Sfora - Przemysław Piotrowski - Książka | Gandalf.com.pl
SPRAWDŹ STATUS ZAMÓWIENIA
POMOC I KONTAKT
Ulubione
Kategorie

Sfora

Igor Brudny Tom 2

  • Promocja
    image-promocja
przeczytaj fragment przeczytaj fragment odsłuchaj fragment przeczytaj fragment

Sfora, Igor Brudny Tom 2 - opis produktu:

Zima. W lesie nieopodal Zielonej Góry odnaleziona zostaje ręka. Wstępne oględziny wskazują, że została ona odgryziona przez człowieka.
Atmosfera niepokoju w mieście narasta. W mediach pojawiają się pogłoski o grasującym w okolicach wilkołaku. Niedługo potem śledczy trafiają na zmasakrowane zwłoki zaginionej niedawno zakonnicy ofiara została zamordowana, a jej ciało rozszarpały wilki. Inspektor Romuald Czarnecki powołuje specjalną grupę dochodzeniowo-śledczą, w skład której wchodzą również Igor Brudny i Julia Zawadzka ze stołecznej policji. Talent i trudna przeszłość komisarza Brudnego po raz kolejny mogą okazać się nieocenione.
Mimo zdecydowanych działań śledztwo komplikuje się coraz bardziej. Brudny musi ustalić, czy sprawca ma jakiś związek z sierocińcem sióstr hieronimek, w którym sam się wychowywał. Łowy dopiero się zaczynają.

Więcej książek z serii Igor Brudny

Sfora - o czym jest książka?


Przed Tobą kolejna pozycja książkowa warta uwagi- Sfora, od Przemysław Piotrowski. Sfora spełnia wszystkie cechy swojego gatunku, przypadnie więc do gustu nawet tym najbardziej wymagającym czytelnikom. Jeśli zainteresowała Cię ta pozycja, sięgnij po inne tytuły autora- Przemysław Piotrowski. Nie będziesz żałował! Sfora i o wiele więcej tylko na Gandalf.com.pl!

Sfora - opinie


Jeśli nadal nie jesteś pewny książki Sfora, zapoznaj się z ocenami i recenzjami naszych klientów. Może oni przekonają Cię, że Sfora - Przemysław Piotrowski to pozycja warta Twojej uwagi. Po przeczytaniu książki Sfora nie zapomnij zostawić swojej recenzji i wziąć udziału w konkursie! Wybierz książkę Sfora, sprawdź inne tytuły, których autorem jest Przemysław Piotrowski i przeczytaj biografię. To wszystko tylko na Gandalf.com.pl!
Zobacz pozostałe recenzje!

Książka Sfora Igor Brudny Tom 2, pochodzi z wydawnictwa Czarna Owca. Autorem książki jest Przemysław Piotrowski. Należy do gatunków: sensacja, kryminał, thriller, polskie thrillery. Książka Sfora liczy 536 stron. Jej wymiary to 135x210. Oprawa jest miękka. Sfora jest częścią serii Igor Brudny. Publikacja dostępna jest również w formie elektronicznej.
S
Szczegóły
Dział: Książki
Promocje: Dzień Chłopaka
Kategoria: sensacja,  kryminał,  thriller,  polskie thrillery
Wydawnictwo: Czarna Owca
Oprawa: miękka
Okładka: miękka
Wymiary: 135x210
Ilość stron: 536
ISBN: 9788381436045
Wprowadzono: 12.08.2020

Książkowe bestsellery z tych samych kategorii

-30% Nowość Tajemnice Fleat House Bestseller Tajemnice Fleat House
Tajemnice Fleat House 32,13 zł 45.91
Dodaj do koszyka
-27% Nowość Gniewa Bestseller Gniewa
Gniewa 32,84 zł 44.99
Dodaj do koszyka
-22% Bestseller Czerwona ziemia
Czerwona ziemia 35,87 zł 45.99
Dodaj do koszyka
-28% Bestseller W pogoni za nazistą
W pogoni za nazistą Tom 1 32,33 zł 44.90
Dodaj do koszyka

Przemysław Piotrowski - przeczytaj też

-35% Zapowiedź Bagno
-23%
-23%
Krew z krwi 30,70 zł 39.88
Dodaj do koszyka
-32% Bestseller Matnia
Matnia 27,20 zł 39.99
Dodaj do koszyka
-25%
-23%
Sfora 34,64 zł 44.99
Dodaj do koszyka
-32% Bestseller Zaraza

RECENZJE - książki - Sfora, Igor Brudny Tom 2 - Przemysław Piotrowski

Zaloguj się i napisz recenzję - co tydzień do wygrania kod wart 50 zł, darmowa dostawa i punkty Klienta.

4.9/5 ( 19 ocen )
  • 5
    18
  • 4
    1
  • 3
    0
  • 2
    0
  • 1
    0

Wpisz swoje imię lub nick:
Oceń produkt:
Napisz oryginalną recenzję:

Alicja Kopczyńska.

ilość recenzji:222

1-10-2021 21:27

O Brudnego po raz drugi dopomina się przeszłość. W Zielonej Górze trup ściele się gęsto. Tym razem odnalezione zostaje ręka. Ślady wskazują, ze została odgryziona przez człowieka, ale zeznania świadków mówią o wilkołaku...
Kolejne odnalezione ciało zostało rozszarpane przez wilki.
Śledztwa nie ułatwia grasująca po lasach sfora.
W jakim kierunku potoczy się śledztwo i co znowu ma z tym wspólnego komisarz z Warszawy?

Początkowo wydawało mi się, ze autor odpłynął w fantastykę????punkt dla ... za wyprowadzenie czytelnika w pole????
Obecność wilków wprowadza sporo emocji i niepokoju. Akcja jest płynna, ale fabula jest pełna elementów, które zaskakują.
Główny bohater wkurza niesamowicie, miota się, sam nie wie czego chce od życia. Jego zachowanie jest czasami trochę irytujące. Zwłaszcza tu na myśli Julkę i Oksane ??????? dla mnie sprawa jest prosta????albo w prawo albo w lewo...

