Niegrzeczne - Jacek Hołub - Książka | Gandalf.com.pl
Ulubione
Kategorie

Niegrzeczne (twarda)

Historie dzieci z ADHD, autyzmem i zespołem Aspergera

książka

Niegrzeczne, Historie dzieci z ADHD, autyzmem i zespołem Aspergera - opis produktu:

Małą Martą chciał się zająć ksiądz egzorcysta. Na rodziców awanturującego się Piotrka sąsiedzi nasyłają policję i pomoc społeczną. Matka autystycznego Mateusza usłyszała, że powinna go oddać do ośrodka. Aleś rozładowuje energię, ścigając się na rowerze. Tamara ma ADHD i świadectwa z czerwonym paskiem. Nastoletni Kacper z zespołem Aspergera był gnębiony w szkole. Dzieci i młodzież z widoczną niepełnosprawnością wywołują w nas empatię. Sprawne i zdrowe, ale zachowujące się nietypowo - agresywne, nadpobudliwe lub nieprzestrzegające norm społecznych - wzbudzają gniew i oburzenie. Postrzegamy je jak niewychowane i niekulturalne, a ich rodzice są w naszych oczach złymi matkami i ojcami. Krzywdzące oceny, brak zrozumienia i pomocy oraz próby wtłoczenia na siłę w wyznaczone przez nas ramy `normalności“ to codzienność moich bohaterek i bohaterów. `Ta książka nie jest źródłem wiedzy na temat ADHD i spektrum autyzmu. Nie zajmuję się w niej poszukiwaniem ich przyczyn, nie wskazuję najlepszych metod wychowawczych i terapii. To opowieść o dzieciach, ich rodzinach oraz o tym, jak z innością radzą sobie społeczeństwo, szkoła i instytucje.“ Jacek Hołub

Książka Niegrzeczne Historie dzieci z ADHD, autyzmem i zespołem Aspergera, pochodzi z wydawnictwa Czarne. Autorem książki jest Jacek Hołub. Należy do gatunków: literatura faktu i reportaż. Książka Niegrzeczne liczy 232 stron. Jej wymiary to 133x215. Oprawa jest twarda. Publikacja dostępna jest również w formie elektronicznej.
S
Szczegóły
  • Dział: Książki
  • Kategoria: literatura faktu i reportaż
  • Wydawnictwo: Czarne
  • Oprawa: twarda
  • Okładka: twarda
  • Wymiary: 133x215
  • Ilość stron: 232
  • ISBN: 9788380499621
  • Wprowadzono: 21.01.2020

Książkowe bestsellery z tych samych kategorii

Jacek Hołub - przeczytaj też

Recenzje
image Nie wiesz, czy kupić? Sprawdź recenzje
Książka
Niegrzeczne, Historie dzieci z ADHD, autyzmem i zespołem Aspergera

5/5 ( 3 oceny )
  • 5
    3
  • 4
    0
  • 3
    0
  • 2
    0
  • 1
    0

Zaloguj się i napisz recenzję na min. 700 znaków. Akceptując regulamin bierzesz udział w cotygodniowym plebiscycie. Do wygrania kupon 50 PLN i 15 punktów klienta.

imię, nazwisko lub nick:
Twoja ocena:
Twoja recenzja:
Wprowadź tekst z obrazka:

W przypadku naruszenia Regulaminu Twój wpis zostanie usunięty.

ilo99

4-05-2021 19:37

Książkę bardzo dobrze się czyta. Przede wszystkim ze względu na sprawne pióro autora. Historie również są przejmujące. Co więcej z reguły są przedstawione z punktu widzenia kilku osób. Autor rozmawia z rodzicami dziecka, z nauczycielem wspomagającym lub psychologiem opiniującym. Przejmujące jest to, że zarówno rodzice jak i dziecko mają utrudniony dostęp do specjalistów. Z reguły mijało kilka lat nim udało się zdiagnozować chorobę. A autyzm chorobą nie jest. Nie da się go wyleczyć, można jedynie sprawić, że dziecku będzie łatwiej funkcjonować w społeczeństwie. Jeśli chodzi o ADHD, to nie jest to nawet jednostka chorobowa, a uczniowi z taką diagnozą nie przysługuje nauczyciel wspomagający ani terapia. A przecież jest potrzebna. Co ciekawe, łatwiej o pomoc i zrozumienie systemu edukacji w małej miejscowości niż w stolicy. W Warszawie czas oczekiwania na diagnozę to nawet rok. Jak przez ten czas zmieni się pacjent nawet ciężko przypuszczać. Reportaż ciekawy, szkoda, że niewiele z niego wyniknie, aby poprawiło się bytowanie tych rodzin. A może się mylę. Polecam.

