Ugryziona

10 czerwca 2010

Within rubihall@go2.pl

Przesycony zmysłowym erotyzmem thriller zaspokoi nienasycony apetyt każdego miłośnika powieści grozy. To zdanie znalazłam na okładce książki Ugryziona autorstwa Kelley Armstrong. Trzeba przyznać, że jest to zdanie bardzo chwytliwe i z pewnością skusi wiele osób do sięgnięcia po książkę. Także pozostała część notki wyglądała zachęcająco: jedyna na świecie kobieta zamieniona wbrew swej woli w wilkołaka stara się jakoś odnaleźć w nowym życiu. Z ciekawością rozpoczęłam lekturę; Elena Michaels myślała, że złapała Pana Boga za nogi, gdy poznała Claytona. Nareszcie zaczęło jej się jakoś układać w życiu. Wcześnie osierocona, tułała się po rodzinach zastępczych, w których różnie bywało. Zazwyczaj źle, zwłaszcza, gdy potencjalny tatuś zaczynał dostrzegać w niej młodą kobietę. Teraz ma pracę i narzeczonego. Niestety wyśniona i szczęśliwa przyszłość runie w gruzy za sprawą jednego ugryzienia. Szkopuł w tym, że gryzącym nie był zwyczajny pies ale wilkołak, zaś wilkołakiem okazał się jej ukochany Clayton. Teraz Elena, wbrew swojej woli, jest jedyną na świecie kobietą wilkołakiem i z całych sił stara się pogodzić dwa światy: ludzi i wilkołaków. Podczas lektury dowiadujemy się sporo na temat samych wilkołaków, genezy ich powstawania oraz struktury społecznej. Wilkołakiem można się urodzić (z ojca wilkołaka i matki ludzkiej kobiety rodzą się tylko synowie) lub zostać w niego przemienionym poprzez ugryzienie. Niestety ten sposób tylko niewielu jest w stanie przeżyć. Do tej pory przemiany nie przetrwała żadna kobieta, dlatego Elena jest tak cenna. Wilkołaki Kelley Armstrong nie są istotami, których cykl życiowy regulują pełnie księżyca. Potrafią swe przemiany kontrolować, jednak muszą je przechodzić systematycznie. Większość wilkołaków żyje w Watasze, której przywódcą jest samiec alfa. Osobniki spoza niej traktowane są jako istoty drugiej kategorii, kundle. Nasza bohaterka należy, czy raczej należała zanim z niej uciekła, do Watahy, której przywódcą jest Jeremy. Należy do niej również Clay. Teraz Wataha zwraca się do Eleny z prośbą o pomoc, ponieważ zaczyna grozić jej niebezpieczeństwo ze strony kundli. Musi zdecydować, który świat jest dla niej ważniejszy; ludzi czy przybranej rodziny wilkołaków. Historia opowiedziana w książce przedstawiona jest z punktu widzenia Eleny, ona bowiem jest narratorką. Zdarzenia przedstawia z pasją, wplatając w fabułę swoje przemyślenia i retrospekcje. Nie czyni to jednak w sposób nachalny, a wręcz przeciwnie, poprzez nie możemy lepiej zrozumieć rozgrywające się zdarzenia oraz motywy, jakimi kierują się bohaterowie. Dzięki temu zabiegowi historia przedstawiona w książce nabiera autentyczności, a bohaterowie, mimo swojej odmienności stają się nam kimś bliskim, zrozumiałym. Wartym podkreślenia jest klimat opowieści. Mamy tu nieszczęśliwą miłość, namiętność, ale i krwawe morderstwa oraz intrygi. Czytając, mamy wrażenie, że bohaterowie nie są postaciami z krainy krwawej fantastyki a raczej istotami, które wcale nie tak bardzo odbiegają od towarzyszących nam w codziennym życiu ludzkich standardów. Książkę czyta się świetnie, wciąga i oczarowuje praktycznie od samego początku. Fabuła tworzy spójną i przemyślaną konstrukcję. Motyw, jeśli można go tak nazwać, romantyczny zarysowany jest w sposób interesujący a sceny erotyczne mają swoje uzasadnienie. Przyznam, że spodobało mi się jego zakończenie. Wątek sensacyjny przedstawiony został w sposób przemyślany. Autorka sprawnie buduje napięcie i nie pozwala zbyt szybko przewidzieć zakończenia. Ugryziona jest debiutancką powieścią Kelley Armstrong. Po jej lekturze pozostaje jedynie stwierdzić, że jeśli taka jest jej pierwsza książka, to teraz tylko z niecierpliwością pozostaje wyglądać kolejnych pozycji tej autorki, które mam nadzieję wkrótce ukażą się w Polsce.