Autor umiejętnie wodzi czytelnika za nos przez całą historię, żeby na koniec przygnieść nas ciężkim zakończeniem.
Całość jest zaskakująca. Finalnie wcale nie wydaje mi się gorsza od poprzedniej części.

Czy recenzja była pomocna?

[email protected]

ilość recenzji:10

21-09-2021 18:57

Po przeczytaniu pierwszej części trylogii Pana Piotrowskiego byłam przekonana, że kolejne części wypadną już słabiej.. Bo jak przebić coś tak dobrego? Autor jednak stanął na wysokości zadania i "Sfora" wzbudziła we mnie jeszcze więcej emocji i ciar, przez co książka stała się totalnie nieodkładalna.

Już od pierwszych stron byłam zaskoczona fabułą - motyw wilkołaka w kryminałach to coś, z czym zdarzyło mi się spotkać po raz pierwszy. Było to poprowadzone w tak świetny i wciągający sposób, że zatraciłam się już w pierwszych stronach. Dodając do tego Igora Brudnego i jego mroczną przeszłość, Pan Przemysław zaserwował nam kawał szalenie dobrego kryminału. Książki pełnej niepokoju i namacalnego lęku, który z łatwością można było odczuć wspólnie z bohaterami.

Siadając do książki przed snem, absolutnie nie spodziewałam się, że zakończenie nie pozwoli mi zasnąć. A tak właśnie się stało- napięcie sięgnęło zenitu i nic nie mogło mnie zmusić mnie do odłożenia książki, dopóki nie przewróciłam ostatniej strony.

Czy recenzja była pomocna?

Katarzyna

ilość recenzji:13

2-05-2021 17:44

Sfora to kontynuacja trylogii o komisarzu Brudnym. Z pierwszą częścią "Piętnem" tak średnio się polubiliśmy. Jakoś mi się tak dłużyło czytanie i nie przemówił do mnie ten wątek. Druga część jest wyśmienita. Według mnie o niebo lepsza od pierwszej.
Autor przedstawia wydarzenia w realny do bólu sposób. Policjanci nie mają nadprzyrodzonych zdolności i nie są nieśmiertelni, nie są wyidealizowani. Podobało mi się to.
Komisarz Brudny ponownie zostaje wciągnięty w śledztwo, które nie jest mu na rękę. Ponowie próbuje rozliczyć się z przeszłością. Jak mu to wyjdzie i czy uda się w końcu zamknąć tak niechciany w życiu rozdział? przekonajcie się sami.
I jak z pierwszą częścią mi nie było po drodze to polecam ogromnie, bo całość jest tak bardzo klimatyczna, że szkoda byłoby sobie tego odmawiać. Postacie są stworzone idealnie, realistycznie. Książka trzyma w napięciu i w charakterystyczny sobie sposób kończy się tak, że od razu sięgnęłam po kontynuację.
Drogi Autorze, zostaję wierną fanką bo tak fantastycznej fabuły jeszcze nie spotkałam.

Czy recenzja była pomocna?

ANNA

ilość recenzji:473

7-04-2021 21:05

Nie ma to, jak ponownie odkrywać z największą przyjemnością kolejne kryminalne zagadki z udziałem komisarza Igora Brudnego, Julii Zawadzkiej, inspektora Romualda Czarnieckiego, którzy to muszą się zmierzyć z dokonanymi trudnymi morderstwami.

Dzięki temu, że poznaliśmy losy komisarza Igora Brudnego, w cyklu: Igor Brudny (tom), jako głównego bohatera mającego w sobie wiele cech pozytywnych, a w tym potrafi intensywnie, logicznie myśleć w pojedynku sam ze sobą lub działać wspólnymi siłami na czele z kolegami i koleżankami ? dział kryminologiczny pozyskuje barwnie skonstruowany plan pracy w celu jego pełnej realizacji.

Z największą przyjemnością przeczytałam II część kryminału z cyklu: Igor Brudny (tom 2) autorstwa Pana Przemysława Piotrowskiego pt. Sfora ze względu na to, że chciałam oczami własnej wyobraźni zobaczyć ulubionych bohaterów w nowej przygotowanej dla nich akcji, poczuć wraz z nimi dreszczyk emocji, którzy skrywają ciekawie dobrany przez autora charakter, które tak bardzo polubiłam i uważam, że są oni w dalszym jego ciągu warci poznania.

Tym razem misję zagadki kryminalnej do rozwiązania nie mają łatwej, gdyż zawiera ona wiele niepełnych skomplikowanych tajemnic, ale czy wystarczy im na tyle sił, aby jej do samego końca podołać?

Nie ukrywam tego faktu, że czytając, ten oto kryminał autor daje wiele do myślenia swoim czytelnikom oraz potrafi zadbać, aby każdy zamieszczony w nim opisany wątek był, bardzo dokładnie przemyślany używając, do tego analiz korzystając, przy tym ze świetnej znajomości psychologicznej kryminologicznej przy możliwości trafnej konstrukcji przedstawienia w wielu nieprzewidzianych sytuacji dla bohaterów dając im wiele możliwości realizowania się zawodowo z naciskiem, że muszą, podjąć z czasem niełatwe dla nich decyzje mając na względzie odpowiedzialność i szybkość w powierzonych przez przełożonych zadaniach.

Przyznam, że bardzo spodobało mi się w przedstawionych tekstach dialogowych poczucie humoru, którego nie zabrakło, pomimo że nie zawsze nadarzały się takie sytuacje z racji powagi, w której znajdowali się wszyscy występującym w tym kryminale bohaterowie.

Kryminał ten składa się 60 rozdziałów napisanych językiem zrozumiałym z użyciem omówionych w nich kryminologicznych zagadnień dotyczących przebiegu rozwiązywania głównej zagadki.

