Księgarnia Internetowa Gandalf

kasandra-85.blogspot.com kasandra_85(at)Wp.pl 5 kwiecień 2012

Kiedy skończyłam „Dzienniki gwiazdowe” Stanisława Lema, od razu wiedziałam, że muszę sięgnąć po drugą część, czyli „Kongres futurologiczny”. Dawno, dawno temu miałam okazję już go przeczytać, ale z racji młodego wieku nie byłam pewna, czy wszystko właściwie odebrałam i zrozumiałam. Dlatego postanowiłam odświeżyć nieco pamięć i ponownie zatopić się w kosmiczne perypetie niezwyciężonego astronauty, Ijona. Dla przypomnienia tylko wspomnę, że akcja dzieje się w przestrzeni kosmicznej a naszym bohaterem jest Ijon Tichy. Tym razem jednak wybiera się on do fikcyjnej latynoamerykańskiej republiki na Ósmy Światowy Kongres Futurologiczny, w którym tematem przewodnim ma być problem przeludnienia oraz ogólny kryzys. Naukowcy zgromadzeni w pięknym i opływającym w luksusy hotelu Hilton starają się coś wymyślić, gdy tymczasem biedna, zaniedbywana ludność zaczyna w[...]ać zamieszki. Aby uspokoić nastroje i stłumić bunt użyto substancji chemicznej, która czyni ludzi nieco otępiałymi i z pewnością spacyfikowanymi. Widzą oni i czują to, co jest ucieleśnieniem ich pragnień i marzeń. Psychodelik działa również i na naszego bohatera Ijona, który ma niebywałe halucynacje. Co z tego wyniknie? Jaki będzie finał? Warto przekonać się o tym czytając tę powieść!! Od razu muszę wspomnieć, że zupełnie inaczej odebrałam tę książkę teraz niż kiedy miałam siedemnaście lat. Wtedy mi się podobała, teraz wręcz zachwyciła. Przede wszystkim odkryłam w niej liczne odnośniki do sytuacji współczesnego świata, gdzie bieda i bogactwo często współistnieją ze sobą, ludziom mydli się oczy jakimiś bajeczkami, manipuluje się nimi, wmawia to, co nie jest prawdą. Wszystko to po, aby ukryć przed nami i zataić prawdziwy cel. Tylko jak odróżnić świat realny i ten wyimaginowany? Co jest prawdą a co iluzją? Balansowanie na granicy jawy i snu jest tylko pretekstem do dalszych rozważań. Problematyka książki jest bowiem znacznie szersza, ale nie zamierzam wszystkiego zdradzać. Co więcej, język i styl zachwyca, ale u Lema akurat to nic dziwnego czy nowego. Dodatkowo bardzo podobał mi się humor przeplatany absurdem, wtrącenie elementów psychologicznych i dramatycznych. Słodko-gorzka wizja przyszłości, antyutopijny obraz tego, co może się przytrafić fascynuje, ale i napawa lękiem, tym bardziej kiedy uświadomimy sobie, że wydarzenia opisane przez Lema już mogą mieć miejsce. Polecam serdecznie „Kongres futurologiczny” każdemu. Mnie ta książka jednocześnie urzekła, przeraziła, rozśmieszyła i skłoniła do przemyśleń. Pozdrawiam!!