Nie pozwól światłu zgasnąć - Ewa Pirce - Książka | Gandalf.com.pl
Ulubione
Kategorie

Nie pozwól światłu zgasnąć (miękka)

Z muzyką do gwiazd Tom 1

książka

Nie pozwól światłu zgasnąć, Z muzyką do gwiazd Tom 1 - opis produktu:

Życie Nevena zostało zaplanowane, jeszcze zanim się urodził. Robił wszystko, co mu kazano, stosując się do rygorystycznych zasad. Kiedy jego rówieśnicy się bawili, on pobierał lekcje gry na wiolonczeli. Nieustanna izolacja od świata sprawiła, że chłopak się w sobie zamknął. Odarty z interakcji międzyludzkich, poświęcił się jedynej rzeczy, która jednocześnie dawała mu radość i wzbudzała nienawiść - muzyce. Dzięki ciężkiej pracy i licznym wyrzeczeniom osiągnął sukces - stał się jednym z najbardziej pożądanych wiolonczelistów na świecie.

Willow od dziecka była zakochana w balecie. Wspinała się na wyżyny, aż pewnego dnia jej kariera legła w gruzach. Doznała kontuzji, po której nigdy więcej nie mogła założyć point. Zdruzgotana nastolatka, ratunek odnalazła w namiastce baletu - muzyce klasycznej. Urzeczona występem młodego wiolonczelisty, postanowiła spróbować swoich sił w tej dziedzinie sztuki - rozpoczęła naukę gry na skrzypcach.

Losy Nevena i Willow przeplatały się parokrotnie. Dziewczyna nie znalazła w sobie jednak na tyle odwagi, żeby nawiązać kontakt ze swoim idolem. Natomiast skupiony na karierze muzycznej Neven, nie zwracał na nią uwagi.
Historia zmieniła bieg na scenie opery w Sindey, gdzie doszło do dramatycznych wydarzeń z udziałem Nevena i Wilhelminy. Połączyła ich wspólna tragedia, ale czy stanie się ona przepustką do zawarcia bliższej znajomości, a może nawet miłości?

`Z muzyką klasyczną jest tak, że można się w niej zakochać już po pierwszym dźwięku. I tak było w moim przypadku z twórczością Ewy Pirce - przepadłam już po pierwszych zdaniach. `Nie pozwól światłu zgasnąć` to kolejna odsłona ogromnego talentu Pirce. Tym razem autorka uderza w najczulsze zakamarki wrażliwej strony naszej duszy. Pełna ciepła, dojrzała opowieść o trudnej miłości dwóch niepokornych dusz, które z pozoru wszystko dzieli. Łączy ich miłość do muzyki, ale czy jedynie do muzyki? Z całego serca polecam!` - Anna Tuziak, autorka

`Ewa Pirce po raz kolejny zabiera nas w przepiękną i poruszającą podróż, gdzie muzyka klasyczna gra pierwsze skrzypce. Ta historia obudzi w Was coś wyjątkowego. Autorka, jak nikt inny, potrafi grać na uczuciach czytelnika w jedyny w swoim rodzaju sposób. Historia Nevena i Willow na długo pozostanie w Waszej pamięci! Gorąco polecam!` - Riva Scott, autorka

Książka Nie pozwól światłu zgasnąć Z muzyką do gwiazd Tom 1, pochodzi z wydawnictwa WasPos. Autorem książki jest Ewa Pirce. Należy do gatunków: literatura piękna, dla kobiet, powieść społeczno-obyczajowa, romans. Książka Nie pozwól światłu zgasnąć liczy 330 stron. Jej wymiary to 143x205. Oprawa jest miękka.
S
Szczegóły

Książkowe bestsellery z tych samych kategorii

  • -28%
Dziewczyna z Neapolu miękka
30,89 zł 42.90
Dodaj do koszyka
  • -30%
Dziki łubin Tom 2 miękka
31,50 zł 44.99
Dodaj do koszyka
  • -33%
Grube wióry miękka
26,80 zł 39.99
Dodaj do koszyka
  • -40%
Cymanowski chłód miękka
23,94 zł 39.90
Dodaj do koszyka
  • -41%
Wyjdź za mnie, kochanie miękka
23,54 zł 39.90
Dodaj do koszyka
  • -37%
Powrót z Bambuko miękka
25,14 zł 39.90
Dodaj do koszyka

