TRAKTAT O ŁUSKANIU FASOLI

14 stycznia 2008

Marek mmmmd@o2.pl

Piękna, ale trudna - pomyślałem, gdy przeczytałem "Traktat o łuskaniu fasoli" Wiesława Myśliwskiego. W tej "pięknej, mądrej książce, do której chce się powracać" każde wspomnienie budzi kolejne, każde słowo rozpoczyna nową opowieść.Echa historii - bolesnej, pozbawionej radości - przeplatają się z teraźniejszością. Kolorowe obrazy z dzieciństwa, zapach rodzinnego domu mieszają się z szarością wojny, dymem palących się zgliszczy, krzykiem ofiar, płaczem ocalonych.Choć raniącej przeszłości już nie ma, obecna rzeczywistość nie jest żadnym lekiem.Czy życie ma więc jakiś sens?"Jako dziecko nienawidziłem łuskania fasoli" - wyznaje bohater "Traktatu" w monologu skierowanym do tajemniczego przybysza.Życie to ciągłe łuskanie fasoli; otwieranie strąka jest jak otwieranie oczu w nowy dzień, wybieranie ziaren w poszukiwaniu tego, co jeszcze jest nam nieznane."Wsadza się kciuka i przejeżdża nim do końca", dopóki pozwolą na to ręce- zmęczone ciężką pracą, grą, trzymaniem za dłoń ukochanej osoby."Która to godzina? O, to już na mnie czas", a my? My mamy jeszcze chwilę na łuskanie fasoli

Recenzja nagrodzona (2pkt)

26 stycznia 2008

zofka akfoz@o2.pl

Taką książkę czytałam pierwszy raz.Tam z każdej kartki przebija pochwała człowieka,życia i wielkości jego decyzji.Nie musimy ciągle analizowac i rozbierac na czynniki pierwsze naszego życia,przede wszystkim należy je przeżyc. I ten tajemniczy gośc,który moim skromnym zdaniem okazał się ŚMIERCIĄ rozpala do czerwoności ciekawośc czytelnika!!! esteśmy dopóki pamiętamy chociaż tak wiele chciałoby się zapomniec...

21 czerwca 2008

Mastodont necrosodomizer@o2.pl

"Traktat o łuskaniu fasoli" zauważyłem dzięki nagrodzie "Nike". Nigdy nie zawiodłem się na jakości książek sygnowanych tym znakiem, dlatego widząc go na "fasoli" nie zastanawiając się długo kupiłem ją. Znać Myśliwskiego nie leżało dotychczas w mojej gestii, bowiem jak głosi informacja na "fasoli", poprzednia pozycja z pod pióra szanownego autora wyszła około 10 lat temu i choć niewątpliwie potrafiłem wtedy już czytać, zrozumienie prozy Myśliwskiego na pewno przekraczało moje ówczesne możliwości. Przyznać się jednak musze że po przeczytaniu "traktatu o łuskaniu fasoli" nie mogę stwierdzić: "zrozumiałem tę książkę", mimo że napisana jest prostym, zrozumiałym językiem. Co jednak jest mistrzostwem, jeśli nie przekazanie zawiłych, nawet transcendentnych treści w sposób prosty, wręcz skromny? Czytając "fasolę", a właściwie pochłaniając potoki słów (inaczej nie da się tego nazwać) leniwie płynącej Rutki, uczestniczymy w podróży przez życie, jednak nie tylko życie bohatera ale i własne. Myśliwski w "fasoli" poruszając znane każdemu z życia, niemal błahe zagadnienia, doszukuje się prawd uniwersalnych. Czyni to jednak z wyjątkową lekkością i taktem, unikając banału jaki serwują nam autorzy pokroju Pablo Coelho. Książka Myśliwskiego równie dobrze może być dobrze napisaną historią i spowiedzią z życia jak ipróbą zrozumienia świata, jednak świata rozumianego jako coś więcej niż tylko to co widoczne, namacalne.

Recenzja tygodnia (25pkt)