Halucynogeny

Inicjacja to jeden z najważniejszych "rytów przejścia" znanych społecznościom pierwotnym oraz starożytnym. Miała ona charakter programujący psychikę a tym samym los danego człowieka. Nadawała sens jego życiu, wyznaczała mu miejsce w społeczności i świecie oraz misję, jaką miał do spełnienia.
Autor omawia inicjacje szamańskie, górnicze, królewskie i wodzowskie. Pokazuje w nich znaczenie archetypów i procesy psychiczne, które doprowadzały do powstania "świętych rycerzy"-smokobójców, oraz demonicznych wojowników-bestii. Niektóre "pogańskie" inicjacje miały duży wpływ na ugruntowanie się wiary w reinkarnację, a także w pośredni sposób ułatwiły chrystianizację Europy.

Halucynogeny stosowane były od co najmniej kilkudziesięciu tysięcy lat przez różne społeczności ludzkie. Miały one ścisły związek z praktykami szamańskimi (religijnymi) i pomagały człowiekowi osiągać odmienne stany świadomości, kontaktować się z bogami, duchami i światem nadprzyrodzonym. Dowodzą tego liczne znaleziska archeologiczne, dane historyczne, etnograficzne oraz medyczne, które przytacza autor. Użycie tych specyfików miało istotne znaczenie w wierzeniach w reinkarnację. Za ich pomocą wojownicy wprowadzali się w szał wojenny. Halucynogeny przyczyniły się m.in. do powstania wiary w krasnoludki, wilkołaki oraz loty czarownic. Rośliny, z których wyrabiano owe substancje, uważane były za święte. Ich desakralizacja w czasach nowożytnych doprowadziła do hedonistycznego ich użycia oraz współczesnej narkomanii.