Ewa Pirce - przeczytaj też

  • -18%
Córka pedofila miękka
28,63 zł 34.91
Dodaj do koszyka
  • -18%
Debeściara miękka
28,62 zł 34.90
Dodaj do koszyka
  • -4%
Dopóki nie zajdzie słońce Część 2 miękka
38,30 zł 39.90
Dodaj do koszyka
  • -52%
  • -10%
Obietnica miękka
34,92 zł 38.81
Dodaj do koszyka
  • -4%
Tu i teraz miękka
38,30 zł 39.90
Dodaj do koszyka
  • -4%
Zapisane w pamięci miękka
43,01 zł 44.80
Dodaj do koszyka

Polecane

  • -30%
Niech stanie się światłość Tom 0.5 twarda
38,43 zł 54.89
Dodaj do koszyka
  • -26%
Mój szef miękka
29,60 zł 39.99
Dodaj do koszyka
  • -34%
Narzeczona na dłużej Narzeczona Tom 2 miękka
26,33 zł 39.90
Dodaj do koszyka
  • -36%
Czas leczy rany miękka
25,54 zł 39.90
Dodaj do koszyka
  • -15%
Nieznajoma Osiedle Sielanka miękka
32,30 zł 38.00
Dodaj do koszyka
  • -36%

Recenzje
image Nie wiesz, czy kupić? Sprawdź recenzje
Książka
Nie pozwól światłu zgasnąć, Z muzyką do gwiazd Tom 1

5/5 ( 8 ocen )
    5
    8
    4
    0
    3
    0
    2
    0
    1
    0

Zaloguj się i napisz recenzję na min. 700 znaków. Akceptując regulamin bierzesz udział w cotygodniowym plebiscycie. Do wygrania kupon 50 PLN i 15 punktów klienta.

imię, nazwisko lub nick:
Twoja ocena:
Twoja recenzja:
Wprowadź tekst z obrazka:

W przypadku naruszenia Regulaminu Twój wpis zostanie usunięty.