Moim zdaniem każdy z czytelników zapoznający się z twórczością Pana Przemysława Piotrowskiego polubi go, gdyż ma niezwykłe możliwości do tworzenia nowych sytuacji, w których jego bohaterowie dają mocno o sobie znać nie tylko w zachowaniu, ale po tym, że w chwilach, kiedy trzeba, się zjednoczyć to umieją, się wzajemnie wspierać zapominając o tym, co było kiedyś.

Zwróciłam, szczególną uwagę również na wyjaśniony aspekt zamieszczony na samym końcu tego kryminału dodane są słowa od autora, podziękowania, że Pan Przemysław Piotrowski ma ogromny szacunek do osób, dzięki którym powstają jego książki oraz do czytelnika, który poniekąd uczestniczy, w losach jego bohaterów dziękując mu przy okazji, że mógł przeczytać jego książkę.


Czy kolejny raz pomoc komisarza Igor Brudny wraz ze zespołem na czele rozwiążą zagadkę i jaki będzie, jej końcowy finał warto, się o tym przekonać czytając go?

Czy recenzja była pomocna?

Matka.nerd

ilość recenzji:111

25-01-2021 22:07

Czy można popełnić dwie dobre książki z rzędu? Owszem, można!
Piałam już z zachwytu nad "Piętnem", wiecie więc, że miałam co do części drugiej duże oczekiwania. Już sam epilog zapowiadał kolejną ciekawą i nieoczywistą. sprawę.
Muszę przyznać, że miałam ciarki!
"Sfora" ma absolutnie niesamowity klimat, bardzo mroczny, mroźny i gęsty. Zagadka kryminalna to absolutny sztos! Zupełnie się tego nie spodziewałam. Myślę, że jest jeszcze lepsza, niż w części pierwszej. Doskonale połączone wątki sprawiają, że "Piętno" i "Sfora" zamykają się w doskonałą całość.
Pomimo, że autor rozwiązanie podrzuca nam już w połowie książki, do końca możemy czuć dreszcz niepewności. Akcja nie zwalnia tempa do ostatnich stron.
Nie mogę jednak nie wspomnieć o czymś, co sprawiało, że wywracałam oczami - kobiece kreacje. Jeżu drogi, jaka Oksana jest denerwująca! Dawno nie widziałam tak infantylnej postaci. Mam nadzieje, ze to już koniec jej związku z Igorem bo nie zniese.
Julia Zawadzka w poprzedniej części sprawiała wrażenie kobiety "z jajami" nieugiętej, odważnej. Tutaj jednak widzimy napaloną małolatę, która łasi się do Brudnego jak kotka w rui. Miałam ochotę ja trzepnąć i powiedzieć "Miejże godność, kobieto.". Było z jej udziałem kilka żenujących fragmentów. Chwilami jest mi jej żal, jednak po kobiecie tego pokroju spodziewałam się większej klasy.
Mam nadzieję, że w kolejnej części wszystko wróci do normy a miłosne dramaty znajdą satysfakcjonujący finał.
Epilog zapowiada świetną kontynuację, na którą czekam z niecierpliwością!
Kolejna świetna książka, którą serdecznie polecam.

Czy recenzja była pomocna?

justus_reads

ilość recenzji:284

19-01-2021 11:32

Kolejne spotkanie z Przemysławem Piotrowskim zaliczam do udanych. Po raz kolejny się nie zawiodłam, a wręcz jestem zachwycona. Może nie tak bardzo jak przy lekturze ?Piętna?, ale uważam, że ?Sfora? również jest genialna.

Zielona Góra znów będzie potrzebować interwencji Igora Brudnego. Tym razem w lesie zostaje znaleziona czyjaś ręka. Okazuje się, że została ona odgryziona. Z początku sprawę przypisuje się wilkom, które podobno grasują w lesie. Po wstępnych oględzinach, wszyscy są w szoku, bowiem ręka tak naprawdę została odgryziona przez człowieka! W mieście niesie się plotka, że w lesie grasuje wilkołak? gdy jakiś czas później zostają znalezione rozszarpane zwłoki zakonnicy, sprawa staje się coraz bardziej poważna..

Książkę pochłonęłam w dwa dni! Z każdą kolejną stroną historia była coraz ciekawsza. Tutaj co chwile coś się dzieje, nie ma miejsca na nudne opisy, które nie wnoszą nic do sprawy. Powroty do przeszłości Igora, mocno mnie momentami szokowały, a nawet niektóre przyprawiały o ciarki na plecach. Nie spodziewałam się kompletnie, że cała ta historia będzie mieć takie zakończenie. Autor naprawdę stworzył coś genialnego, przez co dosłownie się płynie, pomimo tej ogromnej ilości stron! Czasami miałam wrażenie, że sama uczestniczę w tym śledztwie i nawet jeżdżę z nimi na miejsca zbrodni ? tak świetnie było to wszystko opisane, że dosłownie czułam się jakbym była ?w środku? tej książki.

Przez cały czas książka trzyma w napięciu! Opisy są czasami przerażające, a i oddech wilków można momentami wyczuć na karku ;) a sam wilkołak? trochę z początku nie mogłam się do niego przekonać, ale im dalej tym było coraz lepiej. Przede mną jeszcze ?Cherub?, który według większości czytelników jest najlepszą książka z całej trylogii ? no cóż, musze sama się przekonać, bowiem epilog ?Sfory? już wzbudził moje zainteresowanie, a Wasze recenzje tym bardziej ;) już nie mogę się doczekać kolejnej sprawy Igora i Julii!

