Księgarnia Internetowa Gandalf

basibas 30 sierpień 2009

recenzja nagrodzona 2.00pkt

To już ostatni tom autorstwa jednego z najpopularniejszych i szeroko cenionych polskich filozofów. Jest to zbiór esejów oraz artykułów publikowanych wcześniej w "Gazecie Wyborczej", "Tygodniku Powszechnym", oraz "Rzeczpospolitej". Rozważania dotyczą pytań podstawowych, oraz problematyki poruszanej już we wcześniejszych dziełach tego erudyty, min.”Rozmowy z diabłem”, „Czy diabeł może być zbawiony". Jednak odpowiedzi, których autor szczerze stara się udzielić, nie są już tak jednoznaczne, co świadomie podkreśla na samym wstępie, stwierdzając "ciągle potykam się o kłopoty, które trzeba wyminąć niezręcznym i uciekinierskim powiedzeniem " z jednej strony.., ale z drugiej ". I mimo, że może chodzić o takąż przypadłość bytu, nie pozwala sobie na ostateczną zgodę z relatywizmem myśli, jeżeli wskazuje ona na postępowanie nieludzkie. Czy to książka dla wierzących czy wątpiących trudno zadecydować. I tak i nie. To raczej zebrane rozważania na temat sacrum, którego obecność w świecie stanowiła z biegiem czasu coraz bardziej istotny punkt odniesienia dla Prof. Kołakowskiego. Jak wyraził się kiedyś Bronisław Baczko" Postawy wobec sacrum znajdują się w centrum Kołakowskiego uważnej i troskliwej refleksji, której przedmiotem są dzieje człowieczych zmagań z Bogiem, owe złożone i powikłane relacje, w które ludzie wchodzą z Bogiem w toku ich własnej burzliwej historii". To również zapis prawie, że "manifestu ku czci filozofii". Autor przypomina jeszcze raz pytania zadawane przez wielkich, bo ciekawych i na tyle odważnych by je stawiać filozofów, a przy tym nie popisuje się, ale jak najbardziej posługuje niezwykle sprawnym językiem, na tyle komunikatywnym, aby można było pojąć kwestie trudne i uwikłane. Rozważania na temat " Niepokojów wieku naszego", i rozumu, a także zagadek typu "Czy diabeł również może mówić prawdę kiedy kłamie", kończą się prawie że wstrząsającą swoją zwięzłą formą "kompletną i krótką metafizyką", która tyczy się rzeczy ostatecznych, a zalicza do nich Kołakowski- Rozum, Boga, Miłość i Śmierć, komentując. " Wszystkie zatepm wsporniki naszej myśli są narzędziami, za pomocą których uwalniamy się od przerażającej rzeczywistości czasu, wszystkie zatem zdają się temu służyć, by czas prawdziwie oswoić." Dla tych, którzy nie zdążyli oswoić się z twórczością tego mędrca za jego życia, człowieka który nie raz mrużył oko do swojej rzetelnej wypowiedzi, zachęcam do wnikliwej lektury. Nic straconego.