Księgarnia Internetowa Gandalf

Nyx nyx.against.phoenix(at)gmail.com 29 luty 2012

"Sprawa Rembrandta" to dziesiąta powieść z, jak na razie, dwunastotomowego cyklu o agencie izraelskiego wywiadu - Gabrielu Allonie. Przyznam, że wcześniej nie zrobiłam odpowiedniego "researchu" i nie wiedziałam, że jedzie do mnie kolejna książka z większej serii (mimo, że (sic!) jest o tym informacja na samym dole opisu z okładki!) . Ma to swoje plusy i minusy, o których zaraz powiem. Gabriel Allon odchodzi z biura - chce wraz ze swoją piękną żoną wieść normalne życie w dość odosobnionym domu na wzgórzach Kornwalii. Jednak jego niedawna tożsamość, którą chce wymazać z pamięci, sama daje o sobie znać (wspomnienia można uciszyć, z ludźmi jest większy kłopot). W niedługim czasie po jego przeprowadzce odwiedza go znajomy marszand sztuki - Julian Isherwood, który potrzebuje pomocy natychmiast. Kilka dni temu w Glastonbury doszło do morderstwa. Zabito konserwatora obrazów i skradziono mu płótno nad którym pracował w pocie czoła - prawdziwy skarb, oryginalny obraz Rembrandta. Okazuje się jednak, że ów dzieło może być o wiele cenniejsze niż się wydaje - kryje ono bowiem bardzo mroczną tajemnicę z przeszłości. Przyznam, że dla mnie najmocniejszą stroną tej powieści jest historia zaginionego obrazu. Daniel Silva cofa swoich czytelników do II Wojny Światowej i odkrywa przed nimi historię żydowskiej rodziny Herzfeldów, która za wszelką cenę strzeże drogocennego dzieła. Dzieła, za które umrze wielu ludzi. Opowieść o Lenie Herzfeld jest chyba najbardziej przejmującą częścią lektury i to właśnie ją chłonęłam z wypiekami na policzkach. Śledztwo Gabriela Allona ma swoje wzloty i upadki i to nie tylko w dosłownym znaczeniu - powieść jest bardzo nierówna i momentami niestety wymusza na czytelniku chwilę przerwy od lektury. Cichymi zabójcami tej książki są przede wszystkim bardzo wyczerpujące opisy akcji i brak przeskoków w odpowiednich miejscach - Silva czasem niepotrzebnie opisuje kolejne czynności bohatera, by dopiero po jednej-dwu stronach dojść do sedna. Wiadomo, że po takim zabiegu napięcie trochę siada, a czytelnik czuje się zmęczony i ugina się pod naporem informacji. Nie pomaga mu także dość spory odsetek postaci, o których mowa jest w powieści - taka ilość sprawia, że strach jest odłożyć lekturę na półkę, bo ma się pewność, że za kilka godzin trudno będzie wszystkich skojarzyć. Oczywiście zdaję sobie sprawę z tego, iż wierni czytelnicy Silvy mieli o wiele łatwiej - przez dziewięć poprzednich tomów naturalne jest bezbolesne wdrożenie się w świat izraelskiego agenta. Myślę jednak, że dla tych, którzy są wyćwiczeni i mają chłonny umysł, taka ilość bohaterów nie powinna sprawić problemu. Jeśli jednak on wystąpi, to proponuję mieć przy sobie kartkę papieru i długopis, bo bardzo pomagają w identyfikacji postaci. Na wielki plus zasługuje szczegółowe i gruntowne przygotowanie Daniela Silvy od bardziej "formalnej" strony - mam tu na myśli zasady i opis działania poszczególnych jednostek specjalnych, trochę wiedzy z zakresu militariów... Takich rzeczy nikt nie dowiaduje się ze zwykłych filmów sensacyjnych, trzeba przeznaczyć na to o wiele więcej czasu. Kolejnym plusem jest kilkadziesiąt ostatnich stron książki - wtedy dopiero czuje się, że jest to powieść sensacyjna. Porwania, pościgi, kłamstwa, podchody i tykający zegar. Prawdziwa mieszanka wybuchowa, która w dużej mierze zaciera wcześniejsze niemiłe wrażenie. Jednakże, w mojej opinii język dalej pozostaje odrobinę toporny - Silva nie ma natury gawędziarza. Może dlatego, że z wykształcenia jest dziennikarzem/korespondentem? Gdy Gabriel odsłania przed nami kompletną historię obrazu Rembrandta, łapiemy się za głowę. To naprawdę przerażające, co człowiek jest w stanie zrobić dla pieniędzy. "Sprawa Rembrandta" to niczym niewyróżniająca się powieść sensacyjna, ale to nie znaczy, że nie uczy nas czegoś ważnego - są rzeczy ważniejsze od majątku. Takie jak miłość, godność, czy - po prostu - życie. Nie warto ich tracić dla kawałka płótna. Lekturę mogę polecić wielbicielom gatunku, ale również tym, którzy łakną podobnych historii - na pewno się nie zawiodą.

