Córeczka tatusia - Cathy Glass - Książka | Gandalf.com.pl
tel: +48 42 252 39 23 email: info@gandalf.com.pl
Ulubione
Kategorie

Córeczka tatusia (miękka)

książka

  • Wydawnictwo Muza
  • Oprawa miękka
  • Ilość stron 352
  • GRATIS! Do każdego zamówienia zakładka mola książkowego!
  • Wysyłamy w 24h - 48h + czas dostawy

Córeczka tatusia - opis produktu:

Mała zagubiona dziewczynka. Załamany ojciec. Wstrząsające odkrycie.
Siedmioletnią Beth wychowywał samotnie jej ojciec Derek. Matka odeszła, gdy dziewczynka miała dwa lata. Beth była dzieckiem miłym i na pozór otoczonym dobrą opieką. Cathy Glass szybko zaczęła mieć obawy, że jej relacja z ojcem nie jest taka, jak być powinna.
Oboje bardzo się kochali, a Derek rozpieszczał córkę i traktował ją jak księżniczkę. Jednak coś, czego Cathy nie potrafiła określić, budziło w niej niepokój. Jej mąż pracował wówczas w innym mieście i do domu przyjeżdżał tylko na weekendy. Wkrótce doszło do dramatycznych wydarzeń, które zniszczyły spokój dzieci Cathy i Beth, ich życie na zawsze się zmieniło.
Pisząc tę książkę - historię o Beth - cofnęłam się do okresu, gdy Adrian miał sześć lat, a Paula dwa. Gdy teraz o tym myślę, ciarki mnie przechodzą na wspomnienie różnych niebezpiecznych sytuacji, na które ja i moja rodzina byliśmy narażeni. Jestem jednak pewna, że dziś postąpiłabym tak samo, gdyż pewne zachowania są niedopuszczalne i ze względu na dobro dziecka trzeba położyć im kres.
-Cathy Glass

Książka Córeczka tatusia pochodzi z wydawnictwa Muza. Autorem książki jest Cathy Glass. Należy do gatunków: biografie i wspomnienia, wspomnienia. Książka Córeczka tatusia liczy 352 stron. Jej wymiary to 135x205. Oprawa jest miękka.
S
Szczegóły
  • Dział: Książki
  • Kategoria: biografie i wspomnienia,  wspomnienia
  • Wydawnictwo: Muza
  • Oprawa: miękka
  • Okładka: miękka
  • Wymiary: 135x205
  • Ilość stron: 352
  • ISBN: 978-83-287-0366-7
  • Wprowadzono: 16.11.2016

Książkowe bestsellery z tych samych kategorii

  • -21%
Osiecka Tego o mnie nie wiecie miękka
41,98 zł 53.14
Dodaj do koszyka
  • -36%
Duda i jego tajemnice miękka
25,54 zł 39.90
Dodaj do koszyka
  • -31%
Odziedziczone marzenia. Spadek po moim ojcu miękka
30,98 zł 44.89
Dodaj do koszyka
  • -49%
Szczerze twarda
30,51 zł 59.84
Dodaj do koszyka

Polecane

Recenzje
image Nie wiesz, czy kupić? Sprawdź recenzje
Książka
Córeczka tatusia

4.6/5 ( 8 ocen )
    5
    7
    4
    0
    3
    0
    2
    1
    1
    0

Zaloguj się i napisz recenzję na min. 700 znaków. Akceptując regulamin bierzesz udział w cotygodniowym plebiscycie. Do wygrania kupon 50 PLN i 15 punktów klienta.

imię, nazwisko lub nick:
Twoja ocena:
Twoja recenzja:
Wprowadź tekst z obrazka:

W przypadku naruszenia Regulaminu Twój wpis zostanie usunięty.

brak oceny

monweg

  • 24-01-2017
  • 21:23

Do tej pory stwierdzenie "córeczka tatusia" kojarzyło mi się z uczuciem czystym i nienagannym. Gdy na świat przychodzi dziewczynka, krucha istotka, to dla ojca powód do prawdziwej dumy. Od tej chwili staje się oczkiem w głowie mężczyzny, jego córunią, księżniczką. Niestety od teraz będę dopatrywała się w relacji ojciec córka, drugiego dna.

