję na min. 700 znaków. Akceptując regulamin bierzesz udział w cotygodniowym plebiscycie. Do wygrania kupon 50 PLN i 15 punktów klienta.

imię, nazwisko lub nick:
Twoja ocena:
Twoja recenzja:
Wprowadź tekst z obrazka:

W przypadku naruszenia Regulaminu Twój wpis zostanie usunięty.

brak oceny

Canela

slodkosci(at)gmail.com
  • 11-05-2009
  • 11:46

recenzja nagrodzona 25.00pkt - recenzja tygodnia

Nie od dziś wiadomo, że Rosjanie są niezrównani w tworzeniu literatury fantastycznej. Przez ostatnie lata, liczne wydawnictwa zasypują polskiego czytelnika nowymi pozycjami autorstwa wschodnich sąsiadów. W 2008 roku wydawnictwo MAG wypuściło "Tajemną historię Moskwy" napisaną przez amerykankę rosyjskiego pochodzenia - Ekaterinę Sedię, porównywaną do Neila Gaimana; nie chcąc się jednak tym sugerować podeszłam do książki bez zamiaru równywania jej do czegokolwiek. Biorąc w ręcę tę pozycję trudno nie wspomnieć o jakości jej wydania, pomimo iż książki powinno oceniać się po ich wnętrzu, intrygująca okładka zachęca do kupna bardziej niż najlepsze recenzje. Dodając do tego ładny papier i niewielka ilość literówek, otrzymałam książkę, którą naprawdę warto jest postawić na półce. Kiedy jednak przychodzi ten moment i z wypiekami na twarzy zabieramy się do czytania, przestaje być tak kolorowo.
Galina - pierwsza z hordy głównych bohaterów - w pogoni za swoją zamienioną w kafkę siostrę, zapuszcza się do podziemnej krainy znajdującej się pod Moskwą; istoty, które tam spotyka są żywcem wyrwane z rosyjskich baśni i podań (Kościej Nieśmiertelny, Gamajun) - niestety, w większości nieznanych polskiemu czytelnikowi - które, z mniejszym lub większym entuzjazmem, pomagają jej w poszukiwaniach. Do zakrojonej na szeroką miarę akcji poszukiwawczej włącza się także Fiodor - zagubiony w swoim życiu artysta, który do podziemia wchodzi bardziej kierowany ciekawością i możliwością odmiany, swojego dążącego do nikąd, życia, aniżeli z chęci niesienia pomocy Galinie. Trzecim uczestnikiem tej niecodziennej podróży jest funkcjonariusz policji, Jakow, który pomaga w poszukiwaniach zarówno z racji noszonego munduru, jak i własnych przekonań. Sylwetki głównych bohaterów obnaża braki w pisarskim warsztacie E. Sedii, ich niestabilne osobowości i zlewające się ze sobą cechy charakteru, powodują, iż czytelnik otrzymuje postacie ulepione z bezbarwnej papki. O ile z początku, zostają oni wyraźnie nakreśleni i ich zachowanie daje się przewidzieć, o tyle im głębiej wchodzą w podziemia, tym bardziej nieprzewidywalni się stają; Galina z samodzielnej, okrytej pancerną skorupą dziewczyny, staje się dającą sobą pomiatać małą dziewczynką, której we wszystkim trzeba pomagać. Fiodor raz to jest zagubionym, ale w gruncie rzeczy porządnym chłopakiem, a raz bezwzględnym i egoistycznym brutalem. Natomiast Jakow, po początkowym ognistym zapale do niesienia pomocy, rezygnuje z poszukiwań zostając na dłuższą pogawędkę z dawno nie widzianym członkiem rodziny i już nic istotnego do fabuły książki nie wnosi. Kolejne strony przynoszą nowych bohaterów, a każdy z nich jest jeszcze mniej charakterystyczny niż poprzednio. Historia ich życia wpleciona jest w fabułę niezgrabnie, odciąga uwagę od głównego nurtu powieści, nie zapadając przy tym zupełnie w pamięć.
Z początku pomysł wprowadzenia głównych bohaterów wraz ze szczegółową historią ich życia, jako osobnego rozdziału-opowiadania, wydaje się nowatorski i ciekawy; z czasem jednak ten przerost formy nad treścią zaczyna męczyć, szczegóły umykają w morzu nowych postaci, a natłok marginalnych historii przesłania główny nurt powieści. Chaos wyziera prawie z każdej karty powieści; nagłe przeskoki scen, zawiła narracja i sztucznie powiązane ze sobą, nierealne historie, odbierają całą przyjemność z lektury.
Książka opisywana jest jako opowieść o Moskwie, swoista literacka reklama miasta; jednak naprawdę jest ona tylko jednym z pobocznych bohaterów, nie znoszącym nic do fabuły; akcja mogłaby się dziać w jakimkolwiek innym miejscu na świecie, bo Moskwa, tak naprawdę, pojawia się jedynie w tytule. W większości akcja toczy się w podziemiu metropolii, a jeśli już przychodzi jej do wyjścia na powierzchnię, opisy miejsc ograniczone są do niezbędnego minimum. Moskwa Ekateriny Sedii przypomina miasto-widmo, rodem z dzikiego zachodu, gdzie personalia głównych bohaterów kryją się pod wytartymi od starości mogiłami, a największym zwrotem akcji jest, pędząca główną drogą, kępa suchej trawy.