Czy recenzja była pomocna?

lukrecja84

ilość recenzji:318

3-12-2020 14:32

Łowy dopiero się zaczynają?. Czy wierzycie w istnienie wilkołaków? Czy człowiek może upodobnić się do wilka? Przerażająca historia opisana w powieści Przemysława Piotrowskiego?. ?Sfora? zabierze was do samego piekła na Ziemi. Czytasz i się boisz? Ginie zakonnica ?. Znaleziono rękę ? wygląda jak pogryziona przez wilka. Tylko czy to był wilk? Co tam się wydarzyło? Czy odnajdą ciało siostry zakonnej? Czy będzie więcej niezidentyfikowanych zwłok? Czy w lesie faktycznie poluje wataha wilków? Mrok ukryty w tej powieści, zło które czyha na każdym kroku i zakończenie wbijają w fotel. Autor ma dobrą fantazję. Czy w lesie faktycznie grasuje wilkołak ? czy prawda jest bardziej brutalna? Inspektor Romuald Czarnecki, komisarz Igor Brudny oraz Julia Zawadzka próbują rozwikłać tą zagadkę. Czy im się uda złapać sadystycznego mordercę? Co z tym wspólnego mają ukryte katakumby?
Przerażająco dobry kryminał. Uwielbiam ten dreszczyk emocji. To dochodzenie do prawdy, która nie zawsze jest prosta?. Ta książka wciąga od samego początku. Jest to druga część niesamowitej trylogii. Czytaliście ?Piętno?? Jeżeli nie, to nie martwcie się. Ja też jeszcze nie czytałam. Mimo wszystko odnalazłam się w historii opisanej w ?Sforze?. Śmiało mogę napisać, że czytanie tej książki to była dla mnie sama przyjemność. Muszę sięgnąć po pierwszą część. Niedawno swoją premierę miała trzecia i ostatnia część "Cherub". Zachęcam was do przeczytania Sfora ..????????
Lubicie się bać? Ta książka jest napisana specjalnie dla was. Przemysław Piotrowski - profil autorski gratuluję pomysłu na trylogię... ????????
Czytaliście "Sforę"? Co o niej myślicie? Macie w planach ją przeczytać?

Polecam, polecam, polecam i jeszcze raz polecam.

Czy recenzja była pomocna?

ksiazkipaniinformatyk

ilość recenzji:100

13-11-2020 08:58

W Zielonej Górze narasta atmosfera niepokoju. Wszystko zaczyna się od znalezienia w lesie samotnej ręki, a następnie zmasakrowanego ciała zaginionej zakonnicy. W mediach zaczynają krążyć plotki o wilkołaku i jego wilczej sforze. Całą sprawą zajmie się Romuald Czarnecki wraz ze swoją ekipą, w której i tym razem znajdzie się Igor Brudny i Julia Zawadzka. Talent i przeszłość Brudnego kolejny raz okaże się nieocenioną pomocą.

?Piętno? Przemysława Piotrowskiego zrobiło na mnie ogromne wrażenie, tym samym stawiając poprzeczkę bardzo wysoko. ?Sfora? jest utrzymana w bardzo podobnym klimacie ? mrocznym, wzbudzającym niepokój, ciekawość? Dokładnie tego spodziewałam się, sięgając po tę książkę. Miałam okazję spotkać się z poznanymi już bohaterami, śledzić ich poczynania i jeszcze bardziej zacieśnić z nimi więź. Moim faworytem w dalszym ciągu pozostaje Igor Brudny i jego nieszablonowe myślenie. Akcja całej powieści jest bardzo przemyślana i dosyć dynamiczna, nie nudziłam się ani przez chwilę. Podziwiam autora za talent do prowadzenia fabuły i logiki, z jaką łączy ze sobą wszystkie wątki. Tajemniczy wilkołak nie raz sprawił, że na mojej twarzy pojawił się grymas obrzydzenia. Rzekłabym jednak, że ?Sfora? jest trochę mniej krwawa od ?Piętna?, ale nie mniej trzymająca w napięciu. Ta historia obudziła we mnie naprawdę wiele emocji! Znalazłam w niej jednak dwie rzeczy, do których muszę się odrobinkę przyczepić. Jedną z nich jest wątek hieronimek. Szczerze mówiąc, miałam nadzieję, że tym razem opowieść potoczy się w trochę innym kierunku, choć jak się okazało, przeszłość Brudnego to nadal niewyczerpany temat. Druga sprawa to zakończenie. Wszystko, co do niego prowadziło, zbudowało we mnie oczekiwanie na coś naprawdę wielkiego. Sam finał potoczył się tak szybko, że nie zdążyłam tego aż tak bardzo przeżyć. Nie zmienia to faktu, że nadal lubię się ze stylem autora, dzięki któremu przez jego dosyć długie książki, płynie się naprawdę szybko. Polecam ?Sforę?, jest niesamowita (nawet mimo tych dwóch niuansów, o których wspomniałam)! Z pewnością wzbudzi w Was dreszczyk emocji!

Czy recenzja była pomocna?

Sfora

ilość recenzji:40070

7-10-2020 12:20

Po rewelacyjnym Piętnie nie mogłam doczekać się momentu, kiedy będę mogła ponownie spotkać się z piórem pana Piotrowskiego. Kiedy więc Sfora znalazła się już w moich rękach, trochę nie dowierzałam, że ją już mam, a trochę też zwlekałam z przeczytaniem tej pozycji. Dlaczego? Otóż nie chciałam od razu zabierać się za książkę, która z pewnością będzie bardzo dobra, bo tę przyjemność mogę zostawić sobie na później. No ale w końcu przeczytałam tę książkę i za chwilę zdradzę Wam, co o niej sądzę.

Jest zima, dookoła biały puch. Nikt nie spodziewa się, że w okolicach Zielonej Góry czai się prawdziwa bestia, która gotowa jest w każdej chwili wyruszyć na łowy. W lesie znaleziono rękę - pozostawioną samą sobie. Wszystko wskazuje na to, że została ona odgryziona przez... człowieka. Niepokój narasta, mieszkańcy boją się coraz bardziej. Niedługo później policjanci odnajdują zmasakrowane zwłoki zakonnicy, która została zamordowana i rozszarpana przez wilki. Inspektor Czarnecki powołuje specjalną grupę dochodzeniową, w skład której wchodzi i Igor Brudny. Nikt nie spodziewa się, z czym przyjdzie im się zmierzyć oraz że przeszłość Brudnego ponownie okaże się bardzo pomocna.