Cathy Glass, pisząca pod pseudonimem brytyjska autorka bestsellerów, pracuje w opiece społecznej, a od ponad dwudziestu pięciu lat prowadzi rodzinę zastępczą dla dzieci pokrzywdzonych i potrzebujących. Ma troje własnych dzieci. Córeczka tatusia jest jej szesnastą książką wydaną w Polsce.
Siedmioletnią Beth wychowywał samotnie jej ojciec Derek. Matka odeszła, gdy dziewczynka miała dwa lata. Beth była dzieckiem miłym i na pozór otoczonym dobrą opieką. Cathy Glass szybko zaczęła mieć obawy, że jej relacja z ojcem nie jest taka, jaka być powinna. Oboje bardzo się kochali, a Derek rozpieszczał córkę i traktował ja jak księżniczkę. Jednak coś, czego Cathy nie potrafiła określić, budziło w niej niepokój.
Czy wydaje wam się, że stwierdzenie ?córeczka tatusia? jest nienormalne? Nie wydaje mi się. Całkiem naturalne jest takie określenie, a zwłaszcza, gdy ma się tylko jedno dziecko. W tym przypadku dochodzi jeszcze jeden szczegół. Ojciec i córka zostali sami i mają tylko siebie na tym świecie. Jednak bardzo cienka jest granica między tym co właściwe, a tym co naganne.

Cathy Glass przedstawia nam jedną ze swoich licznych podopiecznych, siedmioletnią dziewczynkę, Beth. Relacje Beth z ojcem są dziwne do tego stopnia, że zaczynają budzić niepokój Cathy. Bo czyż nie jest kuriozalny fakt, że dorastająca dziewczynka sypia z ojcem. Rozumiem, że mógłby ją usypiać i szedł do własnego łóżka, ale? Gdzieś po drodze Derek zatracił zdrowy rozsądek. Obserwując tę dwójkę Cathy zauważa, że dziewczynka flirtuje z ojcem, ale także z innymi mężczyznami. Jej relacje z tatą przypominają bardziej zachowania pary zakochanych w sobie osób. Poza tym siedmiolatka wyzywająco się ubiera i szokująco maluje. Każdy zdrowy na umyśle człowiek potwierdzi, że coś jest z nimi nie w porządku.
- Lubię ładnie wyglądać dla ciebie tatusiu- Przecież cię nie widzę.- Wiem, ale możesz wyobrazić mnie sobie w różowej sukience, prawda?- Mogę ? zgodził się ? Zamykam oczy i widzę cię w różowej sukience, z włosami opadającymi na ramiona jak u prawdziwej księżniczki: księżniczki tatusia.- A ty jesteś moim księciem! ? wykrzyknęła Beth.- I będziemy żyli długo i szczęśliwie w magicznym zamku. Tylko ty i ja.
Cathy Glass odmalowuje portret chorego mężczyzny. Mężczyzny, który się bardzo mocno pogubił i nie może sobie dać rady. Dziewczynki, która jest za mała na to, aby mogła ocenić swoje zachowanie. Oprócz tematu głównego, jesteśmy świadkami tego, co dzieje się w rodzinie pisarki. A zaczyna dziać się nie najlepiej.

Córeczka tatusia to powieść o problemach emocjonalnych, miłości, tęsknocie i samotności. Stwierdzam, że to bardzo przydatna i ważna książka. Nie jest to historia, jakie często czytuję, ale zdaję sobie sprawę, że jest sporo czytelniczek, które lubią ponad wszystko tego typu literaturę.

Córeczkę tatusia polecam szczególnie czytelniczkom lubiącym historie, które pisze samo życie. Na pewno książka spodoba się wielbicielkom talentu brytyjskiej pisarki. Uważam, że jest to pozycja obowiązkowa dla osób, które sprawują kontrolę, bądź zamierzają w przyszłości prowadzić formę opieki jaką jest rodzina zastępcza. Przyznaję, że historia Beth jest bardzo poruszająca i wywołuje szereg emocji. Polecam.

Czy recenzja była pomocna?
brak oceny

monweg

  • 24-01-2017
  • 21:22

Do tej pory stwierdzenie "córeczka tatusia" kojarzyło mi się z uczuciem czystym i nienagannym. Gdy na świat przychodzi dziewczynka, krucha istotka, to dla ojca powód do prawdziwej dumy. Od tej chwili staje się oczkiem w głowie mężczyzny, jego córunią, księżniczką. Niestety od teraz będę dopatrywała się w relacji ojciec córka, drugiego dna.

Cathy Glass, pisząca pod pseudonimem brytyjska autorka bestsellerów, pracuje w opiece społecznej, a od ponad dwudziestu pięciu lat prowadzi rodzinę zastępczą dla dzieci pokrzywdzonych i potrzebujących. Ma troje własnych dzieci. Córeczka tatusia jest jej szesnastą książką wydaną w Polsce.
Siedmioletnią Beth wychowywał samotnie jej ojciec Derek. Matka odeszła, gdy dziewczynka miała dwa lata. Beth była dzieckiem miłym i na pozór otoczonym dobrą opieką. Cathy Glass szybko zaczęła mieć obawy, że jej relacja z ojcem nie jest taka, jaka być powinna. Oboje bardzo się kochali, a Derek rozpieszczał córkę i traktował ja jak księżniczkę. Jednak coś, czego Cathy nie potrafiła określić, budziło w niej niepokój.
Czy wydaje wam się, że stwierdzenie ?córeczka tatusia? jest nienormalne? Nie wydaje mi się. Całkiem naturalne jest takie określenie, a zwłaszcza, gdy ma się tylko jedno dziecko. W tym przypadku dochodzi jeszcze jeden szczegół. Ojciec i córka zostali sami i mają tylko siebie na tym świecie. Jednak bardzo cienka jest granica między tym co właściwe, a tym co naganne.

