`Chimera` jako tekstowa kolekcja Zenona Przesmyckiego

`Chimera` bywa czytana jako arcydzieło sztuki wydawniczej, efekt pracy redaktora starannie dobierającego nie tylko utwory, ale także kroje czcionek. Taka lektura, choć uzasadniona, nie pokazuje jednak najważniejszego: `Chimera` jest realizacją projektu czasopisma jako przestrzeni spotkania duchów. Kolekcja tekstów Miriama stanowi jednocześnie reprezentację niewidzialnego i swoiste medium, które umożliwia nawiązanie relacji między twórcami i czytelnikami z różnych miejsc i czasów. W powoływanej w ten sposób wspólnocie duchów mogą uczestniczyć jedynie wybrani czytelnicy, gotowi współtworzyć tekst. Książka Anny Szczepańskiej jest próbą lektury odpowiadającej zamysłowi Miriama. Odczytując poszarzałe karty `Chimery`, autorka pamięta jednak, że chimera to nie tylko mityczny stwór zadziwiający własną kompozycją, ale także chimere - ułuda.