Nie będę oryginalna i w zasadzie powtórzę swoje słowa na temat głównego bohatera. Igor Brudny to bardzo charakterystyczna, ciekawa i nawet całkiem sympatyczna postać. Jako komisarz musi być silny, odważny i gotowy do działania - taki właśnie jest. Jego przeszłość nie jest kolorowa i ponownie wzbudziła we mnie smutek, żal i przygnębienie. Autor jednak pokazuje, że Igor mimo tych przykrych sytuacji, jakie go spotkały, potrafił wyjść na prostą i odbudować swoje życie tak, by było one dla niego dobre.

W Sforze po raz kolejny autor przytacza wątek sióstr Hieronimek, które pod pretekstem wypełniania woli Boga, znęcały się nad swoimi podopiecznymi. Nadal jest on ciekawie prowadzony, nadal wzbudza on przerażenie i obrzydzenie takim zachowaniem. Przemysław Piotrowski zdecydowanie zasługuje tutaj na dużego plusa.

Jeśli chodzi o atmosferę, która towarzyszy tej historii, jest ona idealna wręcz na długie i ciemne wieczory. Dlaczego? Pomyślcie sami ? ciemny, mroczny las, wycie do księżyca, a dookoła niemalże pustka. Tworzy to niesamowity klimat, który sprawia, że włoski na ciele stają dęba. Przyznaję się bez bicia, że również i ja miewałam momenty, kiedy historia przedstawiona w Sforze zbyt mocno działała na moją wyobraźnię. No ale cóż, nie będę mówić, że to wada ? jest to wręcz ogromna zaleta tej powieści.

Jednakże nie mogłoby być tak kolorowo do samego końca. Przyznam szczerze, że choć nie mogłam doczekać się lektury tej pozycji, a początek wbił mnie w fotel, to przez pierwszą połowę książki ciężko mi się ją czytało. Nie dlatego, że autor źle coś napisał lub historia była nudna. Prawdopodobnie wynika to raczej z tego, że po tę pozycję sięgnęłam nie w porę. Gdybym może zaczęła czytać ją chwilę później, to weszłabym w tę historię całą sobą i mogłabym całkowicie się w niej pochłonąć. W tym przypadku jednak niestety tak nie było, choć nadal nie mogę napisać, że Sfora to bubel.

Jeżeli poszukujecie dobrej, ciekawej i świetnie napisanej powieści, w której nie zabraknie miejsca dla strachu, niepewności oraz najciemniejszego mroku ? Sfora musi znaleźć się na Waszej półce. Ja z kolei czekam teraz na tom trzeci, który mam wrażenie, że pochłonie mnie już w stu procentach.

Czy recenzja była pomocna?

Paola

ilość recenzji:148

13-09-2020 16:07

Po przeczytaniu prologu na wstępie książki przepadłam bez reszty, autor po raz kolejny sprawił, że nie mogłam oderwać się od czytania. Po przeczytaniu ?Piętna? nie mogłam się doczekać kolejnej części, zastanawiałam się czym autor jeszcze zaskoczy czytelnika, skoro ?Piętno? jest genialną powieścią to czy ?Sfora? będzie mu dorównywać, jak się okazuje książka jest genialna. Czasami w seriach jest tak, że tylko pierwsza część jest dobra a reszta już jest daleko w tyle. Intryga jest tu tak genialnie skonstruowana, że czytelnik do samego końca nie wie jakie rozwiązanie będą miały poszczególne wątki. W serii z komisarzem Brudnym wszystko jest na odpowiednim poziomie, zarówno pierwsza część jak i druga są super dopracowane, fabuła sprawia że czytelnikowi jeży się włos na karku i ciarki przechodzą prawie przy każdym rozdziale. Książka od pierwszej strony trzyma w napięciu, chociaż od początku wiemy kim jest morderca i nie wydaje się on być do końca człowiekiem, pomimo pozostawionych śladów, zdaje się być nieuchwytny, duża dawke emocji dają poszukiwania sprawcy oraz uratowanie jego kolejnych ofiar przed straszną śmiercią. Odczucia bohaterów i niezwykle ciekawe opisy miejsc oraz akcji pozwalają na własnej skórze odczuć strach zarówno ofiar jak i śledczych. Dużym plusem jest również to, że książkowe postaci zostały stworzone w bardzo realny sposób, a ich historia sprawia, że ma się wielką chęć czytać tę książkę. Fabuła genialne prowadzona przez całą powieść, dopracowane opisy zdarzeń, opisy atakujących wilków i strach jaki wzbudzają w bohaterach gdy zdają sobie sprawę o nadchodzącym zagrożeniu za każdym razem przyprawiały mnie o ciarki. Zimowy klimat, który sprawia że książka staje się jeszcze mroczniejsza, opisy brutalnych morderstw przerażają. Zakończenie, które wbija w fotel jest dopełnieniem perfekcji książki, a do tego mała zapowiedź na końcu odnośnie kolejnej części sprawia, że już nie mogę się jej doczekać. Okładka książki genialna tak jak w poprzedniej części oddająca całkowicie rys fabuły.

Czy recenzja była pomocna?

Dominika Stryszowska

ilość recenzji:368

6-09-2020 14:33

Kolejny raz muszę napisać - to było genialne! Byłam zachwycona pierwszym tomem i dalej uważam, że jest to jedna z lepszych powieści tego gatunku . Autor nie osiadł na laurach i "Sfora" jest jeszcze bardziej mroczna, nieprzewidywalna, wciągająca i okrutnie realna. To świetne połączenie kryminału, thrillera i tajemnicy zielonogórskiego sierocińca.

Mimo wątków obyczajowych, jest to kryminał z tych ciężkich i brutalnych. Będzie krew, okaleczenia, krwawe morderstwa i ślady prowadzące donikąd. Akcja toczy się dynamicznie, nie ma momentów nudy, czasem autor "hamuje" nas jakimś pobocznym wątkiem, ale tylko po to, by potem nas nim uderzyć. Wszystko jest spójne, dopracowane, a rozwiązanie zagadki logiczne i realne. Autor nie stroni od trudnych tematów, nie owija w bawełnę, a świetnie kreuje postacie o skrzywionej psychice. Mimo że to mocna powieść, to ubrana w lekki, swobodny i plastyczny styl.

