rozwiń
rozwiń
zwiń
zwiń
wpisz minimum 3 znaki
RAMAJANA Opowieść o księciu Ramie
ocena: 5, głosów: 3
 
powiększenie
przeczytaj fragment książki
RAMAJANA Opowieść o księciu Ramie

Rawana okrutny król rakszasów, poprzez surowe wyrzeczenia stał się tak potężny, że nawet władcy wszechświata nie mogli stanąć z nim do walki. Z obawy przed kosmiczną katastrofą bogowie zwrócili się do Brahmy o pomoc (...).

RAMAJANA Opowieść o księciu Ramie

książka

Wydawnictwo: Purana

Oprawa: miękka

Ilość stron: 430

Dostępność: niedostępny

DARMOWA DOSTAWA przy zamówieniach od 50zł Pocztą Polską
(dot. zam. przedpłaconych na terenie kraju)

Nasza cena: 45,00

Cena detaliczna: 48,92

U nas taniej o 8%

dodaj do przechowalni dodaj do listy życzeń

Przy zakupie 5 egz.
Cena hurtowa:

39,14

Powrót
  • Opis

  • Szczegółowe informacje

  • Recenzje

  • Inne wydania

RAMAJANA Opowieść o księciu Ramie - opis produktu:

Starożytny epos opisujący w sanskrycie dzieje i czyny księcia Ramy. Jeden z kilku sięgający do prapoczątków cywilizacji ludzkiej. Przekazywany ustnie, pierwsze spisane fragmenty pochodzą z okresu od IV w pne do II w ne. W Indiach rozpowszechnił się dopiero od XVI wieku po ukazaniu się poematu osnutego na podstawie Ramajany w jęsyku hindi jako Jezioro czynów Ramy, a przypisywanego Tulsidasowi.

Tłumaczenie na angielski: Swami Bhakti Vikasa
Tłumaczenie z j. angielskiego: J. Sławski, G.Biały

RAMAJANA Opowieść o księciu Ramie - wybrana recenzja:

