Winnica w Toskanii

18 sierpnia 2008

wojtek3744 wojtek3744@o2.pl

KUPIC POSIADLOSC W TOSKANII TO KOSZTOWNY SNOBIZM,DOSTEPNY DLA NIELICZNYCH.KUPIC TAM RUINE XII-WIECZNEGO KLASZTORU,ODBUDOWAC GO,ZAMIESZKAC W NIM,POSADZIC WINNICE PO LATACH ZACZAC TLOCZYC WLASNE WINO TO CEL,KTOREMU MOGA PODPORZADKOWAC LOS TYLKO NIELICZNI I WYJATKOWI.JAK FERENC MATE WEGIER OBIEZYSWIAT,ZEGLARZ I PISARZ,DZIS PRODUCENT LICZACEGO SIE WINA SANGIOVESE.AUTOR,KTORY DO TEGO CELU DOJRZAL W JESIENI ZYCIA,OPISAL W PROSTEJ,PELNEJ CIEPLEGO HUMORU OPOWIESCI SWOJE DLUGIE ZABIEGI O SZCZESLIWY FINAL.FINAL,KTORY NADAL SENS JEGO I JEGO RODZINY.PELNA PASJI OPOWIESC PRZYBLIZA NAM UROKI TOSKANII ,SEKRETY WYTWARZANIA WINA,OPISUJE DZIESIATKI PELNOKRWISTYCH POSTACI I BURZLIWYCH EPIZODOW ORAZ KOI BUKOLICZNYMI REFLEKSJAMI.W TLE,PRZESYCONYM URODA NAJPIEKNIEJSZEGO ZAKATKA ITALII,UNOSI SIE DUCH NIESMIERTELNEGO COLASA BREUGNONA ,MILOSNIKA SUTO ZASTAWIONEGO STOLU,PIWECY DNIA POGODNEGO I KONESERA WIN.POWIESC JEST SIELANKOWA POCHWALA ZYCIA CODZIENNEGO,WYRAZEM KULTU PRZESZLOSCI I DYSTANSU DO TERAZNIEJSZOSCI.TO LITERACKI PODRECZNIKDLA KAZDEGO, KTO CHCIALBY ZAGLEBIC TAJEMNICE TWORZENIA WINA.TAJEMNICE NIE DO POZNANIA,GDYZ JEJ GLEBIA SIEGA MAGII.

Recenzja nagrodzona (2pkt)

03 października 2008

Natasza

Książka nasycona duchem Toskanii, jej subtelnym i specyficznym klimatem. Napisana z werwą,inteligencją, momentami tak zabawna, że nie można powstrzymać śmiechu.. To książka o wytrwałości w realizacji planów i marzeń, osadzona w uroczych realiach. Jednak nie mogę oprzeć się wrażeniu, że jej popularność jest trochę sztuczna i oparta na reklamie. Być może mężczyźni znajdują w niej coś archetypicznego - mężczyzna w działaniu, zmierza ku oczywistemu i zasłużonemu sukcesowi...Ale dla mnie jako kobiety czytanie przez większą część książki o wybieraniu belek, drzwi, odnawianiu murów, wybieraniu płyt i wsadzaniu sadzonek nie było aż tak fascynująca aby się tą książką upajać. No chyba, że akurat byłabym na podobnym etapie życia, urządzając swoje miejsce na ziemi.

Recenzja nagrodzona (2pkt)

