BRISINGR (twarda)

30 listopada 2008

evunia1967 szymek30@poczta.onet.pl

Brisingr – trzeci tom czterotomowego cyklu Dziedzictwo Christophera Paoliniego. Poprzedzające tomy to Eragon i Najstarszy.Cykl Dziedzictwo początkowo planowany był jako trylogia. Jednakże 30 października 2007 amerykańska prasa podała, że Paolini nie przewidział, że trzeci tom będzie aż tak obszerny i zdecydował się wydać jeszcze jeden tom. W USA oraz Wielkiej Brytanii książkę wydano 20 września 2008. Data wydania czwartego tomu nie jest znana.Paolini, pytany dlaczego wybrał taki tytuł, odpowiedział: „Brisingr to pierwsze słowo, o którym pomyślałem wymyślając tytuł, i zawsze wydawało mi się ono doskonałe”. „Brisingr”, w Pradawnej Mowie oznaczające „ogień”, używane było do przywoływania i kontrolowania ognia przez magów z cyklu Dziedzictwo.Zawartosć:Paolini w wywiadzie dla shurtugal.com, w marcu 2003 ujawnił niektóre wątki pojawiające się w trzeciej części. Oto najważniejsze wydarzenia w 3 części cyklu Dziedzictwo C. Paoliniego * Królem Krasnoludów zostaje Orik. * Eragon razem z Roranem zabijają Ra'zaków i uwalniają Katrinę (później okazuje się, że jest ona w ciąży). Niedługo potem Roran i Katrina biorą ślub, którego udziela im Eragon. * Murtagh przegrywa walkę z Eragonem, ale udaje mu się uciec. * Eragon wraz z Rhünon tworzy dla siebie miecz, który nazywa „Brisingr”. * Oromis wyjawia Eragonowi, że jego prawdziwym ojcem był Brom. * W czasie bitwy o miasto Feinster Eragon wraz z Aryą zabijają Cienia. Eragon go unieruchamia, a Arya zabija. * Galbatorix tworzy armię nieczułych na ból ludzi. * Oromis wyjawia Eragonowi, w jaki sposób Galbatorix jest tak potężny. Chodzi o Eldunarí – „serce serc”, będące wspomnieniami i świadomością smoka, którego ciało umarło (Glaedr oddał swoje Eragonowi i Saphirze). Oromis mówi, że Galbatorix może mieć w sobie nawet kilka setek Eldunarí (przypuszcza, że kilka ma także Murtagh). * W czasie zdobywania przez elfy Gil'eadu ginie Oromis (zabija go Galbatorix za pośrednictwem Murtagha). Ciało Glaedra również ginie, lecz pozostaje jego duch, zamknięty w Eldunarí.

Recenzja nagrodzona (2pkt)

05 stycznia 2009

robanooba robanooba@wp.pl

Brisingr to świetna książka napisana z takim samym polotem i lekkością jak dwie poprzednie części. Czyta się ją z zapartym tchem i bardzo szybko. Nie mogąc się doczekać czekam na czwarty i niestety ostatni tom tej serii.

