Kryzys amerykańskiej polityki globalnej w latach 70-tych XX wieku

Przedmiotem niniejszej monografii jest polityka amerykańska w trakcie trwania wojny w Wietnamie oraz jej konsekwencje dla całego regionu. Omawiany okres rozpoczyna się w roku 1969, kiedy to w USA objął prezydenturę republikanin R. Nixon. Jego wybór poprzedziło kompletne fiasko polityki USA w Wietnamie zakończone przegraną politycznie, ale nie militarnie ofensywą TET 1968 roku. Ofensywę przeprowadziły jednostki partyzanckie zwane Viet Congiem przy wsparciu armii Północnego Wietnamu. Celem ataku były miasta Południowego Wietnamu oraz bazy wojskowe US Marines. (...) W pracy ujęto również problemy związane z bezpieczeństwem regionalnym państw indochińskich i kształtującym go układem sił. Z punktu widzenia nauki o stosunkach międzynarodowych, polemologii (socjologii wojny), a także interdyscyplinarnej dziedziny "peace research" (badań nad pokojem), u podstaw kryzysu leżało wiele, wzajemnie przenikających się konfliktów uwarunkowanych sprzecznymi interesami dzielącymi wszystkie strony zaangażowane w konflikt (USA - DRW, USA - CHRL, USA - ZSRR, ChRL i Kambodżę - SRW i ZSRR). Przedmiot pracy obejmuje konflikt regionalny, jeden z najniebezpieczniejszych w świecie oraz czynniki jego długotrwałości. (ze wstępu)