Kategorie okolicznościowe
Kategorie
eseje, felietony i publicystyka literacka
literatura popularno - naukowa
Ostatnio oglądane
Anders, generał polskich nadziei, mówiono o nim. Mojżesz, który wyprowadził swój lud z domu niewoli, wybitny talent wojskowy, stworzony do dowodzenia. Jednym spojrzeniem potrafił rozbroić rozmówcę, nawet gdy tym rozmówcą okazywał się generalissimus Stalin. Istniało takie przekonanie, że Stalin miał do Andersa słabość, do czasu oczywiście... Ale zachowały się też o Generale opinie przeciwne – że zabrakło mu talentu politycznego i nie potrafił wykorzystać sukcesów militarnych 2. Korpusu, a swoimi niefortunnymi wypowiedziami zraził do sprawy polskiej niedawnych sojuszników, którzy przestawali go traktować poważnie. (…)
– On umiał uszczęśliwiać ludzi – powie po latach jeden z jego podkomendnych. – Był wielbiony przez kobiety, ale także przez podwładnych, jakby trzeba było, poszliby za nim w ogień... to był charyzmatyczny dowódca...
Być może uszczęśliwiał ludzi, a nawet niejednemu uratował życie, wyciągając ze stalinowskich łagrów, jednak swoim najbliższym potrafił sprawiać ból. Nie dlatego, że był złym człowiekiem. W pewnych sytuacjach przejawiał słabość, żeby nie powiedzieć, tchórzostwo. Nikt nie jest monolitem i wielu popełnia błędy, chodzi tylko o to, czy wyciąga się z nich odpowiednie wnioski. Rodzinie generała Andersa przyszło na to czekać całe dwadzieścia lat.
Nasza cena: 36,23
Cena detaliczna: 39,81
U nas taniej o 9%
dodaj do przechowalni Dodaj do koszykastwórz link z okładką na swoją stronę
Z książki Marii Nurowskiej wyłania się także inne oblicze Andersa. Mężczyzny, któremu zabrakło odwagi, aby osobiście powiedzieć żonie, że po 25 latach wspólnego życia związał się z inną kobietą - artystką kabaretową w wieku ich córki. Przywódcy, którego plany nie zawsze były do końca przemyślane, co wielu jego podwładnych kosztowało życie. Polityka niezbyt dobrze znającego się na ludziach, o czym najdobitniej świadczy jego zaufanie do generała NKWD - Żukowa.
Autorka nie odmawia Andersowi wielkości, nie tworzy jednak pomnika. Dokumentując biografię listami i wspomnieniami znających go osób, dąży do wydobycia prawdy o nim we wszystkich aspektach jego życia. Maria Nurowska wielokrotnie udowodniła w swoich powieściach, że potrafi przykuwać uwagę czytelnika. Także i tutaj wykorzystywana przez nią technika zmiany perspektywy nie tylko nie pozwala się znużyć, ale również nadaje książce wiarygodność.
Maria Nurowska - autorka powieści i dramatów. Wydała ponad dwadzieścia książek, między innymi: Po tamtej stronie śmierć (1977), Postscriptum (1989), Listy miłości (1991), sagę Panny i wdowy (1991-1992), Rosyjskiego kochanka (1996), Miłośnicę (1998), Niemiecki taniec (2000). W ostatnich latach ukazała się opowieść biograficzna o Ryszardzie Kuklińskim Mój przyjaciel zdrajca (2004), trylogia ukraińska - Imię twoje... (2003), Powrót do Lwowa (2005), Dwie miłości (2006) oraz autobiograficzny tom Księżyc nad Zakopanem (2006). Powieści Marii Nurowskiej zostały przetłumaczone na dwanaście języków, w tym chiński i koreański. We Francji i w Niemczech stały się bestsellerami.
Szczegółowe informacje:
| Dział: | Książki Kategoria: biografie i wspomnienia, biografie, historia, Polski XX wiek |
| Wydawnictwo: | W.A.B. |
| Oprawa: | twarda |
| Wymiary: | 125x195 |
| Ilość stron: | 256 |
| ISBN: | 978-83-7414-976-1 |
| EAN: | 9788374149761 |
| Wprowadzono: | 13.01.2012 |
Recenzje klientów
i zgarniaj nagrody napisz recenzjęDanuta Ignatiuk danusia_i(at)wp.pl 17 wrzesień 2008
Jego żołnierze z Armii Polskiej na Zachodzie po heroicznych walkach odnieśli zwycięstwo na Monte Cassino w maju 1944 roku. Tam też walczył mój dziadek i jego kolega, którzy po zakończeniu II wojny światowej powrócili do Polski a także p. Pająk. samo jego nazwisko zawiera w sobie wróżebne znaczenie AND (koniec) ERS. W rok potem skończył się faszyzm, II wojna św, nastąpił też koniec III Rzeszy jak i koniec Polski o którą sam generał walczył( taka jak była z czasów sanacji)- potem przyszła dla niego już inna Polska socjalistyczna.W partyjnej propagandzie oceniano generała Andersa jako najbardziej skrajnego, najbardziej reakcyjnego polityka. Nie pomyśleli o tym, że żadna władza nie jest nikomu dana na zawsze, a za każdą niegodziwość popełnioną na narodzie, którym się rządzi płaci się potem krwawymi ofiarami w historii, rakże ofiarami wśród swoich. Danuta Ignatiuk
Zobacz również
