Księgarnia Internetowa Gandalf

Stanton ukrył się w cieniu. Tuż obok niego przebiegły dzieci, robiąc psikusy i
domagając się słodyczy na Halloween. Ich stópki zachrzęściły na żwirze i kamieniach.
Chłopak nie chciał, żeby czujni rodzice zadzwonili na policję, widząc, jak skrada się w
pobliżu ich domów. I tak miał już wystarczająco dużo problemów. Zaczekał, aż umilkną
ostatnie radosne piski. Dopiero wtedy opuścił swoją kryjówkę i ruszył w dół ulicy,
bezszelestnie niczym nocny drapieżnik.
Zatrzymał się na podwórku obsadzonym bukami i przez chwilę wdychał gorzki zapach
dymu unoszącego się z kominów, nie spuszczając z oczu domu, w którym mieszkała Serena.
Postanowił się z nią spotkać, gdyż czuł, że w powietrzu wisi coś niedobrego. Coś
jakby złe przeczucie. Serena nie poszła na imprezę z okazji święta Halloween, na której były
jej przyjaciółki. Teraz nie widział też światła w oknach jej sypialni.
Stanton zawsze był ostrożny. To, co robili, było zabronione. Tylko Wyznawcy, do
których miał największe zaufanie, widzieli ich razem. To był jego pierwszy błąd. Nie wolno
ufać nikomu. Powinien o tym pamiętać.
Rozejrzał się wokół, by upewnić się, że nikt go nie śledzi. Potem przeskanował
chłodne powietrze za pomocą swego umysłu, na wypadek gdyby ktoś jednak ukrywał się w
ciemności.
W końcu opuścił swą cielesną postać i roztopił się w mroku, nie odróżniając się od
innych cieni, które wiły się między kołyszącymi się drzewami. Poszybował razem z nimi w
stronę nieruchomej czerni spowijającej dom Sereny, po czym wdrapał się po ścianie i
wślizgnął przez szczelinę w uchylonych drzwiach balkonowych.
Powietrze w pokoju dziewczyny było gęste od zapachów eukaliptusa i cytryny.
Stanton zmaterializował się w pobliżu szafy. Odruchowo odwrócił elektroniczny budzik
przodem do ściany i przesunął palcami po tacy, na której stało opakowanie po lekarstwie na
przeziębienie, butelka z syropem na kaszel, aspiryna i termometr. Ostrożnie dotknął skórki z
cytryny i pustej filiżanki po herbacie. Czy to zwykłe przeziębienie napełniło go takim
strachem, że zaryzykował wizytę tutaj? Niewyraźne światło lampki imitującej płynną lawę
rzucało bursztynową poświatę na łóżko, na którym leżała Serena. Prześcieradło w cętki było
zwinięte w kłębek w jej nogach.
Długie, kręcone włosy miała związane gumką pasującą kolorem do flanelowej
piżamy, w której spała. Napis: „Diamenty są najlepszymi przyjaciółmi kobiety – są ostrzejsze
niż noże” wił się wokół dziesiątek postaci Marilyn Monroe, ubranych w wojskowy mundur i
paradujących na niebieskim tle. Stanton był z nią tego dnia, kiedy trzy miesiące temu
kupowała tę piżamę z sierżantem Marilyn.
Medalik wiszący na cienkim łańcuszku wokół szyi Sereny zaczął jarzyć się
delikatnym blaskiem. Księżycowy amulet ostrzegał ją przed czającym się w pobliżu
niebezpieczeństwem.
Stanton obszedł stojącą przy łóżku wiolonczelę, uklęknął przy niej i dotknął ciemnych
loków leżących na poduszce. Serena pociągała go od momentu, w którym ujrzał ją po raz
pierwszy. Nerwowo zadzwoniła o zęby kolczykiem w języku, i uśmiechnęła się do niego.
Chwilę później zdała sobie sprawę, z kim ma do czynienia. On też od razu odkrył jej sekret –
Serena miała chronić ludzi przed takimi jak on.
Stanton był Wyznawcą, ale stał się nim wbrew swojej woli – był tak zwanym invitus.
Został porwany z domu, kiedy miał zaledwie sześć lat, a następnie poświęcony starożytnemu
złu, które nosiło imię Atrox. Ponieważ stało się to wbrew niemu, wciąż nosił w pamięci
wspomnienia tego, kim był dawniej. Z czasem doszedł do przekonania, że nie zasługuje ani
na miłość, ani na śmierć. Tymczasem Serena zaskoczyła go, oferując mu swoją akceptację i
uczucie.