09 stycznia 2009

yenna yenna91@gmail.com

Najnowszy tom przygód Eragona - "Brisingr". Z radością witamy "starych" znajomych, którzy wreszcie spotykają się we wspólnej walce ze złem. Pomimo rozmachu akcji, lektura się nie dłuży (mnie zajęła 2 wieczory). Eragon kończy naukę u Oromisa, kierując się przepowiednią Solembuma zdobywa miecz godny Smoczego Jeźdźca i, być może, odkrywa źródło siły Galbatroixa. Jednak mistrzostwo Paoliniego to nie tylko budowa świata (miał tu przecież wielu mistrzów, z Tolkienem na czele), ale sylwetki zwykłych ludzi uwikłanych w walkę o władzę, miłość czy zwycięstwo. Najbardziej zafascynowała mnie w tej części postać kuzyna Eragona, Rorana. Zwykły człowiek, kierujący się miłością i pragnieniem zachowania życia, staje się prawdziwym przywódcą swoich rodaków. Miłość - magia życia - daje mu siłę, dzięki której jest w stanie walczyć i zwyciężać. Bo "prawdziwy wojownik nie walczy dlatego, że chce, tylko dlatego, że musi. (...) Eragon, Murtagh, Galbatroix, elfy... oni wszyscy maszerują do boju z zaklęciami na ustach i siłą znacznie przewyższającą twoją. (...) Jesteś jedynie człowiekiem, lecz dokonałeś rzeczy niedostępnych nawet Eragonowi czy Murtaghowi" - mówi do Rorana Katrina. O ile dwie pierwsze części posiadały pewne załamania akcji, to w tej widać, że Paolini rozwija się jako autor. Nie żal, że musieliśmy tak długo czekać. I dzięki temu zyskujemy siłę, żeby czekać na ciąg dalszy. Gorąco polecam.

Recenzja nagrodzona (2pkt)

02 lutego 2009

Denelor denelor@vp.pl

Brisingr dostałem na urodziny. Od razu zabrałem się do niego, w przekonaniu, ze Eragon w koncu stoczy pojedynek z Galbatorixem. Kiedy się dowiedziałem, ze to nie ostatnia część cyklu, wcale się nie zmartwiłe. Wręcz przeciwnie. Dobrej Fantasy nigdy za wiele! Jezeli chodzi o jakosc trzeciej części "Dziedzictwa" to stanowczo moge powiedziec, że jest to najlepszy tom. Eragon odkrywa swoje PRAWDZIWE dziedzictwo, a sekret mocy Galbatorixa w koncu wychodzi na jaw. Nie obyło sie też bez wzruszeń, smiechu i złosci. Ksiązka naprawde swietnie napisana. W porównaniu z takim sobie "Najstarszym" "Brisingr" smiało może stac się pozycją w waszej prywatnej bibliotece. Miłego czytania.

06 lutego 2009

Raidy raidy1994@o2.pl

według mnie 1 część była napisana bardzo dobrze ale 2 i 3 część jakby zabrakło tego co było w 1... w 2 części pojawiaja się już zwykłe wątki z książek a 1 częśc widac że pisało ją dziecko...

20 stycznia 2010

snadek snadek111@wp.pl

"Brisingr" Christofera Paolini to trzecia część "Dziedzictwa" i moim zdaniem jest to najlepsza część:) Myśle że nie przesadze jeśli powiem że na tą książke czekały miliony.. Kilka lat wcześniej wydany "Eragon" odniósł ogromny sukces. Po wszystkich szalonych przgodach i rewelacjach w życiu Eragona czas na stabilizację - fajerwerków już nie będzie, czas na trochę spokojnej wojaczki. Tak więc nasz bohater chwyta za gałąź, którą potem wymienia na bułat, i walczy z siłami złego Galbatorixa. Jednak dużo częściej jego pozycja zmusza go do brania aktywnego udziału w polityce Vardenów, czyli partyzanckiej organizacji, będącej jedyną nadzieją na wolność dla wszystkich żyjących na świecie ras. Dla mnie najciekawszym wątkiem w tej części był wątek Rorana, który rozwijał się bardzo ciekawie, wkońcu jego postać nabrała kolorów chociaz jak doszedłem do fragmentu w którym Roran zabija stu dziewięćdziesięciu wrogach czy też jedynie trzydziestu, ale za to w dzień po pięćdziesięciu batach poprostu się załamałem. Mam nadzieje że w czwartej części nie bedzie juz takich wpadek. Teraz pozostaje mi tylko polecic tą książke wszystkim miłośnikom fantasy:) z niecierpliwością również czekam na 4 tom przygód Eragona:) Pozdrawiam...:)

Recenzja nagrodzona (2pkt)