nannar02 20 listopad 2010

recenzja nagrodzona 25.00pkt - recenzja tygodnia

"Wiele tysięcy lat przed Szekspirem poezja Ramajany ( रामायण w sanskrycie/'Dzieje Ramy') była śpiewana na każdym królewskim dworze i przy wiejskich ogniskach w całych Indiach. Nawet dwieście lat temu brytyjscy misjonarze byli zdumieni widząc hindusów dyskutujących o Ramajanie i cytujących ją w codziennych rozmowach. Do dziś w Indiach powszechne jest nadawanie dzieciom imion bohaterów i znaczących postaci z 'Ramajany'. Również w Indonezji i Tajlandii historia o Panu Ramie jest podstawą tradycyjnej sztuki, literatury, muzyki i tańca.
[Bhakti Vikaśa Swami/ Wprowadzenie, str. 8.]
W tych słowach wyraża się poniekąd cała przepaść pomiędzy tradycją hinduistyczną, a współczesną nauką, która nie akceptuje wyjątkowo długiej tradycji jaką hinduiści przypisują 'Ramajanie'. Oficjalnie bowiem przyjmuje się iż ów epos sanskrycki, kształtował się na przestrzeni II wiek p.n.e. - II wiek n.e. (autorstwa wieszcza Walmiki i składający się z 24 tysięcy wersów, poświęconych czynom króla Śri Ramaćandry). Dzieło pogrupowane jest w siedem ksiąg (kanda:Bala, Ajoddhja, Aranja, Kiszindhja, Sundara, Juddha, Uttara).
Ramajana przedstawia dzieje Ramy (siódme wcielenie boga Wisznu), jego brata Lakszmany, żony Ramy Sity (porwanej przez demona Rawanę na wyspę Lankę/Cejlon) oraz ich wiernego towarzysza Hanumana(sławna małpa, wielbiciel Pana Ramaćandry, syn boga wiatru Waju oraz córki Gautamy risziego, Ańdźany), który pomógł Ramie pokonać demona Rawanę. Niezwykła popularność dzieła sprawiał że na Na jego podstawie poeta Tulsidas w 1574 r. ułożył poemat "Ramćaritmanas"(jęz. awadhi). Powstały też wersje i adaptacje w innych językach, jak np.: "Hikayat Seri Rama"(w jęz. malajskim).
Kwestia datowania dzieła sprawia podobne kłopoty i spory, jak w przypadku innego sanskryckiego dzieła - "Wed"(Wiedza). Według teorii o najeździe Ariów na Indie za moment powstania Wed przyjmuje się umowną datę ich przybycia – czyli ok. 1800 r. p.n.e. (choć prawdopodobnie część tekstów powstała wcześniej). Nie ma zgody co do tego, kiedy zakończono tworzenie zbiorów, ponieważ jednak kanoniczne teksty buddyjskie cytują fragmenty sanhit (a także brahman, aranyak i wczesnych upaniszad), zakłada się, że redakcję zakończono przed drugą połowa VI w. p.n.e. Wobec tego umowne daty powstawania "Wed" to 1500-500 r. p.n.e."Wedy", to święte księgi hinduizmu, najstarsza grupa religijnych tekstów sanskryckich, które stanowiły całość ówczesnej wiedzy człowieka o świecie ludzi i bogów; antologia tekstów z różnych okresów, o różnej tematyce, budowie i przeznaczeniu."Wedy" – to wiedza o świecie, która istniała od zawsze; nie była tworem ludzkim, lecz jedynie została objawiona ryszim(wieszczom-poetom, jak Walmiki). Pierwsza postać która otrzymała tę wiedzę to bóg Brahma, który jednocześnie był pierwszą istotą w naszym Wszechświecie. Tu pojawia się podobny problem z okresem powstania dzieła. Uczeni indyjscy przyjmują tradycyjną datę powstania, tj. 10.000 lat temu, kiedy to Brahma miał przekazać zawartość "Wed" braminom(członek najwyższej warny: klasy kapłańskiej). Zrozumienie "Ramajany" nie zawsze jest proste, gdy odnosi się do całkiem innego świata, niż nasz - europejski. Z drugiej strony przypomina nieco sumeryjski epos o stworzeniu świata - "Enuma elisz", w którym za poradą boga Ea, bogowie (pod wodzą Anu) zgadzają się wyznaczyć jego pierworodnego syna (Marduka), na rywala Tiamat, która zagraża porządkowi Wszechświata. Marduk zwycięża i zostaje panem bogów. W przypadku Ramy mamy nieco podobną sytuację, oto okrutny król rakszasów(demonów-ludojadów/tytanów) zagraża stabilności świata. Sytuacja staje się groźna, gdyż władcy Wszechświata, zaniepokojeni katastrofą Wszechświata zwracają się o pomoc do Brahmy. Okazuje się, że Brahma nie potrafi się zdecydować, wtedy swoją (jak Ea) propozycję przedstawia Wisznu, zapowiadając własne(ponowne) narodziny, które przyczynią się do usunięcia 'brzemienia świata' i zapewnią mu 11.000 lat rządów nad Ziemią. Tym który zstąpi jako bóg Wisznu, okaże się Rama - jego siódma inkarnacja). Autor (autorzy/kompilatorzy?) prowadzą nas przez "trzy światy", w których poznajemy przebieg licznych przygód nieustraszonego Śri Ramę. Epos kończy się szczęśliwie. Rama odzyskuje porwaną małżonkę, a Rawana zostaje przykładnie ukarany. "Wedy" i "Ramajana" sięgają głęboko zarówno w historie, jak i świadomość hinduistów. Póki co oficjalna nauka odrzuca jako niewiarygodną teorię o cywilizacji Indii liczącej sobie 10 tysięcy lat. Ale przecież mitologia hinduistyczna operuje naprawdę wielkimi liczbami(12 godzin życia Brahmy 40 4.320.000.000 ziemskich lat). Sumeryjski potop miał nadejść 120 sar po przybyciu na Ziemię Anunnakich(432.000 lat). Lista królów egipskich sięga około 36 tysięcy lat przed oficjalnym zjednoczeniem tego kraju. Atlantyda, zgodnie z opisem Platona miała zatonąć blisko 11.000 lat temu ... te i inne zaskakujące zbieżności pojawiające się zresztą na obu półkulach sprawiają, że 'krótka miara historyczna' przypisywana dziełom hinduizmu może okazać się pomyłką. Niewykluczone, iż kluczem do zrozumienia dziejów naszej globalnie pojmowanej przeszłości znajduje się w rozwiązaniu zagadki czasu powstaniu najstarszych dzieł sanskrytu. Czytając "Ramajanę" można rzeczywiście odnieść wrażenie, że sięga znacznie dalej w głąb dziejów ludzkości i ukazuje je nam zupełnie inaczej niż podaje to wiedza akademicko-encyklopedyczna, akceptowana przez środowiska naukowe.