08 listopada 2008

kuzko dorwacgodota@wp.pl

Każdemu z nas, chyba, zdarzyło się być na wycieczce. Takiej, gdzie padają pamiętne słowa klasowe: chłopcy na lewo, dziewczynki na prawo. Czy jakoś tak. Kwestię tę można również zastosować na polu literackim: pisarze na lewo, pisarki na prawo, przy czym tutaj, o ile w poprzedniej sytuacji, nazwijmy ją ciśnieniową, nie miało to żadnego z góry przypisanego znaczenia, o tyle w drugiej sytacji lewo znaczy ci lepsi, prawo ci gorsi. Jeśli oburzą się jakieś feministki, niech im powie taoizm: nie mnóżcie męśkiej agresji, męskiej siły i negatywnej męskiej energii, ale walczcie z nią. Wy mężczyznami nigdy nie będzie.Ale wracając do sedna tej wypowiedzi. Są na rynku księgarskim dwie popularne książki opisujące Toskanię: Pod słońcem Toskanii - już chyba klasyka i kanon, oraz Winnica w Toskanii, przyszła klasyka i kanon. Pierwsz - pióra nieiweściego, druga - pióra nasączonego testosteronem. Która wygrywa?O ile nigdy nie lubiłem porównań, zwłaszcza tak ekstremalnych, bo to jakby przyrównywać powieśc do jej ekranizacji, o tyle w tym przypadku muszę zabrać głos i stwierdzić, że w drugim przypadku książka ma, nie tylko z oczywistych względów, więcej jaj. Jest napisana po męsku, z charyzmą, pasją i miłością, a przede wszystkim z przepiękną dozą humoru, którego brakuje w Toskanii widzianej kobiecymi oczyma.Sami jednak zdecydujcie, która Toskania jest Waszą Toskanią. Ja, jak to ja, zachwycałem się nawet najprostszymi zdaniami. Naszemu bohaterowi zostają odsprzedane drzewa po zaskakująco niskiej cenie, dostaje też kilka krzewów gratis. Pyta dlaczego tak, na co Włoch odpowiada mu:- Za to, że tak bardzo lubisz moje drzewa.proste, i urzekające. Widać nie potrzeba mi wiele, by się uśmiechnąć.Opowieść z prezerwatywami i kiełbaskami u rzeźnika odnajdźcie już jednak sami:)

Recenzja nagrodzona (2pkt)

09 września 2009

Justyna Gul justa21@poczta.fm

Wino, jedzenie i śpiew czyli ToskaniaAromat grzanek zwanych bruschetta lub crostini, skropionych oliwą i przybranych dodatkami, smażonych kwiatów cukinii, tiramisu czy wreszcie wina, unosi się nad włoską Toskania. Kamienne budowle, rzędy winorośli, drzewek oliwnych, a przede wszystkim uśmiechnięci ludzie, którzy nade wszystko kochają jeść - to właśnie tworzy niezwykły klimat przyciągający mieszkańców innych państw.Tą atmosferę udało się odtworzyć pisarzowi, ale też i mieszkańcowi Toskanii Ferencowi Māté w książce "Winnica w Toskanii". Książka ta to właściwie zapiski dokumentujące skomplikowany proces prowadzący do zostania posiadaczem winnicy i produkcji własnego wina. Wraz z autorem i jego żoną Candace oraz nastoletnim synem, pełni emocji poszukujemy właściwego miejsca do osiedlenia się w uroczych wioskach, przeżywamy wybór tego najpiękniejszego zakątka, a nawet z bólem serca patrzymy jak rozpada się w proch.Z pomocą przyjaciół, charyzmatycznych, wręcz oryginalnych robotników i entuzjastów wina, autor odbudowuje swoje siedlisko niemalże kamień po kamieniu, wiele uwagi przywiązując do zachowania jego dawnego charakteru. Z takim samym pietyzmem wszyscy podchodzą do wyboru szczepu winogron i miejsca ich sadzenia oraz do nużących ale niezbędnych czynności związanych z ich przycinaniem i uprawą.Realizm, zapachy i smaki niemalże unoszące się z kart książki oraz zabawne anegdoty (i przepisy!) wplecione w akcje, której tempo wyznaczają leniwie upływające miesiące czynią tą pozycję wyjątkową. "Winnica w Toskanii" to książka polecana nie tylko miłośnikom wina, ale wszystkim podróżnikom i osobom, do których przemawia "sielski i anielski" klimat wsi.

Recenzja nagrodzona (2pkt)

28 lipca 2010

Korneliusz

Winnica w Toskanii Ferenca Mate to jedna z najlepszych, jeśli nie najlepsza spośród wszystkich książek z wątkiem autobiograficznym, które dotychczas przeczytałem. Jest to książka pełna dobrego humoru, pełna regionalnych ciekawostek, pełna emocji i zwariowanych wydarzeń. Czyta się ją sprawnie i szybko, książka jest na prawdę ciekawa, interesująca, pachnąca i smakująca wieloma przepisami, które Ferenc Mate cytuje na łamach swojej wyśmienitej książki. Co mogę więcej powiedzieć, jeśli nie to, że bardzo bardzo gorąco polecam tę smakowitą książkę.