Księgarnia Internetowa Gandalf

Przyjaciele w Sjötorp zrozumieli, że nadeszła pora, aby zająć
miejsce w autobusie i na dobre udać się w drogę. Ale
przedtem musieli załatwić kilka niezbędnych spraw.
Ślicznotka ubrała się w płaszcz przeciwdeszczowy, kaptur
i kalosze, wyciągnęła szlauch, żeby spłukać zwłoki bandyty,
którego Sonja właśnie zasiedziała na śmierć. Ale najpierw
wyjęła z jego prawej ręki rewolwer i położyła ostrożnie na
werandzie (potem zapomniała o nim), z lufą skierowaną na
gruby świerk cztery metry dalej. Nigdy nie wiadomo, kiedy
takie urządzenia wystrzelą.
Gdy Hultaj został uwolniony od odchodów Sonii, Julius
i Benny wpakowali go pod siedzenie jego własnego forda
mustanga. Normalnie nie zmieściłby się tam, ale teraz był
przecież elegancko spłaszczony.
Julius usiadł za kierownicą auta bandyty i odjechał, a za
nim pojechał Benny w passacie Ślicznotki. Zamierzali poszukać
jakiegoś ustronnego miejsca, w wystarczająco dużej
odległości od Sjötorp, a potem oblać samochód Hultaja
benzyną i podpalić, dokładnie tak, jak zrobiliby to profesjonalni
gangsterzy w takiej sytuacji.
Lecz do tego potrzebowali najpierw kanistra, a potem
benzyny. Dlatego Julius i Benny przystanęli pod stacją przy
Sjösåsvägen w Braås. Benny wszedł do budynku, żeby załatwić
sprawę, a Julius, żeby kupić coś dobrego do żucia.
Nowiutki ford mustang z silnikiem V8 i ponad trzystu
końmi mechanicznymi pod stacją benzynową w Braås jest
równie dużą sensacją jak boeing 747 na środku Sveavägen
w Sztokholmie. Nie zajęło więcej niż sekundę, gdy młodszy
brat Hultaja i jego kolega z The Violence zdecydowali, że
muszą chwytać dzień. Młodszy brat wskoczył do mustanga,
a kolega miał oko na domniemanego właściciela, który
właś nie wybierał żelki w budynku stacji. Co za zdobycz!
I co za idiota! Kluczyki w stacyjce!
Gdy Benny i Julius wyszli na zewnątrz, jeden z nowo zakupionym
kanistrem na benzynę, drugi z gazetą pod pachą
i ustami pełnymi żelek, mustanga nie było.
− Czy nie tutaj zaparkowałem samochód? – zapytał Julius.
− No tutaj – odparł Benny.
− Mamy problem? – spytał Julius.
− Teraz to mamy problem – powiedział Benny.
Wsiedli do nieskradzionego passata i pojechali z powrotem
do Sjötorp. Pusty kanister nadal był pusty. Ale to bez
znaczenia.
* * *
Mustang był czarny z dwoma jasnożółtymi naklejonymi pasami
na dachu. Prawdziwy okaz, za który brat Hultaja i jego
kumpel na pewno dostaną sporo grosza. Kradzież była równie
przypadkowa co bezproblemowa. W ciągu mniej niż
pięciu minut po nieplanowanym zajściu samochód został
bezpiecznie zaparkowany w garażu The Violence.
Już następnego dnia wymieniono tablice rejestracyjne,
po czym braciszek Hultaja przekazał samochód swojemu
pachołkowi, by ten odstawił go do współpracownika w Rydze
i wrócił promem. To, co zwykle miało miejsce później,
wyglądało następująco: Łotysze fałszowali numery i dokumenty
samochodu i sprzedawali go komuś z The Violence
jako całkiem legalne auto.
Ale tym razem sprawy potoczyły się inaczej, bo z samochodu
od Szwedów, stojącego w garażu w Ziepniekkalns
na południowych przedmieściach Rygi, zaczęło okropnie
śmierdzieć. Szef garażu zbadał sprawę bliżej i odkrył zwłoki
na podłodze pod tylnym siedzeniem. Rzucał przekleństwa,
wyrwał tablice rejestracyjne i wszystko, co w jakiś sposób
mogło pomóc w zidentyfikowaniu auta. Potem zaczął niszczyć
kiedyś tak piękny okaz mustanga i skończył dopiero,
gdy samochód wyglądał na bezwartościowy. Następnie znalazł
pijaczka, który dał się przekupić i za cztery butelki wina
odstawił samochód na szrot, ze zwłokami i całą resztą.