Sprawdź wszystkie recenzje

RAMAJANA Opowieść o księciu Ramie - szczegółowe informacje:

Dział: Książki
Wydawnictwo: Purana
Oprawa:miękka
Wymiary:150x225
Ilość stron:430
ISBN:81-902332-9-7
Wprowadzono: 14.12.2005
i zgarniaj nagrody napisz recenzję

RAMAJANA Opowieść o księciu Ramie - recenzje klientów

san.siro(at)wp.pl 20 listopad 2010

Wiele tysięcy lat przed Szekspirem poezja Ramajany ( Dzieje Ramy) była śpiewana na każdym królewskim dworze i przy wiejskich ogniskach w całych Indiach. Nawet dwieście lat temu brytyjscy misjonarze byli zdumieni widząc hindusów dyskutujących o Ramajanie i cytujących ją w codziennych rozmowach. Do dziś w Indiach powszechne jest nadawanie dzieciom imion bohaterów i znaczących postaci z Ramajany. Również w Indonezji i Tajlandii historia o Panu Ramie jest podstawą tradycyjnej sztuki, literatury, muzyki i tańca.[Bhakti Vikaśa Swami/ Wprowadzenie, str. 8.] W tych słowach wyraża się poniekąd cała przepaść pomiędzy tradycją hinduistyczną, a współczesną nauką, która nie akceptuje wyjątkowo długiej tradycji jaką hinduiści przypisują Ramajanie. Oficjalnie bowiem przyjmuje się iż ów epos sanskrycki, kształtował się na przestrzeni II wiek p.n.e. - II wiek n.e. (autorstwa wieszcza Walmiki i składający się z 24 tysięcy wersów, poświęconych czynom króla Śri Ramaćandry). Dzieło pogrupowane jest w siedem ksiąg (kanda:Bala, Ajoddhja, Aranja, Kiszindhja, Sundara, Juddha, Uttara). Ramajana przedstawia dzieje Ramy (siódme wcielenie boga Wisznu), jego brata Lakszmany, żony Ramy Sity (porwanej przez demona Rawanę na wyspę Lankę/Cejlon) oraz ich wiernego towarzysza Hanumana(sławna małpa, wielbiciel Pana Ramaćandry, syn boga wiatru Waju oraz córki Gautamy risziego, Ańdźany), który pomógł Ramie pokonać demona Rawanę. Niezwykła popularność dzieła sprawiał że na Na jego podstawie poeta Tulsidas w 1574 r. ułożył poemat Ramćaritmanas (jęz. awadhi). Powstały też wersje i adaptacje w innych językach, jak np.: "Hikayat Seri Rama"(w jęz. malajskim).Kwestia datowania dzieła sprawia podobne kłopoty i spory, jak w przypadku innego sanskryckiego dzieła - "Wed"(Wiedza). Według teorii o najeździe Ariów na Indie za moment powstania Wed przyjmuje się umowną datę ich przybycia - czyli ok. 1800 r. p.n.e. (choć prawdopodobnie część tekstów powstała wcześniej). Nie ma zgody co do tego, kiedy zakończono tworzenie zbiorów, ponieważ jednak kanoniczne teksty buddyjskie cytują fragmenty sanhit (a także brahman, aranyak i wczesnych upaniszad), zakłada się, że redakcję zakończono przed drugą połowa VI w. p.n.e. Wobec tego umowne daty powstawania "Wed" to 1500-500 r. p.n.e."Wedy", to święte księgi hinduizmu, najstarsza grupa religijnych tekstów sanskryckich, które stanowiły całość ówczesnej wiedzy człowieka o świecie ludzi i bogów; antologia tekstów z różnych okresów, o różnej tematyce, budowie i przeznaczeniu."Wedy" - to