KasPes kmpessel(at)gmail.com 18 luty 2012

Portret młodej kobiety, fascynującej i niezwykłej, jej los mógłby być kanwą niejednej książki czy też sztuki teatralnej. Muza wielkiego malarza, której postać została uwieczniona na wieki i nawet po kilku stuleciach wzbudza emocje, jednak czy to zasługa urody czy artystycznego talentu albo sławy twórcy? A może dzieło jest jedynie pretekstem dla ludzi, posługujących się nim dla własnych celów? Gabriel Allon ma dość podwójnego życia, prowadził je przez trzy dziesięciolecia, narażając własne życie, ostatnia sprawa odcisnęła tragiczne piętno nie tylko na nim, lecz również na jego żonie. Minął prawie rok od tego dramatu, jednak wciąż jest obecny w życiu bohatera i najbliższej mu osoby, ponowne wejście w świat, gdzie zagrożenie jest ciągle obecne wydaje się ostatnim czego pragnie tych dwoje ludzi, ale ... kobieta z tajemnicą w oczach kusi by otworzyć drzwi, wydające się być zamknięte już na zawsze. Jej twarz znowu przyciąga spojrzenia, a niektórzy dostrzegają w nim więcej niż inni czy także zauważył to złodziej? Z pewnością oczarowany był renowator płótna, zapłacił za to własnym życiem, ale poświęcenie nie poszło na marne, ktoś zauważył pewien detal pomocny w dochodzeniu i to nie tylko dotyczącym teraźniejszej sprawy. Przeszłość i przyszłość dzieli czasem bardzo cienka granica, której przekroczenie dla wielu wiąże się z wspomnieniami, o których chcieliby zapomnieć, lecz niestety są one zbyt głęboko i mocno w nich wyryte. Jak można zapomnieć o tym co uważamy za powód tragedii i kogoś kto był jej sprawcą? Jednak to co było synonimem dramatu może stać się również narzędziem wymierzenia sprawiedliwości, na jaką już nie liczono. Bezcenny obraz skrywa nie tylko sekret miłości modelki i mistrza, lecz również o wiele mroczniejsze oblicze ostatnich kilkudziesięciu lat. Gabriel stawia przed sobą cel, który już wielu przyniósł śmierć, występuje przeciwko człowiekowi bez skrupułów, lecz o tej jego obliczu wiedzą tylko nieliczni. Jak do tej pory nikomu nie udało się pokazać prawdziwej twarzy gwiazdy świata biznesu i w dziedzinie charytatywności. Jednak niezwykła koalicja może osiągnąć to co do tej pory wydawało się niemożliwe, jaka będzie cena za zwycięstwo jednej strony i porażkę drugiej? "Sprawa Rembrandta" zaczyna się jak rasowa historia sensacyjna, ale to dopiero wstęp, bo zaraz za nim wchodzi wątek gry wywiadów, na tym nie koniec, bo autor dokłada wątek drugiej wojny światowej oraz ciekawe tło obyczajowe. Na takiej podstawie autor zbudował zaskakujący kryminał z bohaterami, walczącymi nie tylko ze złem, lecz również z własnymi demonami. Świat agencji wywiadowczych, mediów, biznesu i dzieł sztuki, gdzie piękno oraz brzydota czasem mają tę samą twarz i jedynie tylko przypadek sprawia, że można dostrzec prawdziwy obraz, a nie tylko to co powierzchowne.