Złotowłosa i Książki

  • 14-10-2020
  • 10:47

Życie trzydziestoczeroletniego Nevena Dalmatino to pasmo sukcesów. Od siedemnastu lat jest światowej sławy wiolonczelistą. Ale ta droga do sukcesu wcale do łatwych nie należała. Najpierw stracił rodziców a potem trafił do dziadków. O ile babcia była miłą i ciepłą osobą, tak dziadek był istnym tyranem. Przerzucił swoją pasję na wnuka. Ale sposoby, jakich się imał, by dosłownie wytresować wnuka wołały o pomstę do nieba. Ta tresura doprowadziła do nienawiści. Chłopak nie miał kontaktu z rówieśnikami, nie zna się więc na relacjach międzyludzkich. Stroni od ludzi. Zamknął się w skorupie i wszystkie emocje przekazuje właśnie muzyką. Pasją dwudziestopięcioletniej Wilhelminy Milburn był niegdyś balet. Kochała go całym sercem. Niestety w skutek okrutnego zrządzenia losu musiała porzucić marzenia. Ratunkiem zdaje się być muzyka klasyczna i skrzypce. To one ją ratują i dają nadzieję. Jej idolem jest Neven, którego w zaskakujących i szokujących okolicznościach w końcu będzie miała szansę poznać osobiście. Drogi dwójki doświadczonych przez życie ludzi przecinają się parokrotnie. Kolorowy ptak kontra zimny i sztywny niczym pal muzyk. Różni ich dosłownie wszystko. Czy mimo to znajdą wspólny język? Czy połączy ich coś więcej niż tylko pasja do muzyki klasycznej? Czy przeszłość faktycznie została już za nimi? Przeczytałam wszystkie wydane książki autorki - a troszkę ich już jest. Każda dostarcza mi nowych emocji i poznałam wielu wyjątkowych bohaterów. To jedna z moich ulubionych autorek. Uwielbiam jej pióro, styl i sposób przelewania myśli na papier. Na każdą kolejną powieść czekam z niecierpliwością. Jak tylko usłyszałam, że powstało coś z muzyką w tle, wiedziałam, że będę chciała koniecznie ją przeczytać, bowiem również kocham muzykę. Powieść miała być ponad sześciuset stronicową cegiełką ale całe szczęście, że została podzielona na pół i powstały dwa tomy. Dzięki temu mogłam pokochać dwie cudowne okładki. Poza tym lepiej się czyta mniejsze gabaryty. Same już okładki właśnie oddają klimat dylogii. Wkroczyłam do świata opery. Do pasji i miłości oraz bólu i nienawiści. Ewa Pirce wprowadziła mnie w świat bohaterów i pokazała jak należy go rozumieć. Pomysł na fabułę to strzał w dziesiątkę. Często pomijany a szkoda. Lektura jest naszpikowana fachowymi zwrotami. Widać, że autorka włożyła ogromną pracę. Akcja nie jest dynamiczna jak wody wodospadu i nie gna ciągle do przodu na najwyższych obrotach. Jaka jest? Tak jak sama muzyka klasyczna. Raz spokojna, chwilę później wchodzi na większą intensywność by za moment znowu spaść do szeptu. Dosłownie huśtawka emocjonalna. Miałam okazję pokonać sprintem krótką odległość, by za chwilę paść na trawę i spojrzeć w niebo. Był czas by przystanąć i zamyślić się. Zastanowić się nad wydarzeniami. A jest ich wbrew pozorom wiele. Moją uwagę od razu przyciągnął główny bohater. Doskonały w tym co robi. Chodząca perfekcja i pełen profesjonalizm. Z wielką pasją i oddaniem. Gra całym sobą. To jego jedyny sposób ukazania dręczących go emocji. Poważny, wiecznie smutny i sztywny. Bez jakichkolwiek radości. Ma swój świat, do którego nie dopuszcza nawet swoich fanów. Okrutne było to czego doświadczył jako dziecko i co go ukształtowało właśnie tak, a nie inaczej. Współczułam mu całym sercem. Obraz tego bohatera został dogłębnie przeanalizowany i rozłożony na czynniki pierwsze. Autorka tutaj odwaliła kawał dobrej roboty. Nie tak łatwo utrzymać w ryzach i wyznaczonym planie postać męską, która jest tak trudna. Każdy człowiek okazuje jakieś emocje a on nic. No poza złością. Ale czy można tak żyć? Osobiście nie spotkałam takiej osoby a Neven pobił wszystko. Brawo Ewa. Jestem w szoku. Za to postać Willow to taki rajski kolorowy ptak. Pełen radości, uśmiechu, czystej pasji i czerpania przyjemności nawet z najmniejszych drobnostek. Zaraża optymizmem. Od razu na mych ustach wykwitł uśmiech. W życiu nie powiedziałabym, że po tym co przeszłą potrafi tak silnie stanąć na nogach. Nie widać po niej tej traumy, jaką przeszła. Trzyma się jej dowcip i to kolejna rzecz, na którą zwróciłam uwagę. Tego jak autorka potrafiła wpleść tak dobrze mi znaną w innych jej książek ironię i humor w tę przepełnioną ciemnymi chmurami historię. Do samego końca książka trzymała w napięciu. Zaskakiwała i szokowała. Nie dawała chwili wytchnienia. Nawet sceny erotyczne były wywarzone. Odpowiednio współgrały z bohaterami. Jak zaczęłam czytać tak czytałam i czytałam aż dotarłam do finiszu. Bez odkładania lektury choćby na minutkę. I bardzo cieszę się z tego, że pod ręką miałam kontynuację, za którą mogłam od razu się zabrać. Emocje się we mnie kotłują. Nie spodziewałam się tak wyczerpującej historii, która ciężkością wydarzeń aż tak mocno mnie przygniecie. Zbieram szczękę z podłogi. Autorka zagrała na mych emocjach niczym sam wirtuoz. Niezwykle wzruszająca historia dwojga całkiem różnych ludzi. Przepełniona smutkiem, żalem i bólem ale z nadzieją na lepsze chwile. Pokazała świat muzyki klasycznej ze wszystkim jego urokami. Poznałam nietuzinkowych bohaterów i ich przeszłość. Główny bohater jest wyzuty z emocji. Nie umie odczytywać ich u innych. Za to główna bohaterka to taka iskiereczka. Choć oboje przeszli przez traumatyczne wydarzenia w przeszłości, tak na każdym z nich odcisnęły one inne piętno. Tą różnicę widać dosadnie. Autorka dopracowała to do ostatniej kropki. Oddała wszystko to, co mogło się tu znaleźć. Dzban został napełniony do ostatniej kropli. Jeśli chodzi o akcję to wystarczy włączyć jakikolwiek utwór klasyczny. Było romantycznie, było zaskakująco, było gorąco by za moment ostudzić wiadrem lodowatej wody, wzburzyć spokój i napełnić moje serce strachem oraz niepewnością. Pokochałam tę książkę. Autorka zapewniła mi emocjonalną huśtawkę. Ukazała piękno czystej miłości. Tego jak wychowanie wpływa na przyszłość. Dobitnie zostało przedstawione to, że nie należy oceniać człowieka po wyglądzie i zachowaniu, bowiem nigdy nie wiadomo co skrywa w sercu. Jeśli i Wy lubicie takie historie to śmiało czytajcie. Nie wahajcie się. Nie ma nad czym się zastanawiać. Ta historia jest prześliczna, mimo że strasznie bolesna i smutna. Polecam. 10/10