Tej książki nie można odłożyć, nie można o niej zapomnieć i w chwili przeczytania ostatniego zdania, czeka się już na kontynuację. Ja już nie mogę się doczekać, bo zapowiada się równie dobrze jak poprzedniczki. Bardzo polecam.

Czy recenzja była pomocna?

Judyta

ilość recenzji:5

30-08-2020 11:41

Po przeczytaniu ?Pie?tna? wiedziałam, z?e be?dzie to jedna z lepszych ksia?z?ek, jakie przeczytam w tym roku ale to co autor zrobił pisza?c ?Sfore?? całkowicie przeszło moje oczekiwania.
Drugi tom serii jest tak cholernie dobry, z?e dosłownie nie jest moz?liwos?cia? sie? od niego oderwac?.
Na usta cisna? mi sie? tylko słowa uznania dla autora. ?Sfora? jest doskonale skonstruowanym kryminałem z dodatkowym ogromnym pakietem emocji.
Autor juz? od pierwszych stron zaczyna czarowac? a intryguja?c płynnie prowadzi czytelnika do samego kon?ca, gwarantuja?c nam przy tym sporo mroku i jeszcze wie?cej tajemnic, kto?re poznamy brna?c dalej w przeszłos?c? Igora Brudnego.
?Pie?tno? przeczytałam z zapartym tchem ale to włas?nie ?Sfora? porwała mnie całkowicie wrzucaja?c w brutalny s?wiat morderstw i strachu.
Ksia?z?ka mimo swojego mocnego charakteru jest s?wietnie napisana, a opisy okolicznos?ci i emocji towarzysza?cych bohaterom tylko dodaja? ksia?z?ce smaczku.

Czy recenzja była pomocna?

red_sonia

ilość recenzji:154

28-08-2020 15:05

Zastanawiałam się co będzie tematem ?Sfory?, która po samym tytule kojarzy się z wilkami. Skojarzenie okazało się słuszne, ale wykonanie przerosło wszelkie moje wyobrażenia. Jest makabrycznie, klimatycznie, groza wychodzi z każdej strony, potęgowana sprzyjającymi przestępcy warunkami pogodowymi. Coś, do czego każdy fan autora jest raczej przyzwyczajony, a jednak jest w niej coś nowego jeśli chodzi o kryminały, choć ?Sfora? już bardziej horrorem trąci ? motyw kanibalizmu, dla mnie nadal obcy, nie czytam i nie czytałam wielu takich powieści.

Jako że ?Sfora? jest kontynuacją ?Piętna? mamy tych samych bohaterów, Igora, Romualda i Julię, którzy kolejny raz ramię w ramię ? no powiedzmy, że prawie ? prowadzą śledztwo. Tym razem dotyczy zagadkowych zgonów wśród osób duchownych, zakonnic i księży. Brudny widzi powiązanie z sierocińcem hieronimek, jednak potrzebne są dowody, a tropy prowadzą do Gwidony. I choć zakonnica nie żyje, jednak jej duch stale jest obecny zarówno w życiu Igora, jak i murów sierocińca, które skrywają jeszcze wiele sekretów. Myślę, że ostatni tom z serii o Igorze zamknie je wszystkie. Polecam ?Sforę? i czekam na kolejne powieści Przemysława Piotrowskiego.

Czy recenzja była pomocna?

oczytanakryminolog

ilość recenzji:51

19-08-2020 20:07

Niedługo przed świętami Bożego Narodzenia w Zielonej Górze w brutalny sposób zostaje zamordowana zakonnica. Znaleziona zostaje także ludzka ręka, a na niej nietypowe ślady ? ludzkich zębów. Wyjątkowo niepokojące i problemowe dla śledztwa są krążące plotki, mówiące o grasującym nieopodal lasu wilkołaku. Zielonogórska policja pracuje niestrudzenie nad ujęciem kanibala, a do rozwiązania sprawy angażuje komisarza Igora Brudnego oraz podkomisarz Julię Zawadzką. Czy policjantom uda się ująć wygłodniałą bestię nim upoluje kolejną ofiarę?

?Sfora? dopracowana jest w każdym szczególe ? dojrzała, unikatowa narracja autora zgrabnie poprzeplatana z realistycznymi dialogami, znakomicie oddana praca śledczych i w końcu bardzo dobra fabuła, która trzyma czytelnika w napięciu do ostatnich stron. Najbardziej rzuca się w oczy doskonała konstrukcja bohaterów; tajemniczy i szorstki w obyciu Brudny, wyrafinowana i bezkompromisowa Winnicka oraz specyficzny, lubujący czarny humor Krzywicki. Inne postacie nie wywarły na mnie tak silnego wrażenia jak te powyżej, ale ich kreacja nadal była urzekająca. Chociaż okazjonalne idealizowanie Zawadzkiej odrobinę mnie irytowało.

Gdybym miała wskazać jakąkolwiek wadę tej pozycji musiałabym doszukiwać się jej na siłę, czego robić nie chcę. Jedyny minus zaserwowałam sobie sama. Bardzo żałuję, że sięgnęłam po drugą część z pominięciem pierwszej i przestrzegam Was przed popełnieniem tego samego błędu. W ?Sforze? znajduje się bardzo wiele odniesień do ?Piętna?, więc aby w pełni czerpać przyjemność z lektury polecam zacząć chronologicznie. Takie posunięcie pozwoli na bardziej świadome śledzenie fabuły i uniknięcie wielu niepotrzebnych pytań.