wiedza o świecie, która istniała od zawsze; nie była tworem ludzkim, lecz jedynie została objawiona ryszim(wieszczom-poetom, jak Walmiki). Pierwsza postać która otrzymała tę wiedzę to bóg Brahma, który jednocześnie był pierwszą istotą w naszym Wszechświecie. Tu pojawia się podobny problem z okresem powstania dzieła. Uczeni indyjscy przyjmują tradycyjną datę powstania, tj. 10.000 lat temu, kiedy to Brahma miał przekazać zawartość "Wed" braminom(członek najwyższej warny: klasy kapłańskiej). Zrozumienie "Ramajany" nie zawsze jest proste, gdy odnosi się do całkiem innego świata, niż nasz - europejski. Z drugiej strony przypomina nieco sumeryjski epos o stworzeniu świata - 'Enuma elisz', w którym za poradą boga Ea, bogowie (pod wodzą Anu) zgadzają się wyznaczyć jego pierworodnego syna (Marduka), na rywala Tiamat, która zagraża porządkowi Wszechświata. Marduk zwycięża i zostaje panem bogów. W przypadku Ramy mamy nieco podobną sytuację, oto okrutny król rakszasów(demonów-ludojadów/tytanów) zagraża stabilności świata. Sytuacja staje się groźna, gdyż władcy Wszechświata, zaniepokojeni katastrofą Wszechświata zwracają się o pomoc do Brahmy. Okazuje się, że Brahma nie potrafi się zdecydować, wtedy swoją (jak Ea) propozycję przedstawia Wisznu, zapowiadając własne(ponowne) narodziny, które przyczynią się do usunięcia 'brzemienia świata' i zapewnią mu 11.000 lat rządów nad Ziemią. Tym który zstąpi jako bóg Wisznu, okaże się Rama - jego siódma inkarnacja). Autor (autorzy/kompilatorzy?) prowadzą nas przez 'trzy światy', w których poznajemy przebieg licznych przygód nieustraszonego Śri Ramę. Epos kończy się szczęśliwie. Rama odzyskuje porwaną małżonkę, a Rawana zostaje przykładnie ukarany. "Wedy" i "Ramajana" sięgają głęboko zarówno w historie, jak i świadomość hinduistów. Póki co oficjalna nauka odrzuca jako niewiarygodną teorię o cywilizacji Indii liczącej sobie 10 tysięcy lat. Ale przecież mitologia hinduistyczna operuje naprawdę wielkimi liczbami(12 godzin życia Brahmy to 4.320.000.000 ziemskich lat). Sumeryjski potop miał nadejść 120 sar po przybyciu na Ziemię Anunnakich(432.000 lat). Lista królów egipskich sięga około 36 tysięcy lat przed oficjalnym zjednoczeniem tego kraju. Atlantyda, zgodnie z opisem Platona miała zatonąć blisko 11.000 lat temu . Te i inne zaskakujące zbieżności pojawiające się zresztą na obu półkulach sprawiają, że 'krótka miara historyczna' przypisywana dziełom hinduizmu może okazać się pomyłką. Niewykluczone, iż kluczem do zrozumienia dziejów naszej globalnie pojmowanej przeszłości znajduje się w rozwiązaniu zagadki czasu powstaniu najstarszych dzieł sanskrytu. Czytając "Ramajanę" można rzeczywiście odnieść wrażenie, że sięga znacznie dalej w głąb dziejów ludzkości i ukazuje je nam zupełnie inaczej niż podaje to wiedza akademicko-encyklopedyczna, akceptowana przez środowisko naukowe.