Czy recenzja była pomocna?

red_sonia

  • 13-10-2020
  • 16:52

?Nie pozwól światłu zgasnąć? bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła, bo do tej pory to jedyny romans, który czytałam, z przyjemnością. Tu jest cały wachlarz uczuć, znajdziemy nie tylko chemię między bohaterami, ale ukrywany ból, pasję, miłość do muzyki i tańca, zachwianie wiary w siebie, a także upór w dążeniu do realizacji własnych marzeń. Autorka z wyczuciem prowadzi bohaterów ku sobie, obserwowanie jak muzyka łączy Nevena i Willow było momentami wręcz magiczne, ale nie tylko oni są w tej powieści, tak naprawdę wszystko, co dzieje się wokół ma w wątkach miejsce, jest ważne i nie stanowi po prostu tła.

W ?Nie pozwól światłu zgasnąć? nie ma pseudodramatów, obrażania się, przewracania oczami i popularnych ?fochów?, czego najbardziej się obawiałam. Neven ujął mnie tym swoim staroświeckim sposobem bycia. Chłodny i zdystansowany pokazywał siebie w muzyce, Willow jego przeciwieństwo, optymistka mimo wszystko. Ja właśnie w ten nevenowy sposób postrzegam artystów, a charakter Willow to odzwierciedlenie wielu moich cech, może dlatego ta książka tak do mnie przemówiła? Nie, ona jest po prostu dobra. Jest w tej powieści konsekwencja, bohaterowie nie zmieniają się jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, bo na to potrzeba czasu, a nawet jeżeli chwilowo opuszczą gardę, to robią to zupełnie naturalnie. Polecam na jesienne wieczory, bo takie książki po prostu chce się czytać.

Czy recenzja była pomocna?

Izabela W

  • 9-10-2020
  • 11:52

Życie Nevena zostało zaplanowane, jeszcze zanim się urodził. Robił wszystko, co mu kazano, stosując się do rygorystycznych zasad. Kiedy jego rówieśnicy się bawili, on pobierał lekcje gry na wiolonczeli. Nieustanna izolacja od świata sprawiła, że chłopak się w sobie zamknął. Odarty z interakcji międzyludzkich, poświęcił się jedynej rzeczy, która jednocześnie dawała mu radość i wzbudzała nienawiść ? muzyce. Dzięki ciężkiej pracy i licznym wyrzeczeniom osiągnął sukces ? stał się jednym z najbardziej pożądanych wiolonczelistów na świecie.

Willow od dziecka była zakochana w balecie. Wspinała się na wyżyny, aż pewnego dnia jej kariera legła w gruzach. Doznała kontuzji, po której nigdy więcej nie mogła założyć point. Zdruzgotana nastolatka, ratunek odnalazła w namiastce baletu ? muzyce klasycznej. Urzeczona występem młodego wiolonczelisty, postanowiła spróbować swoich sił w tej dziedzinie sztuki ? rozpoczęła naukę gry na skrzypcach.

Losy Nevena i Willow przeplatały się parokrotnie. Dziewczyna nie znalazła w sobie jednak na tyle odwagi, żeby nawiązać kontakt ze swoim idolem. Natomiast skupiony na karierze muzycznej Neven, nie zwracał na nią uwagi.

Historia zmieniła bieg na scenie opery w Sindey, gdzie doszło do dramatycznych wydarzeń z udziałem Nevena i Wilhelminy. Połączyła ich wspólna tragedia, ale czy stanie się ona przepustką do zawarcia bliższej znajomości, a może nawet miłości?