?Sfora? dostarczyła mi tego, czego oczekuję od kryminału ? świetną zagadkę, dobrze skonstruowanych bohaterów i dużo psychologicznej analizy postaci. Nie będzie przesadą jeżeli napiszę, że była to jedna z najlepszych pozycji, jakie przeczytałam w tym roku. Na uznanie zasługuje także genialna okładka autorstwa, która jest równie dobra jak treść książki. Rzekomo nie należy oceniać książki po okładce, ale w tym wypadku można zrobić wyjątek ????

Czy recenzja była pomocna?

Ewelina Wieczorek

ilość recenzji:111

18-08-2020 20:40

Przemysław Piotrowski wysoko postawił poprzeczkę po swoim "Piętnie", dlatego do Sfory podchodziłam z lekką dozą rezerwy. Bałam się, że cudowny, brutalno-krwawy klimat zmaleje, a autor już niczym nie będzie mnie w stanie zaskoczyć. Na szczęście cholernie się pomyliłam, bo to, co czytelnik otrzymuje w "Sforze", jest jeszcze mocniejsze oraz obrzydliwsze, a przez to prawie doskonałe.

Igor Brudny po rozwiązaniu sprawy mordercy z Nietkowa i jako-takim pogodzeniu się z przeszłością wraca do Warszawy. Tam jednak nie może pozbyć się dziwnych myśli, że temat nie został całkowicie zamknięty. Kiedy więc tylko nadarza się okazja, wraca do Zielonej Góry.

Wspomnianą okazją staje się znalezienie wygryzionej ludzkiej ręki, a później ciała zakonnicy Teresy - wyjedzonego od środka i to nie tylko przez sforę wilków, grasującą po lesie. Ręka jednak nie należy do zamordowanej, co może oznaczać albo kolejne zwłoki, albo prawie zwłoki, bo po utracie kończyny w tak brutalny sposób (oderwanie od ciała) bez pomocy lekarza szanse na przeżycie spadają niemal do zera. Ponadto po mieście i okolicznych wsiach zaczynają krążyć pogłoski o wilkołaku atakującym ofiary, w co ciężko uwierzyć, szczególnie śledczym prowadzącym sprawę.

Tym razem inspektor Romuald Czarnecki również zostaje głównodowodzącym, chociaż kolejne zwłoki, kręcenie się wokół własnego, że tak napiszę, ogona, kluczenie między poszlakami i ciągłe plotki o nadnaturalnym wilkołaku nie pomagają mu w budowaniu pewności siebie. Czarneckiego dopadają wątpliwości, które w zawodzie śledczego zwykle przynoszą więcej nieszczęścia niż pomocy.

Brudny poznaje coraz mroczniejsze sekrety siostry Gwidony (zakonnicy zajmującej się domem sierot w czasie, kiedy mieszkał tam Brudny), a pojawiająca się wściekłość koniecznie musi znaleźć swe ujście. Czarnecki szuka nie tylko mordercy, ale próbuje też za wszelką cenę sprawić, żeby żaden przeciek nie trafił do mediów. Bo teza, że wilkołak krąży po Zielonej Górze, raczej nie znajdzie zbyt wielu aprobujących i wzbudzi jedynie śmiech. Prawda o kanibalu w stanie morderczej furii, zjadającego ofiary na żywca wywoła z kolei ogromną panikę oraz strach. Choć czy nie lepiej wiedzieć, że chodząc po lesie można zostać pożartym?

W "Sforze" zostaniecie przygnieceni atmosferą i zbudowanym przez autora klimatem. Podczas czytania towarzyszy ciągły strach, niepewność oraz przede wszystkim poczucie obrzydzenia, co w tego typu lekturach jest największą zaletą.

Popełniający błędy, nieidealni bohaterowie z mnóstwem wad dodadzą powieści realizmu, bo jak wiadomo, nie istnieją ludzie nieomylni. Niesamowicie podobało mi się, jak śledczy kręcili się w kółko, często nie wiedząc, jakiej poszlaki się chwycić, by rozwiązać sprawę. Dzięki temu zabiegowi czytelnik też był jak ślepiec błąkający się po nieznanym terenie. Urzekła mnie również przemiana wewnętrzna, która dopadła Brudnego po wydarzeniach z Piętna.

Całą akcję oraz zakończenie dopięto na ostatni guzik. I chociaż udało mi się trafić z przypuszczeniami odnośnie tożsamości kanibala-wilkołaka, to genialność intrygi sprawiła, że moje "dokonanie" nie miało większego znaczenia. Bo choćbym połapała się nawet po paru pierwszych rozdziałach (co brzmi niemożliwie) i tak nie zaprzestałabym czytać. Uwierzcie mi, że jak tylko wpadniecie w wir wydarzeń, ciężko będzie się oderwać.

W kilku słowach podsumowania. "Sfora" to wysokich lotów kryminał, który polecam z całego serca. Mocno mroczny klimat, intrygująca sprawa, odkrywanie koszmarów przeszłości, kontrowersyjne wątki (księża pedofile, zakonnice sprzedające ciała wychowanków w celu zarobku) są zaledwie wierzchołkiem góry lodowej. Obok książek Piotrowskiego nie powinno się przejść obojętnie, dlatego jeśli będziecie mieli okazję, zdecydowanie sięgnijcie. Nie pożałujecie - daję swoją gwarancję jakości. :)

Czy recenzja była pomocna?

R

ilość recenzji:40070

12-08-2020 16:13

?Sfora?:
W mediach pojawiają się pogłoski o grasującym w okolicach wilkołaku. Niedługo potem śledczy trafiają na zmasakrowane zwłoki zaginionej niedawno zakonnicy ? ofiara została zamordowana, a jej ciało rozszarpały wilki. Inspektor Romuald Czarnecki powołuje specjalną grupę dochodzeniowo-śledczą, w skład której wchodzą również Igor Brudny i Julia Zawadzka ze stołecznej policji. Talent i trudna przeszłość komisarza Brudnego po raz kolejny mogą okazać się nieocenione.