Czy recenzja była pomocna?
brak oceny

Lyra Belacqua

  • 23-07-2012
  • 17:14

Powieść urzeka prawdziwie rosyjskim klimatem - cierpkim i bezpretensjonalnym. Autorka stworzyła barwną opowieść osnutą na motywach słowiańskich legend i baśni, pełną intrygujących bohaterów. Tym, co stanowi wyróżnik powieści jest brak jednego czy nawet kilku głównych bohaterów. Wszystkie wykreowane przez siebie postacie autorka opisała z jednakową precyzją, wszystkim poświęciła tyle samo uwagi. Każdej nadała odrębne cechy i każda ma własną, interesującą przeszłość. Sedia wprowadziła bohaterów do swojej opowieści stopniowo, jednego po drugim, jak gdyby chciała w ten sposób odsunąć w czasie moment, w którym wszystko, co nierozwikłane się wyjaśni. Każdemu zarezerwowała osobny rozdział lub przynajmniej duży jego fragment. I tak, najpierw poznajemy Galinę, 28-letnią kobietę mieszkającą z matką i ciężarną, młodszą siostrą Maszą. Galina jest uważana przez swoją matkę za wariatkę przynoszącą wstyd rodzinie. Kobieta spędziła nawet jakiś czas w szpitalu psychiatrycznym, gdzie postawiono jej diagnozę bezobjawowej schizofrenii. Wszystko w jej życiu komplikuje się jeszcze bardziej, gdy pewnego dnia jej siostra znika tuż po urodzeniu dziecka w domowej łazience. Zostawia po sobie tylko otwarte okno, za którym fruwa samotna kawka. Galina szybko domyśla się, że jest to w rzeczywistości Masza i postanawia rozwikłać zagadkę jej przemiany w ptaka. Niedługo potem poznaje malarza Fiodora, alkoholika oraz policjanta Jakowa. Tymczasem okazuje się, że znika coraz więcej mieszkańców Moskwy i wszyscy troje podejrzewają, że zaginione osoby zostały przemienione w ptaki, podobnie jak Masza. Wkrótce odkrywają istnienie podziemnego świata, zamieszkałego przez wypędzone bóstwa oraz szukających tu schronienia nieszczęśliwych ludzi. W świecie pod Moskwą spotykają wiele niezwykłych istot: Niebiańską Krowę Zemunę, Kościeja Nieśmiertelnego, rusałki, wodniki, Wija, kota Bajuna, Ojczulka Mroza, Licho i Zlydena, przewoźnika, który jako zapłatę przyjmuje cenne ludzkie wspomnienia, trzy mityczne ptaki - Gamajun, Sirin i Ałkonost oraz wiele, wiele innych. Ludzie i magiczne istoty łączą swe siły, by rozwikłać zagadkę przemiany ludzi w ptaki i znaleźć Maszę. Jak już napisałam, podobało mi się, że wszyscy bohaterowie w "Tajemnej historii Moskwy" są niezaprzeczalnie równi i każdy z nich wnosi coś do powieści. Każdą postać poznajemy osobno i każda ma jakąś wiedzę w sprawie przemiany mieszkańców Moskwy w ptaki oraz rozgrywających się dziwnych zdarzeń, co przybliża pozostałych bohaterów, jak i samego czytelnika, do rozwikłania zagadki. Jest to, jak mniemam rzadkie zjawisko w literaturze, by wszyscy bohaterowie powieści byli tak samo ważni, gdyż dotychczas jeszcze się z tym nie spotkałam. Czytelnik