san.siro(at)wp.pl 20 listopad 2010

Wiele tysięcy lat przed Szekspirem poezja Ramajany ( Dzieje Ramy) była śpiewana na każdym królewskim dworze i przy wiejskich ogniskach w całych Indiach. Nawet dwieście lat temu brytyjscy misjonarze byli zdumieni widząc hindusów dyskutujących o Ramajanie i cytujących ją w codziennych rozmowach. Do dziś w Indiach powszechne jest nadawanie dzieciom imion bohaterów i znaczących postaci z Ramajany. Również w Indonezji i Tajlandii historia o Panu Ramie jest podstawą tradycyjnej sztuki, literatury, muzyki i tańca.[Bhakti Vikaśa Swami Wprowadzenie, str. 8.] W tych słowach wyraża się poniekąd cała przepaść pomiędzy tradycją hinduistyczną, a współczesną nauką, która nie akceptuje wyjątkowo długiej tradycji jaką hinduiści przypisują Ramajanie. Oficjalnie bowiem przyjmuje się iż ów epos sanskrycki, kształtował się na przestrzeni II wiek p.n.e. - II wiek n.e. (autorstwa wieszcza Walmiki i składający się z 24 tysięcy wersów, poświęconych czynom króla Śri Ramaćandry). Dzieło pogrupowane jest w siedem ksiąg (kanda:Bala, Ajoddhja, Aranja, Kiszindhja, Sundara, Juddha, Uttara). Ramajana przedstawia dzieje Ramy (siódme wcielenie boga Wisznu), jego brata Lakszmany, żony Ramy Sity (porwanej przez demona Rawanę na wyspę Lankę/Cejlon) oraz ich wiernego towarzysza Hanumana(sławna małpa, wielbiciel Pana Ramaćandry, syn boga wiatru Waju oraz córki Gautamy risziego, Ańdźany), który pomógł Ramie pokonać demona Rawanę. Niezwykła popularność dzieła sprawiał że na Na jego podstawie poeta Tulsidas w 1574 r. ułożył poemat Ramćaritmanas (jęz. awadhi). Powstały też wersje i adaptacje w innych językach, jak np.: Hikayat Seri Rama (w jęz. malajskim).Kwestia datowania dzieła sprawia podobne kłopoty i spory, jak w przypadku innego sanskryckiego dzieła - Wed (Wiedza). Według teorii o najeździe Ariów na Indie za moment powstania Wed przyjmuje się umowną datę ich przybycia - czyli ok. 1800 r. p.n.e. (choć prawdopodobnie część tekstów powstała wcześniej). Nie ma zgody co do tego, kiedy zakończono tworzenie zbiorów, ponieważ jednak kanoniczne teksty buddyjskie cytują fragmenty sanhit (a także brahman, aranyak i wczesnych upaniszad), zakłada się, że redakcję zakończono przed drugą połowa VI w. p.n.e. Wobec tego umowne daty powstawania Wed to 1500-500 r. p.n.e.Wedy, to święte księgi hinduizmu, najstarsza grupa religijnych tekstów sanskryckich, które stanowiły całość ówczesnej wiedzy człowieka o świecie ludzi i bogów; antologia tekstów z różnych okresów, o różnej tematyce, budowie i przeznaczeniu. Wedy - to wiedza o świecie, która istniała od zawsze; nie była tworem ludzkim, lecz jedynie została objawiona ryszim(wieszczom-poetom, jak Walmiki). Pierwsza postać która otrzymała tę wiedzę to bóg Brahma, który jednocześnie był pierwszą istotą w naszym Wszechświecie. Tu