"- Sprawiłaś, że jakaś część, którą dotychczas skrywałem przed światem, wydostała się na wolność, i wcale mi to nie przeszkadza (...) - Uczę się od ciebie, jak czuć i jak okazywać uczucia. Jeszcze wiele nauki przede mną, pewnych skrzywień prawdopodobnie nigdy się nie wyzbędę, ale poczyniłem pierwsze kroki ku zmianom."

"Nie pozwól światłu zgasnąć" jest pierwszym tomem cyklu Z muzyką do gwiazd. Nie miałam jeszcze okazji poznać pióra autorki, więc do końca nie widziałam z czym będę musiała się zmierzyć. Okładka z miejsca skradła moje serce.

Zachwycona jestem nie tylko oprawą, ale i zawartością. Chyba gdzieś podświadomie przygotowałam się, że będę miała do czynienia z mnóstwem scen seksu, erotyki itp. Jednak zostałam kompletnie zaskoczona pomysłem na fabułę oraz jej poprowadzeniem. Tu najistotniejsze okazało się to, co czuje człowiek, jakie ma potrzeby, pragnienia, marzenia, wady i niedoskonałości. Ale nie myślcie, że nie ma tu scen miłosnych. Oczywiście są, ale tak wysublimowane, zmysłowe, romantyczne... po prostu czysta maestria.

Autorka stworzyła bohaterów na zasadzie kontrastów i sprzecznych charakterów - złożonych, a jednocześnie inspirujących. Willow to nie żadna kolejna "szara myszka". Przeciwnie, to barwna młoda kobieta, która jak nikt inny może pochwalić się ciętą ripostą. Z kolei Neven intrygował mnie jak mało kto. To skryty, wyobcowany, zamknięty w sobie mężczyzna. Jestem pewna, że gdy tylko poznacie jego historię z miejsca go pokochacie. Dobrze wiecie jak uwielbiam pierwszoosobową narrację. To dzięki niej mogę lepiej wczuć się w położenie bohaterów, zrozumieć ich zachowanie, postępowanie, poznać myśli i uczucia. Towarzyszyć im w ich niepewności, smutku, strachu, bólu czy radości.

"Każda część mojego ciała drżała od nadmiaru emocji i wsiąkających w skórę dźwięków. Wyśpiewywałem w głowie poszczególne tonacje, których nie mogłem z siebie wyrzucić, mimo że cisnęły się na usta. Znowu stałem się kimś innym. Antynomią samego siebie. Kimś, kogo hołubiłem i nie cierpiałem."

Autorka nie stroni od trudnych tematów. Porusza problem psychicznego znęcania, utraconego dzieciństwa i marzeń. Wyraźnie widać porządne rozeznanie w temacie. Wszystko ma ręce i nogi, a do tego jest prawdziwe.

Ewa Pirce na kartach swojej powieści pokazała mi piękno muzyki klasycznej. Wyraźnie czuć wydźwięk pewnego rodzaju melancholii, liryzmu. Nie wiem, czy to zabieg celowy, czy tak wyszło, ale jest to piękne. Wszystko sugestywnie ubrała w niezapomniane emocje, a co najważniejsze, czytając gdzieś z boku stale słyszałam te utwory, które pojawiają się w playliście. Większość z nich znałam, a do Stjepana Hausera mam dosłownie słabość.

Historia ta udowadnia, że wszyscy zasługujemy na miłość. Pokazuje przewrotność losu oraz to, że nigdy niczego nie możemy być pewni. Życie bowiem jest nieprzewidywalne i nikt nie wie, jakie niespodzianki czekają na nas jutro. Dlatego trzeba doceniać każdy dany nam dzień, czerpać z niego garściami. Chyba każdy z nas wie, jak wielki wpływ ma przeszłość na teraźniejszość, gdy nie potrafimy pogodzić się z tym, co nas spotkało. Ważne jest wówczas rozliczenie i pogodzenie się z tym, co było. Jeśli tego nie zrobimy, niełatwo nam będzie ruszyć do przodu.

"Życie jest dostatecznie ciężkie, by zmartwiać się czymś, na co nie mamy wpływu. (?) Nie wiemy, kiedy przyjdzie nam się z nim pożegnać. Nie mamy pewności, czy plany, które bierzemy za pewnik, dojdą do skutku. I czy to, co dzisiaj wydaje się oczywiste, jutro też takie będzie."

"Nie pozwól światłu zgasnąć" to chwytająca za serce powieść, która gra na naszych uczuciach i emocjach. To historia o trudnej miłości, akceptacji, zrozumieniu, nauce bliskości z drugim człowiekiem, pasji. To książka z rodzaju tych, które trzeba chłonąć wszystkimi zmysłami!

...

Czy recenzja była pomocna?

Patrycja Dyr

  • 2-10-2020
  • 11:12

"Życie bez muzyki byłoby pomyłką" - stwierdził Nitzsche.
Zdaniem wielu naukowców, co zostało potwierdzone badaniami na pewno byłoby mniej zdrowe, szczęśliwe i barwne. Dla mnie byłoby takie bez muzyki i książek. Ta jest więc idealnym połączeniem. Wielu ludziom muzyka klasyczna kojarzy się ze sztywniactwem, wieczorowymi strojami, nudą, niewygodnymi krzesłami w operze czy filharmonii. W XXI wieku to bardzo krzywdząca i jakże błędna opinia. Dziś wbrew panującym stereotypom muzyka wykonywana przez orkiestry symfoniczne lub solistów grających na pianinie, skrzypcach czy wiolonczeli nie musi być i nie jest nudna. W gronie muzyków klasycznych są tacy, którzy chcąc się rozwijać, dzielić swym talentem, poczuć się, jak gwiazda rocka - eksperymentują łącząc style, albo aranżują znane wszystkim przeboje. Ogromnie się ucieszyłam, kiedy bohaterowie tej porywającej historii zagrali jedną z moich ulubionych piosenek Stinga ? Shape of my heart! Nie wiem, jak autorce się to udało, ale potrafiła przelać na papier szczęście, które wywoływała w nich gra oraz ekspresję i emocje odczuwane przez nich w tym momencie, w taki sposób, że udzieliły się mnie - czytelniczce. Choć mnie często, kiedy słucham muzyki wykonywanej na instrumentach klasycznych (obojętnie czy na żywo, czy z jakiegoś nośnika) towarzyszą ogromne emocje, wywołujące ciarki na ciele lub wyciskające z oka łzę. Wiem, wiem! To może być głupie, albo śmieszne, ale tak jest. Muzycy całe lata ćwiczą, dążą do perfekcji, by osiągnąć sukces i swą pełną pasji grą łamać bariery pomiędzy różnymi stylami i jej słuchaczami, by zachwycać i wywoływać w nich takie emocje. Wymaga to ogromnego wysiłku oraz wielu wyrzeczeń, a mimo to gra i muzyka wciąż są dla nich radością, pasją, siłą, sensem życia. Czasem, jak w przypadku naszego bohatera prócz tych wszystkich uczuć jednocześnie potrafi wzbudzać nienawiść.
On ? Neven Dalmatino; światowej sławy wiolonczelista, ekspresyjny jednocześnie introwertyczny młody mężczyzna, poza talentem, sławą i pieniędzmi robiący wrażenie również swą chorwacką atrakcyjnością fizyczną. Ona ? Willow Milburn; kiedyś zakochana w balecie, mimo młodego wieku mająca na swym koncie ogromne sukcesy i perspektywę światowej kariery przerwanej przez? Urzeczona młodym wiolonczelistą, który stał się jej idolem, postanawia spróbować sił w muzyce klasycznej, która jak wcześniej taniec, daje jej możliwość wyrażenia własnych emocji, osobowości, pozwala na autoekspresję.
Zamieniając pointy na skrzypce, podejmuje naukę w Królewskiej Akademii Muzycznej w Londynie. Choć ich losy przeplatały się parokrotnie, nigdy nie znalazła w sobie dość odwagi, by nawiązać z nim kontakt. Na pierwszy rzut oka różnią się od siebie pod każdym względem, a tak naprawdę łączy ich wiele. Dużo więcej niż miłość do muzyki i wspólna tragedia, do której doszło na scenie opery w Sidney.
Ewa Pirce w pierwszym tomie dylogii ? Nie pozwól światłu zgasnąć? zabiera nas w fascynujący, zarazem mroczny świat muzyki klasycznej. Ta dwójka nadaje książce ton, ale tak naprawdę wszyscy bohaterowie powieści nakreśleni są bardzo wyraźnie i nie mamy problemu z ich wyobrażeniem. Poznawali się, odkrywali swoją przeszłość, nie zdając sobie sprawy, jak wzajemnie sobie pomagają walczyć że skrywanymi głęboko demonami przeszłości, dzięki czemu my coraz bardziej zaczynamy rozumieć ich zachowania, decyzje lub sytuacje, w których się znaleźli. Od pierwszego spotkania rodzi się między nimi coś naprawdę wyjątkowego. Losy Nevena i Willow potwierdzają słuszności tezy o przyciąganiu się przeciwieństw i tej, że miłość otwiera na drugiego człowieka.
Ta lektura to niezwykłe przeżycie szafujące emocjami wylewającymi się z niej od pierwszych stron, jak dźwięki muzyki z ich instrumentów. Druga część zapowiada się na nieco inną, ale równie emocjonalną lekturę. Naprawdę świetna pozycja na jesienny wieczór, oderwanie się od rzeczywistości i bombardujących nas z każdej strony ponurych wiadomości.
Nie spodziewałam się zakończenia, jakie zaserwowała nam autorka, dlatego cieszę się, że mogę od razu sięgnąć po drugi tom, który w księgarniach ukaże się już za kilkanaście dni - już 16 października.
A ha! Koniecznie odsłuchajcie playlistę, którą inspirowała się Pani Ewa pisząc dylogię!