nie musi skupiać się na jednym z nich, może obdarzyć uwagą wszystkich. Każda z postaci jest indywidualnością, z odrębną historią i doświadczeniami i pozornie wszystkie one nie mają ze sobą nic wspólnego. To się zmienia, gdy zaczyna łączyć ich zagadka i chęć jej rozwikłania. Wszyscy są jednak nieszczęśliwi, cechuje ich apatia, bierność, rozczarowanie i przytłoczenie rzeczywistością, a także pewne niedostosowanie do realiów codzienności, choć mają już po około 30 lat. Moskwa opisana przez Sedię jest miastem nieprzyjemnym i przygnębiającym. Jego mieszkańcy są wrogo i nieufnie nastawieni wobec przybyszów. Nasi bohaterowie również czują się w nim obco. Świat podziemny emanuje zaś melancholią i zapomnieniem. Jest kryjówką nieszczęśliwych dusz, ma w sobie coś magnetycznego i urzekającego. Bohaterowie fantastyczni, jak rusałki i wodniki są jedynie jego uzupełnieniem. Nie mają w powieści dużego znaczenia, wtapiają się w tło. Styl autorki bardzo mi się podoba. Stworzyła wspaniałe, plastyczne opisy, pełne oryginalnych metafor i porównań. Powieść otacza aura tajemniczości i nostalgii. Jej wymowa jest w gruncie rzeczy smutna. Jedynym, co mi się w niej nie podobało, była nadmierna niekiedy ilość wulgaryzmów w wypowiedziach bohaterów, nie wiadomo czemu mająca służyć. Być może urozmaiceniu dialogów, ponieważ były one niezwykle oszczędne, beznamiętne i lakoniczne. Na szczęście, plejada nietuzinkowych, zapadających w pamięć postaci wynagradza te drobne uchybienia. Powieść zawiera w sobie dużo fantasy, trochę historii i bardzo dużo, jak na mój gust, polityki, dlatego też polecam jej lekturę starszym czytelnikom. Młodsi mogą uznać książkę za nudną i trudną w odbiorze.

Czy recenzja była pomocna?
brak oceny

Lyra Belacqua

  • 8-07-2012
  • 20:11

Powieść urzeka prawdziwie rosyjskim klimatem - cierpkim i bezpretensjonalnym. Autorka stworzyła barwną opowieść osnutą na motywach słowiańskich legend i baśni, pełną intrygujących bohaterów. Tym, co stanowi wyróżnik powieści jest brak jednego czy kilku głównych bohaterów. Wszystkie wykreowane przez siebie postacie (począwszy od Galiny, przez Sowina, a na Kościeju Nieśmiertelnym skończywszy) autorka opisała z jednakową precyzją, wszystkim poświęciła tyle samo uwagi. Każdej z nich nadała odrębne cechy i każda z nich ma swoją własną, interesującą przeszłość. Sedia wprowadziła bohaterów do swojej opowieści stopniowo. Każdemu z nich poświęciła osobny rozdział lub osobny fragment. Wszyscy są nieszczęśliwi, cechuje ich apatia, bierność, rozczarowanie i przytłoczenie rzeczywistością. Moskwa opisana przez autorkę jest miastem zimnym i przygnębiającym. Świat podziemny emanuje zaś melancholią i zapomnieniem. Jest zamieszkany przez wypędzone bóstwa i ludzi, którzy szukają w nim schronienia.

Czy recenzja była pomocna?