Wzgórza Toskanii

12 lipca 2009

maja malgosia.kow@interia.pl

Sięgając po tę książkę miałam na myśli jedno - wakacyjne marzenia. I z taką sama myślą skończyłam ją czytać, z tą tylko różnicą, że zazdroszczę autorowi wykonywania wolnego zawodu i wolności wyboru miejsca, w którym chce się żyć- takiego miejsca, w którym naprawdę chce się żyć z pasją. Napisano już wiele książek o Toskanii, i pewnie wiele jeszcze powstanie, a mimo to lektura tej książki to nie był czas stracony. Polecam na wakacje. Wspomnienia autora z toskańskiego życia płyną powoli i słonecznie.Życzę po jej przeczytaniu głodu toskańskiej kuchni oraz głodu na następną część książki. Miłej lektury.

Recenzja nagrodzona (2pkt)

17 lipca 2009

Magda magda.broniarek@onet.eu

Bez biletu, bez długich godzin spędzonych w tłocznym autokarze wybrałam się do ukochanych Włoch. Wraz z szelestem kartek książki Ferenca Mate "Wzgórza Toskanii", odkrywałam najbardziej urokliwe zakątki Italii. Rozkoszowałam się smakiem nabrzmiałych czerwienią pomidorów w towarzystwie esencjonalnej oliwy i aromatycznej bazylii. Rozpie[...]am podniebienie mocnym espresso i orzeźwiającym winem. Toskańskie krajobrazy i melodia języka ukołysały duszę, ludzka życzliwość otuliła serce. I chociaż nie przywiozłam z tej podróży słonecznej opalenizny, nie uwieczniłam widoków na zdjęciach, nie kupiłam pamiątek dla najbliższych, to mam poczucie cudownie spędzonego czasu. Prawdę powiedziawszy jest to niekończąca się podróż, wybieram się w nią zawsze, ilekroć sięgnę po powieść. I znów słyszę gwar rozmów, czuję aromat ziół, znów chce mi się żyć pełnią życia.

Recenzja nagrodzona (2pkt)

07 września 2009

x

Kupiłam, przeczytałam i niestety zawiodłam się. Sposób opisywania przez autora rzeczywistości absolutnie mi nie odpowiada. Nie należę do ludzi, którzy dziwią się, że grzyby zbiera się w lesie, a kawałek polędwicy był kiedyś krówką. Książka dla mieszczuchów, pożyteczna ale nie zniewalająca.