Czy recenzja była pomocna?

Blog Kto czyta książki - żyje podwójnie

  • 1-10-2020
  • 11:51

WIOLONCZELISTA I SKRZYPACZKA
Neven, z perspektywy którego poznajemy znaczną część tej historii, sporo w życiu poświęcił by zaleźć się tu, gdzie jest. Kiedy w dzieciństwie jego rówieśnicy beztrosko biegali po podwórku, on siedział skupiony na swoim celu. Trudno się dziwić, że muzyka zaczęła wyznaczać rytm jego codzienności, a on z wiolonczelą w dłoni stał się dla innych inspiracją. Willow, życzliwa duszyczka z burzą kolorowych włosów na głowie, nie poddaje się pomimo tego, że nieszczęśliwy wypadek odebrał jej niegdyś cel, jakbym był taniec. Kontuzja przekreśliła jej ukochany balet, ale ostatecznie nie ukradła sensu istnienia, który nagle pojawił się ukryty pod postacią skrzypiec. Bohaterowie powieści pochodzą z różnych światów i są na zupełnie innym etapie sukcesu, a jednak relacja, jaka pomiędzy nimi się rodzi daje poczucie braku granic, które zostają bardzo powoli i etapowo obalane.

MIŁOŚĆ, MUZYKA I DRAMAT
Autorka uwiła tą powieść wokół trzech głównych wątków. Miłości, tragedii i muzyki. Uczucia, jakie rodzą się pomiędzy głównymi postaciami są niespieszne, a więc mają maturalny wydźwięk. Nie ma wyłącznie słodyczy czy surrealistycznej magii obalającej nagle wszystkie przeszkody. Neven początkowo nie zwraca na Willow uwagi, choć los krzyżuje ich ścieżki nieraz. Ewa Pirce z wyczuciem i smakiem buduje miłosne napięcie, nie uciekając się do wyuzdanych scen. Jeśli na tło wybiera się tak piękną scenerię, jaką tworzy muzyka klasyczna, trzeba dostosować do tego całą resztę i pisarce się to udało. Zarówno Neven, jak i Willow kryją w sobie trudne wspomnienia, które poniekąd ich ukształtowały. Znany wiolonczelista wraca do dawnych lat, kiedy to przyszło mu zostać świadkiem pewnego dramatu. By jednak nie zdradzać zbyt wiele, na tym poprzestanę.

PODSUMOWANIE
Zatem? nie na tym tomie kończy się historia bohaterów. Autorka wyraźnie zapowiada dalszy ciąg, który będzie miał miejsce już na dniach. Emocjonująca książka, z wysublimowanym tłem i wiarygodną kreacją bohaterów. Dla fanek i fanów niewulgarnych romansów, w których uczucia bazują na mentalności nie zaś typowo cielesnych zbliżeniach. Niemniej jednak namiętności nie brak. Ewa Pirce nie zawiodła i tym razem, więc książkę polecam sama zacierając ręce na dalszy ciąg, za który wkrótce się zabieram.

