Niewyspani

21 października 2007

renniaf

Autorka dotychczas rozproszonych (rozpuszczonych?) nie wiadomo gdzie, bądź ukrywanych przed światem wierszy i prozy, bo po tym jak ponoć gdzieś ogłosiła poetycki tom (Biblioteka Narodowa tego nie odnotowała!), stara się zdobyć status pisarki. A jej młode życie przebiegało dotąd nadzwyczaj twórczo...!Wielokrotnie nagradzana w konkursach poetyckich i literackich (m.in. na publikację opowiadania w antologii "Napisz do Pilcha") Kuszewska pisze od siódmego roku życia, publikuje od czternastego. Ukończyła lingwistykę stosowaną na Uniwersytecie Warszawskim. Pracowała jako asystentka redaktor naczelnej magazynu dla kobiet, asystentka szefa banku i account executive w agencji reklamowej. Należy do Mensy. Cudowne CV. Ale nie tłumaczy, dlaczego postanowiła zafundować mi tak nieznośną lekturę...Jej debiutancka powieść "Niewyspani" miałaby się stać odpowiedzią na czeski film Samotni. Kuszewska, jak ostrzegano mnie już wcześniej, chociaż nie posłuchałem, snuje opowieść o środowisku już nie takich młodych jak ja - wieczny kawaler ludzi, którzy zajmują się imprezowaniem, piciem, knuciem intryg, graniem na wyścigach, braniem dragów, a przede wszystkim - romansowaniem. W kolejnych odsłonach - rozdziałach pojawiają się narracje cudzołożników: Inki, Roberta, Leszka... Ich transakcje ciałem okupione i wyrażone metonimiczną konstrukcją sypianie - seks układają się w scenariusz niemożliwy do ubrania w przyzwoite słowa.Oczywiście do ciągu tekstowych niemożności można uknuć dorozumienie, interpretację. Zebrane w fabułę współżycie niewiernych - prowadzące do tytułowego niewyspania i odosobnienia nawet w oficjalnym związku - najwyraźniej chce być rozumiane jako żądza namacalnego poczucia "kogoś" zamiast (nie tylko) własnej pustki... Nic przykładane do nicości, ot co!