Na książkę Anny Gavaldy składa się dwanaście opowiadań. Ich bohaterowie to zwykli ludzie, wnikliwie obserwowani przez pisarkę podczas zdarzeń, które przeżyli w sposób szczególny. Czasami jest to kilka godzin, czasami kilka dni, miesięcy, lat, zawsze jednak kanwę stanowi coś, co w sposób istotny odbiło się na losach głównych postaci.

Opowiadania o bardzo różnorodnej tematyce, których akcja rozgrywa się w różnych grupach społecznych i wiekowych, mówiące o zwykłych, chciałoby się powiedzieć banalnych ludziach, ze wszystkimi ich śmiesznostkami, małostkami, ambicjami i snobizmami, wiodących często zwyczajną szarą egzystencję, ale uchwyconych w jakiejś szczególnej chwili czy sytuacji - dramatycznej, komicznej... Opowiadania o ludziach, których, jak mówi autorka, "mijamy" na ulicy, ale ich nie zauważamy, bo niczym się nie wyróżniają. Ale gdy zadamy sobie trud i spojrzymy na nich uważniej, życzliwie, okaże się, że ludzie ci przeżywają swoje `wzloty i upadki`, a gdy odrzucimy stereotypowe myślenie, okaże się, że mają oni nam coś ważnego do powiedzenia, a nawet do wykrzyczenia - jesteśmy samotni!