Czy recenzja była pomocna?

Kasia P.

  • 29-09-2020
  • 22:23

Talent nadaje intensywniejszych barw życiu, wyznacza czasem jego rytm, daje spełnienie i stawia wyzwania. Bywa i tak, że przynosi z sobą zgoła coś odwrotnego, mrok, gniew oraz izolację. Sukces wtedy ma gorzki smak i kojarzy się bardziej z klęską niż zwycięstwem. Jednak coś daje siłę by podążać ścieżką wyznaczoną przez dar, który jest błogosławieństwem i przekleństwem w jednym ?

Światełko w tunelu niekiedy jest zbyt nikłe by można je dostrzec, nie czuje się jego ciepła, aż do momentu kiedy spotyka się kogoś, kto cegła po cegle burzy mur i w końcu to pierwsze dostaje możliwość by zauważyć. Dla Willow i Nevena muzyka to coś więcej niż zapis nutowy i gra, ona dopiero odkrywa jej moc, natomiast on poznał ją od podszewki. Uczennica i mistrz? Nie, ich relacja jest bardziej skomplikowana, tak samo zresztą jak i oni. To, co stoi u zarania ich znajomości nie zapowiadało tego, co wydarzyło się dalej. Willow wprowadza swoją obecnością zamieszanie w egzystencję Nevena, która do tej pory miała ciasne ramy, więcej była klatką, do jakiej musiał się przyzwyczaić. Ale teraz coś zmieniło się? Co? Pojawiły się uczucia, nie tylko tak dobrze znany gniew i ból, lecz zupełnie odwrotnego. Czy on jest gotowy by podążyć za kimś, kto jest równocześnie tak do niego podobny i jednocześnie tak inny od wszystkich poznanych do tej pory ludzi?

Dwoje ludzi, którym życiu nadaje pasja i talent jest doskonałym punktem wyjścia dla książki, a jeśli do tego dodać mroczny cień dostrzegalny w przeszłości, pomimo ich młodego wieku, to przepis na dobrą lekturą mamy gotowy. Wiele jeszcze zależy od autora, ale w przypadku Ewy Pirce można być pewnym, że emocje przełożone na słowa nie stracą nic na swej mocy, nawet więcej pokażą rzeczywiste oblicze w pełni. ?Nie pozwól światłu zgasnąć? od samego początku ma w sobie silny wątek uczuciowy, nie tak oczywisty jak mogłoby się wydawać, i sygnalizujący, że niejedną tajemnicę będzie skrywał sobie. Zresztą czy może być inaczej jeśli, nie tylko podskórnie, czytelnicy czują, że w tej konkretnej opowieści one są kluczem do tego kim są bohaterowie i co sprawiło, że są właśnie tacy, a nie inni. Kartka za kartką kolejne detale uzupełniają portret dwojga młodych ludzi, wydających się na pierwszy rzut oka całkowicie różnymi, jedynie połączonych miłością do muzyki, lecz to pozory, pod którymi kryje się pasja, ciemna strona tego, co było ich udziałem oraz blizny jakie po tym pozostały w nich. Ewa Pirce wirtuozersko operuje uczuciami, oddając ich głębię, wielowarstwowość oraz przede wszystkim ich ciężar, będący niekiedy nieznośnym lub wprost przeciwnie kotwicą, pozwalającą zatrzymać się na dłużej przy kimś, kto staje się portem i ostoją w morzu raniących wspomnień. W ?Nie pozwól światłu zgasnąć? nie da się nie zauważyć kontrastów, dostrzegalne są one na każdym kroku, wprowadzają dynamikę, zaznaczają swoją obecność w buzujących emocjach, dają o sobie znać w kolejnych wirażach tej pełnej pasji opowieści. Muzyka, intrygujący postacie, które kawałek po kawałku odkrywają przed czytelnikami i samymi sobą czego pragną oraz mrok i światło walczące o dusze i umysły tworzą wątki historii, w jakiej wiele pytań czeka na odpowiedź. Pierwsza część jest wstępem pobudzającym czytelniczy apetyt na więcej, dużo więcej, gdyż ten konkretny tytuł jeszcze nie wyczerpał swego potencjału, lecz dał przedsmak tego, co jeszcze ma w zanadrzu.

Czy recenzja była pomocna?