Jacek Dukaj urodził się w 1974 roku - prozaik, z wykształcenia filozof. Debiutował bardzo wcześnie, mając szesnaście lat, w piśmie „Fantastyka” i bardzo szybko zyskał miano jednego z najbardziej obiecujących twórców prozy fantastycznej (niektórzy uważają go za następcę Stanisława Lema). Jest wielokrotnym laureatem najbardziej prestiżowej w środowisku fantastów nagrody im. Zajdla. Na motywach opowiadania Dukaja, Katedra, Tomasz Bagiński stworzy film animowany, który był nominowany do Oskara.

W pierwszym zbiorze prozy, zatytułowanym Xavras Wyżryn (1997), Dukaj stworzył alternatywną wizję historii Polski. Kolejnymi książkami – między innymi powieściami Czarne oceany, Extensa, Inne pieśni, Perfekcyjna niedoskonałość – potwierdził, że umie swobodnie, a nawet z wirtuozerią, posługiwać rozmaitymi konwencjami prozy fantastycznej, mieszając w tekstach elementy fantastyki naukowej, fantasy czy cyberpunka.
Dukaj ma niezwykłą łatwość kreowania w prozie kompletnych, obmyślanych w najdrobniejszych szczegółach światów powieściowych, opartych na spójnych założeniach filozoficznych czy naukowych. Czasami tworzy je jako swego rodzaju eksperymenty myślowe, na przykład w Innych pieśniach autor spróbował przedstawić, jak wyglądałby świat, gdyby rację co do jego natury i mechanizmów nim rządzących mieli starożytni greccy filozofowie. Zwykle jednak niezwykła pomysłowość pisarza służy namysłowi nad możliwymi skutkami rozwoju cywilizacji i ewolucji człowieka (w Perfekcyjnej niedoskonałości, powieści, której akcja rozgrywa się w XXIX wieku, opisuje między innymi istoty postludzkie).

Dużą zaletą prozy Dukaj są wyraziści bohaterowie; najczęściej są to jednostki, którym przychodzi odgrywać ważne role w historii danych społeczności, ale przy tym naznaczone jakąś skazą, zmuszone do zmagań z samymi sobą jak Hieronim Berbelek z Innych pieśni czy Adam Zamojski z Perfekcyjnej niedoskonałości. Książki Dukaja są nie tylko nienaganne pod względem warsztatowym, zalecają się także do czytelnika wyrafinowanym humorem i językową wynalazczością (pisarz stworzył chociażby kompletny, nowy język dla postludzi).
Autor Czarnych oceanów tworzy teksty wielopoziomowe, po które sięgają zarówno zwyczajni pożeracze fabuł, jak i odbiorcy zainteresowani przede wszystkim zgłębianiem antropologicznych i filozoficznych koncepcji pisarza.

Wyświetl:   Listę z opisami | Listę skróconą