Czy recenzja była pomocna?

matematyk

6-04-2021 16:01

"Niegrzeczne, Historie dzieci z ADHD, autyzmem i zespołem Aspergera", to wspaniały reportaż. Opisuje życie rodzin z dziećmi dotkniętymi tymi zaburzeniami.
W książce zawarte są opowieści głównie matek dzieci z ADHD, autyzmem oraz zespołem Aspergera. Opowiadają one o wszystkich przeciwnościach z jakimi muszą się mierzyć każdego dnia, niechęć ludzi, krytyka oraz brak zrozumienia.
Oprócz matek mamy też wypowiedzi ojców, nauczycieli, pracowników poradni psychologiczno-pedagogicznej.
Wszystkie te wypowiedzi mocno dają do myślenia oraz poruszają. Szczególnie momenty, w których dowiadujemy się o tym, że często nawet najbliższa rodzina odrzuca dzieciaki z takimi zaburzeniami. Jako nauczyciela martwi mnie, że tak wiele szkół wciąż nie wspiera dzieci i rodziców.

Czy recenzja była pomocna?

CherryLadyReads

10-02-2020 19:00

?Niegrzeczne? to reportaż, który przybliża nam codzienne życie rodzin, w których wychowują się dzieci z zaburzeniami takimi jak ADHD, autyzm czy zespół Aspergera. Życia trudnego, bo pełnego łez, niepokoju o przyszłość i samodzielność swoich dzieci, strachu o zdrowie i życie rodzeństwa oraz swoje.
Książka to w dużej mierze, zbiór opowieści matek dzieci z zaburzeniami, ale znajdziemy tutaj również relację ojczyma chłopca z autyzmem, rozmowy prowadzone z pracownikami instytucji takich jak poradnia psychologiczno-pedagogiczna, z dyrektorką gimnazjum czy opowieść szesnastoletniego Kacpra z zespołem Aspergera. Wszystkie te historie są pełne emocji. Widać tytaniczną walkę matek o szczęście i zrozumienie potrzeb swoich dzieci. To one wykazują się większą cierpliwością, choć i im czasem brakuje siły. Mają pretensje do instytucji państwowych, że zostały z problemem same. I poniekąd tak jest. Nadal za mało pomocy państwo oferuje dzieciom z zaburzeniami, a najmniej wsparcia otrzymują osoby z ADHD.
Tutaj pretensje matek skierowane są również do szkół i nauczycieli, że nie realizują wszystkich zajęć wyszczególnionych w zaleceniach. Prawda jest taka, że takie zajęcia przewidziane są w zależności od otrzymanych środków od organu prowadzącego daną placówkę. I nie na wszystkie niestety starcza pieniędzy. To nie jest spowodowane niechęcią nauczycieli, a decyzjami podjętymi na wyższym szczeblu władzy.
Matki dzieci z zaburzeniami chcą by ich dzieci rozwijały się jak najlepiej. To często decyduje o wysłaniu ich do publicznych szkół, które nie są przygotowane na przejawiane przez nie zachowania. Duża grupa dzieci nie wpływa dobrze, na komfort osób z autyzmem. Sami rodzice opisywali sytuacje, gdy dziecko wpadało w złość i jeden nauczyciel, mający pod opieką pozostałe dzieci, nie jest w stanie nad nim zapanować. Nie dziwi mnie zatem zachowanie innych rodziców zaniepokojonych zdrowiem i życiem swoich pociech. Ale rozumiem też uczucia drugiej strony.

Temat zdecydowanie nie jest łatwy. Wzruszające były sytuacje, gdy znajomi, a nawet krewni odwracali się od rodziny, nie akceptując zachowania dziecka z zaburzeniami. Poczucie osamotnienia w takich rodzinach musi być ogromne.

Uważam, że bardzo dobrze, iż pojawiają się takie publikacje. Uświadamiają nam one, że nie zawsze rozwrzeszczane dziecko w sklepie, rzucające się na chodnik czy krzyczące w niebogłosy jest niewychowane. I pozwala nam zrozumieć, że nie matka jest winna takiemu stanu rzeczy. Dlatego starajmy się od razu nie oceniać i nie wydawać sądów, bo prawda może okazać się zupełnie inna niż my ją postrzegamy.

Czy recenzja była pomocna?