Cathy Glass przedstawia nam jedną ze swoich licznych podopiecznych, siedmioletnią dziewczynkę, Beth. Relacje Beth z ojcem są dziwne do tego stopnia, że zaczynają budzić niepokój Cathy. Bo czyż nie jest kuriozalny fakt, że dorastająca dziewczynka sypia z ojcem. Rozumiem, że mógłby ją usypiać i szedł do własnego łóżka, ale? Gdzieś po drodze Derek zatracił zdrowy rozsądek. Obserwując tę dwójkę Cathy zauważa, że dziewczynka flirtuje z ojcem, ale także z innymi mężczyznami. Jej relacje z tatą przypominają bardziej zachowania pary zakochanych w sobie osób. Poza tym siedmiolatka wyzywająco się ubiera i szokująco maluje. Każdy zdrowy na umyśle człowiek potwierdzi, że coś jest z nimi nie w porządku.
- Lubię ładnie wyglądać dla ciebie tatusiu- Przecież cię nie widzę.- Wiem, ale możesz wyobrazić mnie sobie w różowej sukience, prawda?- Mogę ? zgodził się ? Zamykam oczy i widzę cię w różowej sukience, z włosami opadającymi na ramiona jak u prawdziwej księżniczki: księżniczki tatusia.- A ty jesteś moim księciem! ? wykrzyknęła Beth.- I będziemy żyli długo i szczęśliwie w magicznym zamku. Tylko ty i ja.
Cathy Glass odmalowuje portret chorego mężczyzny. Mężczyzny, który się bardzo mocno pogubił i nie może sobie dać rady. Dziewczynki, która jest za mała na to, aby mogła ocenić swoje zachowanie. Oprócz tematu głównego, jesteśmy świadkami tego, co dzieje się w rodzinie pisarki. A zaczyna dziać się nie najlepiej.

Córeczka tatusia to powieść o problemach emocjonalnych, miłości, tęsknocie i samotności. Stwierdzam, że to bardzo przydatna i ważna książka. Nie jest to historia, jakie często czytuję, ale zdaję sobie sprawę, że jest sporo czytelniczek, które lubią ponad wszystko tego typu literaturę.

Córeczkę tatusia polecam szczególnie czytelniczkom lubiącym historie, które pisze samo życie. Na pewno książka spodoba się wielbicielkom talentu brytyjskiej pisarki. Uważam, że jest to pozycja obowiązkowa dla osób, które sprawują kontrolę, bądź zamierzają w przyszłości prowadzić formę opieki jaką jest rodzina zastępcza. Przyznaję, że historia Beth jest bardzo poruszająca i wywołuje szereg emocji. Polecam.

Czy recenzja była pomocna?
brak oceny

Justyna Gul (Qltura słowa)