Sfora już kiedyś była. Biegała po ekranach polskich kin w rodzimej produkcji która ? jak większość nadwiślańskich filmów ? trudno uznać za szczególnie udaną. Teraz mamy książkę. Zupełnie nie związaną z tamtą produkcją. I to książkę autentycznie świetną. Tym bardziej cieszy ten fakt, albowiem to druga powieść Przemysława Piotrowskiego jaką przeczytałem i jest nawet lepsza od ?Piętna?.
?Sfora? łączy wszystko co lubię w kryminałach, znacznie wybiegając poza ramy gatunku. Czyta się świetnie, zagadka jest fantastyczna ? jestem zadowolony. Polecam uwadze czytelników. Cieszy fakt że to nasz rodzimy pisarz.

Czy recenzja była pomocna?

CherryLadyReads

ilość recenzji:40070

11-08-2020 13:33

Miałam wielkie oczekiwania względem tej książki i nie zawiodłam się. Przemysław Piotrowski znów funduje nam powieść, która wciąga i przeraża zarazem. Bałam się, że ?Sfora? nie dorówna ?Piętnu?, a okazało się, że kontynuacja jest jeszcze bardziej mroczna i szokująca. Choć książki można czytać niezależnie od siebie, ja jednak polecam sięgnąć po nie według kolejności wydania. Pozwoli to lepiej zrozumieć prowadzone śledztwo i łączące je wątki, a także bardziej zrozumieć bohaterów i dostrzec ich przemianę. Ale nie martwcie się. Zarówno ?Piętno? jak i ?Sfora? jest warta poświęconego im czasu i dla miłośników krwawych kryminałów z przemyślaną fabułą jest to pozycja obowiązkowa!

Spokój po wydarzeniach z Zielonej Góry, gdy policja ścigała się z czasem by złapać seryjnego mordercę, nie trwa długo. W pobliskich lasach słychać wycie stada wilków, a zmasakrowane zwłoki zakonnicy budzą w społeczeństwie ogromny strach. Gdy ofiar pojawia się więcej, a na ich ciałach są ślady po ludzkich zębach, mieszkańcy zaczynają szeptać między sobą o wilkołaku, niektórzy twierdza nawet, że go widzieli. Ponieważ morderca atakuje osoby związane z instytucją Kościoła, Inspektor Czarnecki do swojego zespołu powołuje znów komisarza Brudnego. Choć z początku nic na to nie wskazuje, Igor czuje, że ta sprawa wiąże się z jego bolesnym dzieciństwem. To co odkryje okaże się jednak tylko górą lodową okrucieństwa, które rozgrywało się za murami ośrodka opiekuńczo-wychowawczego sióstr hieronimek. Ale jaki to ma związek z brutalnymi atakami i sforą wilków? Będzie musieli odkryć sami!

Jestem pełna podziwu, że autorowi udało się stworzyć tak skomplikowaną, ale zarazem spójną fabułę. Znów będziemy zmuszeni odkrywać przerażające tajemnice siostry Gwidony, której grzechy nadal dręczą jej wychowanków.
Bardzo podobało mi się tempo akcji. Czuć tę narastającą presję i naciski na policjantów, by zakończyć całą sprawę oraz bezradność funkcjonariuszy i ich ogromne przemęczenie, które prowadzi do popełnianych błędów.
Opisy dokonywanych morderstw są tak przedstawione, że prawie fizycznie czujemy ból ofiar i cuchnący oddech sprawcy. Nasze nerwy są napięte do granic możliwości, gdy towarzyszymy bohaterom w czynnościach mających na celu schwytanie bestii, wędrując przez ciemny i gęsty las.
Nasz główny bohater Igor Brudny, przeszedł lekką przemianę. I choć nadal jest to typ raczej zamknięty w sobie, to wydarzenia z poprzedniej części trochę złagodziły jego charakter. Tak jak w pierwszej części raczej byłam wobec niego nieufna, tak teraz jego troska o bliskich i pęknięcia w aspołecznej skorupie pozwoliły mi dojrzeć wrażliwego faceta.
Zakończenie funduje nam prawdziwy rollercoaster emocji i napięcia.

?Sfora? zdecydowanie trzyma poziom, a pomysłem na fabułę chyba nawet przewyższa ?Piętno?. Naprawdę bardzo dobry i mroczny kryminał, od którego nie sposób się oderwać. Mimo dość sporej objętości, książkę się wręcz pochłania! Gorąco polecam!

Czy recenzja była pomocna?

moniczyta

ilość recenzji:92

5-08-2020 20:11

Recenzja przedpremierowa!!! Premiera 12.08
Śledczy szukają wilkołaka. Bestia żywcem zjada ludzi, a szczególnie skupia się na wysłannikach Boga. Igor Brudny bez cienia wahania dołącza do obławy na potwora, który może mieć związek z jego demoniczną przeszłością.

Jeśli czekacie na tą pozycję, to teraz wam mogę już śmiało napisać, że warto. Fantastyczny pomysł, tym bardziej, że znam już zakończenie i wykorzystany przez autora wątek jest genialny. Miałam pewne podejrzenia, które po części się sprawdziły, ale i tak Pan Przemysław niesamowicie mnie zaskoczył. Pełna brutalnej akcji i brutalnych opisów fabuła nie pozwala się oderwać od czytania.

"Sfora" to kryminał, który możecie czytać niezależnie. Retrospekcje zostały wyjaśnione na tyle, by nie zakłócać odbioru czytelnikowi. Mimo to polecam rozpoczęcie tej przygody od "Piętna". Książka jest długa, ale nie znajdziecie w niej nic zbędnego. Przemyślenia bohaterów oraz opisy miejsc są niezwykle ciekawe i pomagają wczuć się w strach, którego doświadczają śledczy i ofiary. Właśnie tak - w trakcie czytania znajdziecie też kilka rozdziałów, które zostały poświęcone wilkałokowi i jego zdobyczom. Zakończenie było pełne sprzecznych emocji - strachu, złości, współczucia..., a dodatkowo w pełni wykorzystane. To pozycja, której bardzo długo nie zapomnę. Polecam wam serdecznie. Dziękuję ...

Czy recenzja była pomocna?