Etyka Nikomachejska - Arystoteles - Książka | Gandalf.com.pl
Ulubione
Kategorie

Etyka Nikomachejska

książka

  • Wydawnictwo PWN
  • Oprawa miękka
  • Ilość stron 332
  • GRATIS! Do każdego zamówienia zakładka mola książkowego!
  • Wysyłamy w 24h - 48h + czas dostawy

Etyka Nikomachejska - opis produktu:

Podstawowe dzieło moralne wydane po śmierci Filozofa przez jego syna Nikomacha. Arystoteles zawarł w nim zasady ludzkiego postępowania według wskazań moralnych, uznając, iż dobro i szczęście są najwyższymi wartościami. Człowiek powinien dążyć do osiągnięcia tego stanu przez harmonię, umiarkowanie i cnotę (arete).

Książka Etyka Nikomachejska pochodzi z wydawnictwa PWN. Autorem książki jest Arystoteles. Należy do gatunków: nauki humanistyczne, filozofia, etyka, filozofia starożytna. Książka Etyka Nikomachejska liczy 332 stron. Jej wymiary to 167x237.
S
Szczegóły

Arystoteles - przeczytaj też

-11%
Dzieła wszystkie Tom 3 57,29 zł
Dodaj do koszyka
Metafizyka miękka 47,58 zł
Dodaj do koszyka
-14%
Peri hermeneias (Hermeneutyka) twarda 57,38 zł 66.73
Dodaj do koszyka

Recenzje
image Nie wiesz, czy kupić? Sprawdź recenzje
Książka
Etyka Nikomachejska

4.5/5 ( 6 ocen )
  • 5
    4
  • 4
    1
  • 3
    1
  • 2
    0
  • 1
    0

Zaloguj się i napisz recenzję na min. 700 znaków. Akceptując regulamin bierzesz udział w cotygodniowym plebiscycie. Do wygrania kupon 50 PLN i 15 punktów klienta.

imię, nazwisko lub nick:
Twoja ocena:
Twoja recenzja:
Wprowadź tekst z obrazka:

W przypadku naruszenia Regulaminu Twój wpis zostanie usunięty.

brak oceny

Rosomak

latajacy_rosomak(at)gazeta.pl 29-01-2009 08:42

recenzja nagrodzona 2.00pkt

Szczęście, jeśli rzeczywiście zasługuje na swoje miano, musi przejawiać się w całym życiu, a nie tylko w krótkich jego okresach. Co ludzie na ogół uważają za cel życia? Szczęście, odpowiada Arystoteles. Takie jednak postawienie sprawy wiele nam nie wyjaśnia, gdyż szczęście - także dziś - jest słowem równie często stosowanym, co niezrozumiałym. Nie jest szczęściem na pewno przyjemność - ta jest celem niewolników, a nie ludzi wolnych. Poważanie, cześć czy szacunek otoczenia także nie są szczęściem - zależą bowiem od innych ludzi, nigdy więc nie będą naszą własnością. A szczęście powinno zależeć od nas, nie od innych. Wszystkie starożytne systemy etyczne miały charakter eudajmonistyczny, tzn. określały szczęście jako ostateczny cel życia człowieka. Aby doskonale określić, czym jest szczęście, należy zapytać o naturę człowieka, czyli o to, co trwa, mimo zewnętrznych zmian warunków życia. O to, co jest właściwe tylko człowiekowi. Człowiekowi właściwa jest aktywność. Arystoteles odpowiada, że szczęście nie może być aktywnością wzrostu, reprodukcji czy wrażeń zmysłowych, gdyż wszystko to jest udziałem istot niższych niż człowiek. Istotą człowieka jest rozumność. Istotą rozumności - cnota. Ale szczęście nie polega na cnocie jako takiej, ale na życiu zgodnie z cnotą. Cnota jest regułą. Cnota to habitus - ćwiczenie. Ćwiczenie duszy. Cnota jest środkiem pomiędzy dwiema skrajnościami. Te skrajności to wady - jeden powstałe wskutek niedostatku, drugie wskutek nadmiaru. Zadaniem człowieka jest uzyskać przenikliwość moralną, która pozwoli dostrzegać cnotę w każdym działaniu, w każdej sytuacji.

Czy recenzja była pomocna?