  • 22-12-2016
  • 18:12

Jak mocno kochasz dziecko?
Prowadzenie rodzinnego domu dziecka czy też rodziny zastępczej to prawdziwa misja, którą tylko niektórzy gotowi są podjąć. Wychowywanie dzieci skrzywdzonych przez los, najczęściej przez samych rodziców, borykanie się z ich lękami i ograniczeniami oraz próba przekazania im prawdziwych wartości, pokazania prawidłowych schematów, budowania właściwych relacji, to nie tylko pełna poświęceń i wyzwań praca, ale i inwestycja w przyszłość tych dzieci. Prawidłowo prowadzony proces wychowawczy, otoczenie dziecka miłością, ale wytyczenie mu dokładnych granic, obdarzenie go zaufaniem, ale jednocześnie wyciąganie konsekwencji z popełnionych błędów ? to najlepsze, co rodzic zastępczy może dać dziecku, wprowadzając go w świat. Taki młody człowiek będzie w stanie budować poprawne związki, wchodzić w relacje z innymi, nie powielając błędów biologicznych rodziców.
O tym, jak bardzo krzywdzone mogą być dzieci, jak bardzo różnią się ich historie i przyczyny odebrania opieki rodzicom, doskonale wie Cathy Glass. Ta pisząca pod pseudonimem brytyjska autorka bestsellerów od ponad dwudziestu pięciu lat prowadzi rodzinę zastępczą, a swoje doświadczenia przenosi na karty książek. Ale nie są to pozycje wyłącznie dla zastępczych rodziców czy poradniki właściwego wychowania dzieci. Jej książki są czymś więcej, a sięgnąć po nie może każdy, kogo fascynują skomplikowane losy ludzkie. Również najnowsza książka autorki, ?Córeczka tatusia?, opublikowana nakładem wydawnictw MUZA, opisuje historię związanej z pobytem w domu pisarki siedmioletniej dziewczynki odebranej hospitalizowanemu ojcu. Pozornie dziewczynka, rezolutna Beth, wydawała się wieść szczęśliwe życie u boku samotnie wychowującego ojca. Z każdym dniem zamieszkiwania jej pod dachem Cathy na jaw wychodziły nowe fakty, składające się na niepokojącą prawdę?
W prowadzenie zastępczego domu angażują się wszyscy domownicy, tylko wówczas wychowanie dziecka może przynieść właściwe rezultaty. Do zadań takiej rodziny zastępczej należy nie tylko opieka nad dzieckiem, ale i współpraca z placówką społeczną, z nauczycielami i psychologami, a także ? jeśli to możliwe ? przygotowanie dziecka do powrotu do rodziców albo do adopcji. W przypadku Cathy może ona liczyć na pomoc swoich dzieci ? sześcioletniego Adriana i dwuletniej Pauli, którzy z niezwykłą dojrzałością podchodzą do roli ich rodziny oraz pomocy innym dzieciom. Do niedawna w opiece nad dziećmi pomagał Cathy również mąż, jednak poszukując nowych dróg zawodowego rozwoju, zdecydował się on na pracę poza miastem. Jak się stopniowo okazuje, przy dokonywaniu takiego wyboru kierowały nim nie tylko względy zawodowe.
Kiedy Beth przybywa do domu Cathy, kobietę uderza niezwykle silna miłość córki do ojca. Dziewczynka nieustannie o nim mówi i nie może zrozumieć, dlaczego zostali rozłączeni. Jest przecież małą księżniczką ojca, opiekują się sobą wzajemnie i właściwie nigdy na dłużej się nie rozstawali. Dziewczynka dotąd spędzała z ojcem cały czas poza szkołą, nie mogła odwiedzać znajomych, nikt też do ich domu nie był zapraszany. Ojciec rozpieszczał ją kupując nowe stroje, pocieszał, kiedy była smutna, a także spał z nią w nocy w jednym łóżku. Nieustanne opowieści Beth o relacji łączącej ją z ojcem zaczynają coraz bardziej niepokoić Cathy tym bardziej, że szafa dziewczynki pełna jest sukienek niepasujących do jej wieku, dziewczynka posiada też swoje kosmetyki, zaś zdjęcia z ojcem, którymi się otacza, sugerują niezwykle skomplikowana więź, w niczym nieprzypominającą tej łączącej ojca i córkę. Jej niepokój potęguje jeszcze rozmowa z wychowawczynią, a także z byłą dziewczyną Dereka - ojca Beth. To wszystko skłania ją do podzielenia się swoimi obawami z pracownica socjalną, prowadzącą sprawę Beth.
Jak ta historia się zakończy? Co naprawdę łączyło Beth z ojcem i jak bardzo było to niewłaściwe? Czy dziewczynka był molestowana? Na te pytania odpowiada lektura tej niezwykle emocjonalnej książki, o charakterze pamiętnika ? autorka bowiem pisze w pierwszej osobie, wracając wspomnieniami do przeszłości. Ta osobista historia sprawia, że niezwykle mocno angażujemy się zarówno w wychowanie dziecka, jak i w prowadzone postępowanie wyjaśniające. Ponadto, każda strona książki i każda trudna sytuacja, przed którą staje Cathy, budzi nasz podziw dla tej niezwykle wyważonej kobiety, która z niezwykłym zaangażowaniem i miłością walczy o dobro dzieci, ale też podejmuje niezwykle racjonalne decyzje. I choć też popełnia błędy, to identyfikuje je i wyciąga z nich wnioski, pokazując jednocześnie, jak mogą wyglądać prawidłowe relacje pomiędzy rodzicem a dzieckiem, w jaki sposób wyznaczać mu granice i tłumaczyć wszystko, co go otacza. To piękna i mądra książka, która nie tylko rzuca światło na niezwykle trudną pracę wykonywaną przez rodziców zastępczych, ale również podsuwa wskazówki, w jaki sposób postępować w życiu. Jestem przekonana, że te osoby, które sięgną po ?Córeczkę tatusia?, wrócą do poprzednich książek autorstwa Glass ? ja z pewnością tak zrobię!

Czy recenzja była pomocna?