pojawia się podobny problem z okresem powstania dzieła. Uczeni indyjscy przyjmują tradycyjną datę powstania, tj. 10.000 lat temu, kiedy to Brahma miał przekazać zawartość Wed braminom (członek najwyższej warny: klasy kapłańskiej). Zrozumienie Ramajany nie zawsze jest proste, gdy odnosi się do całkiem innego świata, niż nasz - europejski. Z drugiej strony przypomina nieco sumeryjski epos o stworzeniu świata - Enuma elisz, w którym za poradą boga Ea, bogowie (pod wodzą Anu) zgadzają się wyznaczyć jego pierworodnego syna (Marduka), na rywala Tiamat, która zagraża porządkowi Wszechświata. Marduk zwycięża i zostaje panem bogów. W przypadku Ramy mamy nieco podobną sytuację, oto okrutny król rakszasów(demonów-ludojadów/tytanów) zagraża stabilności świata. Sytuacja staje się groźna, gdyż władcy Wszechświata, zaniepokojeni katastrofą Wszechświata zwracają się o pomoc do Brahmy. Okazuje się, że Brahma nie potrafi się zdecydować, wtedy swoją (jak Ea) propozycję przedstawia Wisznu, zapowiadając własne(ponowne) narodziny, które przyczynią się do usunięcia brzemienia świata i zapewnią mu 11.000 lat rządów nad Ziemią. Tym który zstąpi jako bóg Wisznu, okaże się Rama - jego siódma inkarnacja). Autor (autorzy/kompilatorzy?) prowadzą nas przez trzy światy, w których poznajemy przebieg licznych przygód nieustraszonego Śri Ramę. Epos kończy się szczęśliwie. Rama odzyskuje porwaną małżonkę, a Rawana zostaje przykładnie ukarany. Wedy i Ramajana sięgają głęboko zarówno w historie, jak i świadomość hinduistów. Póki co oficjalna nauka odrzuca jako niewiarygodną teorię o cywilizacji Indii liczącej sobie 10 tysięcy lat. Ale przecież mitologia hinduistyczna operuje naprawdę wielkimi liczbami(12 godzin życia Brahmy 40 4.320.000.000 ziemskich lat). Sumeryjski potop miał nadejść 120 sar po przybyciu na Ziemię Anunnakich(432.000 lat). Lista królów egipskich sięga około 36 tysięcy lat przed oficjalnym zjednoczeniem tego kraju. Atlantyda, zgodnie z opisem Platona miała zatonąć blisko 11.000 lat temu ... te i inne zaskakujące zbieżności pojawiające się zresztą na obu półkulach sprawiają, że krótka miara historyczna przypisywana dziełom hinduizmu może okazać się pomyłką. Niewykluczone, iż kluczem do zrozumienia dziejów naszej globalnie pojmowanej przeszłości znajduje się w rozwiązaniu zagadki czasu powstaniu najstarszych dzieł sanskrytu. Czytając Ramajanę można rzeczywiście odnieść wrażenie, że sięga znacznie dalej w głąb dziejów ludzkości i ukazuje je nam zupełnie inaczej niż podaje to wiedza akademicko-encyklopedyczna, akceptowana przez środowiska naukowe.

10.00 10.00 10.00 10.00

Brak list życzeń:

Utwórz

rozwiń
Wpisz numer
Swojego zamówienia (xxxxxx/rrrr)
Sprawdź

Kup podręczniki i wyprawkę szkolną
na RATY!

Szczegóły >>

Powiadom kiedy produkt będzie dostępny

Wpisz swój adres e-mail: